Σήμερα δεν έχει το κρύο που είχε χτες, και πλέον αρχίσαμε και πάλι τους ζεστούς καφέδες. Με το κρύο χτες, είχα εδώ όλο τον καλό τον κόσμο.

Μετά τις Κρίσεις

Μιλώντας για καλό κόσμο, αν κάτι έγινε καλά τις τελευταίες μέρες, είναι ότι ολοκληρώθηκαν οι Κρίσεις γρήγορα. Αυτό σημαίνει ότι αυτό που παρατηρείται κάθε χρόνο, κάθε Δεκέμβρη και μετά αρχές Γενάρη, με φουλ στοπ στα πάντα-όλα, παύει από σήμερα. Δηλαδή ξέρουν όλοι ποιοι μένουν, ποιοι φεύγουν, δεν ασχολούνται με τα της εξέλιξης, και ξαναπέφτουν με τα μούτρα στη σκληρή δουλειά. Δεν είναι εύκολο να καταλάβει κάποιος πόσο ζόρι είναι να πρέπει να προχωρήσεις σημαντικά πρότζεκτς, και να μην ξέρεις να σε λίγες μέρες θα κάθεσαι σε αυτή την καρέκλα (και να μου παραγγέλνεις πικρούς καφέδες). Μην τα πολυλέω, ευτυχώς όλα προχώρησαν γρήγορα. Ας ελπίσουμε τώρα να ξεμπλοκάρουν αρκετά προγραμματάκια που καίνε τους Κλάδους, κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Τα φορτηγά

Μιλώντας για μεταφορικά, διαβάζοντας συνέχεια δημοσιεύματα για Νέο Φορτηγό για τις Ένοπλες Δυνάμεις, άρχισα να πιστεύω πως πράγματι, κάτι τρέχει μετά από 6 και κάτι χρόνια με το περίφημο Εθνικό Όχημα, ένα πρότζεκτ που προώθησε τότε ο υφυπουργός Στεφανής (μαζί με το Εθνικό Τυφέκιο). Όχημα και Τυφέκιο πήγαν στον κουβά, για άγνωστους σε μένα λόγους (όχι και τόσο άγνωστους), αλλά οι ανάγκες για νέο όχημα, για αντικατάσταση των Στάγιερ Μάραθον (ονομάστηκαν έτσι, καθώς μετέφεραν τους Αθηναίους Οπλίτες στην Μάχη του Μαραθώνα, από τότε τα έχουμε), παραμένουν. Όλοι οι σοβαροί στρατοί του πλανήτη, πρώτα κοιτούν να πάρουν τροχοφόρα οχήματα, και μετά να αγοράσουν υπερσύγχρονα άρματα μάχης. Τώρα λοιπόν, υπάρχει το εξής αστείο στον Ελληνικό Στρατό, έχουμε Λέοπαρντ 2 Χελ, και δεν έχουμε φορτηγά. Σε κάθε περίπτωση, καθώς αρχίζω να διαβάζω πολλά, υπόσχομαι πως θα το ψάξω περαιτέρω. Αν και στα θέματα φορτηγών, όπως μου εξηγούσε ένας ταγματάρχης, οι εταιρείες είναι συγκεκριμένες, μιλάμε για μετρημένα κουκιά. Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Σουηδία και ΗΠΑ, εσχάτως ίσως δούμε και Ινδία (διαβάστε λίγο και την επόμενη παράγραφο). Το θέμα το βασικό είναι πως θα τα πάρουμε τα όποια φορτηγά ή/και τζιπάκια. Με διαγωνισμό ή με απευθείας ανάθεση; Αυτό πάντως που δεν μπόρεσε να μου εξηγήσει ο ταγματάρχης ήταν γιατί δεν χώσαμε τις ανάγκες μας στο ΣΕΪΦ, και να πάρουμε οχήματα μαζί με άλλους στρατούς, ζητώντας συμπαραγωγή. Αν μας χαλάει τόσο το 1% επιτόκιο, με 40 χρόνια αποπληρωμή, δώστε με μένα τα λεφτά να πάρω καφετιέρες. Φοβούμαι όμως πως ΣΕΪΦ σημαίνει και διαγωνισμούς, άρα επικράτησε η λογική “πας καλά; θα κάνουμε διαγωνισμούς για να πάρουμε καλές τιμές; τρελάθηκες“.

Τακθίδι θτην Ιθπανία

Μιλώντας για ΣΕΪΦ, ο Πρωθυπουργός πήγε στην Ισπανία, να δει τον Σάντσεθ. Τον τελευταίο, φίλο, εταίρο και σύμμαχο δεν τον λες, καθώς παίζει υπέρ Τουρκίας, παίζει υπέρ Παλαιστίνης (και ενάντια στο Ισραήλ, μίλησε και για πυρηνικά εναντίον του αν θυμάμαι καλά), ανταγωνιζόμαστε σε τουρισμό και ελαιόλαδο, αλλά θα ήταν λάθος να μην μιλάμε με όσους μιλούν προνομιακά με τους Τούρκους. Έτσι, το 2021, ο Μητσοτάκης είχε “κόψει” το ισπανικό σχέδιο φρεγάτας, το οποίο ομολογουμένως ήταν πολύ καλό, ενώ η Ναβάντια είχε μια πολύ δυνατή πρόταση για ελληνική παραγωγή του πλοίου. Εδώ βοήθησαν τους Τούρκους να φτιάξουν αεροπλανοφόρο, δεν θα κατάφερναν εμάς να κάνουμε φρεγάτα; Έτσι “πέρασαν” στον επόμενο γύρο όλα τα άλλα πλοία, εκτός από την Φ110, μια φρεγάτα μεγέθους αντιτορπιλικού. Σήμερα όμως, με την Τουρκία σε δύσκολη διπλωματικά θέση (όσο κι αν δεν πιστεύουν εδώ κάποιοι), και το Ισραήλ νικητή, μάλλον ήταν σωστό το τάιμινγκ της συνάντησης. Επίσης, δεν είναι κακό για τους Ισπανούς να δουν ότι υπάρχει πιθανότατα ενδιαφέρον στη χώρα μας για μερικά προγράμματα. Το κόλλημα του Σάντσεθ, έχει φέρει σε δύσκολη θέση την ισπανική αεροπορία, καθώς θα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη που δεν θα πάρει Φου35 (εντάξει, και η Γαλλία, αλλά αυτοί θα το λύσουν αλλιώς). Γενικά, είχε και αμυντικό ενδιαφέρον η επίσκεψη ΠΘ στην Ισπανία, και κρατήστε το. Και συνδέστε το και με την παραπάνω παράγραφο.

Η Σιμπάτ στην Αθήνα

Μιλώντας για αμυντικό ενδιαφέρον, ίσως και τώρα που μιλάμε βρίσκονται στην Αθήνα στελέχη της ισραηλινής ΓΔΑΕΕ, μόνο που εκεί την λένε Σιμπάτ. Οι άνθρωποι εδώ και αρκετά χρόνια συνεργάζονται στενά με τους Έλληνες αξιωματικούς, και έχουν ήδη αποτελέσματα. Η Καλαμάτα και οι ΣΠΆΙΚ ΕΝ ΛΟΣ είναι χειροπιαστές αποδείξεις πως αν υπάρχει η πολιτική βούληση, όλα προχωράνε και μάλιστα άψογα. Οι άνθρωποι έχουν βρει λύσεις και άκρη και με τα ΠΟΥΛΣ (προσφέρουν και λύσεις για λιγότερα ΠΟΥΛΣ από 36 αν χρειαστεί, αυτό κρατήστε το, ελπίζω να μην επιβεβαιωθώ καθώς ο ΕΣ “καίγεται” για ρουκετοβόλα), αλλά και με τον ΘΟΛΟ. Όπως έχω γράψει παλιότερα, εδώ και περίπου 2 χρόνια τους πουλούσαμε το παραμύθι πως “εμείς θέλουμε να αγοράσουμε από Ισραήλ, αλλά να μωρέ, φοβούμαστε τις αντιδράσεις της Αντιπολίτευσης”. Ο Πόλεμος πολλών Μετώπων που έκανε το Ισραήλ εναντίον Χαμάς, Χεζμπολάχ, Ιράν, ΙΣΙΣ, Χούθι κλπ, ήταν πρόβλημα για την ισραηλινή αμυντική βιομηχανία, και δεν βιάζονταν κι αυτοί να πουλήσουν. Το θέμα όμως είναι πως κάποια στιγμή κατάλαβαν πως αυτοί πουλάνε σε μας όπλα (ή προσπαθούν τουλάχιστον), κι εμείς τους πουλάμε Παπά. Κι επειδή το Παπατζηλίκι έχει και όρια, από το περασμένο καλοκαίρι, μέσω διπλωματικών πηγών ζήτησαν να σταματήσει το ελληνικό παπας εδώ-παπάς εκεί και να τους πούμε αν θέλουμε ή δεν θέλουμε κάτι. Με τα πολλά και με τα λίγα, το θέμα έφτασε στο Μαξίμου, και από ίσως εκεί να υπήρξε αίτηση προς το Άμυνας, να σταματήσει το δούλεμα, προς τους Ισραηλινούς τουλάχιστον. Όπερ και εγένετο, οι εξαγωγές Παπά στο Τελ Αβίβ έχουν μετριαστεί, αλλά συνεχίζονται δυναμικά σε Γαλλία, Γερμανία και ΗΠΑ. Εκεί ο Παπάς που πουλάμε, γεμίζει τα κρατικά ταμεία.

Οι εξαγωγές

Μιλώντας για εξαγωγές, η Σιμπάτ και το Ισραήλ, έβλεπε, και βλέπει, στην Ελλάδα, έναν αξιόπιστο εταίρο που θα μπορεί να αποτελέσει πύλη εισόδου για τα αμυντικά προϊόντα του Ισραήλ στην ΕΕ. Αυτός είναι και ο λόγος που η Αι Έι Άι αγόρασε την Ιντρακόμ. Βλέποντας όμως πως οι Έλληνες -κάποιοι, όχι όλοι- από το 2024 το γύρισαν στις δικαιολογίες, είχαν ενοχληθεί σφόδρα. Το θέμα λύθηκε (;) σε ανώτατο επίπεδο, στη συνάντηση Μητσοτάκη-Νετανιάχου, και όπως μαθαίνω θα προχωρήσουν κάποια προγράμματα. Ήδη πέρασε από ΚΥΣΕΑ η αγορά των ΠΟΥΛΣ, ενώ η Σιμπάτ είναι εδώ και για πολλά άλλα, από τον ΘΟΛΟ, τα Μ113, όπλα μαχητικών, και μάλιστα έχει φέρει και έξυπνες λύσεις, κομμένες και ραμμένες στις ανάγκες της Ελλάδας. Ειδικά σε θέματα διασυνδέσεων, ηλεκτρονικού πολέμου, τεχνητής νοημοσύνης και ηλεκτρονικής κρούσης, οι άνθρωποι δεν παίζονται, και μάλιστα προσφέρουν τα πάντα όλα στην Ελλάδα. Και αν τελικά προχωρήσουμε (το ΑΝ είναι κομβικό), θα έχουμε και μεταφορά βιομηχανικού έργου, προκειμένου αυτό να ενισχύσει την οικονομία μας, αλλά και να δώσει στρατηγικό βάθος στη δική τους αμυντική βιομηχανία. Με λίγα λόγια, παίζουν σωστά, ή τουλάχιστον, αυτό μαθαίνω.