Όπως έχω αναφέρει για να κάνεις τον ΚαΨιΜιτζή, πρέπει να τα πηγαίνεις καλά με τον -πολύ- κόσμο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως είμαι “όπου γάμος και χαρά, η Μαγδάλω πρώτη”. Προφανώς και θέλω να έχω τα -αγαπημένα- μου στελέχη και φαντάρια να τα λέμε πίνοντας καφέ, αλλά δεν μου αρέσει να πολυβλέπω επισήμους. Ούτε να έρχονται στο ΚαΨιΜί, ούτε να πηγαίνω εγώ να τους παρακολουθώ. Με απλά λόγια, οι ΚαΨιΜιτζήδες δεν είναι για επιδείξεις.

Η Παρέλαση Μπόλιγουντ

Μιλώντας για επιδείξεις, δεν μπορώ να μην σχολιάσω κάτι “περίεργα” που είδα στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου φέτος. Εντάξει, ξέρω πολύ κόσμο που παρέλασε, και ειδικά κάτι “μαύρους” κα@@@γκαζους, τους ξέρω πολύ καλά! Είναι κάτι παλικάρια που πήγαν και για 20 χρόνια αλλάζουν ερπύστριες στα Λέοπαρντ, γιατί το όνειρό τους είναι να δουν τις χαμένες πατρίδες μέσα από τα σκοπευτικά των Λέο. Λογικό είναι, όταν κατεβαίνουν στο Σύνταγμα να τρίζει η γη. Δεν μιλάω ούτε για τα πεζοπόρα τμήματα, ούτε για τα αεροσκάφη που πέρασαν. Αναφέρομαι για το κάπως… τσίρκο που παρέλασε πάνω σε καρότσες φορτηγών. Τώρα σοβαρά, κάποτε περιφέραμε τα πτώματα των ΝΙΚΗ-ΗΡΑΚΛΗΣ πάνω σε φορτηγά για πολλές δεκαετίες. Αλλά η εποχή των ΝΙΚΗ έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί, νομίζω ξεκίνησαν να τους παρελαύνουν επί Χούντας. Τα υπόλοιπα που είδαμε στην Αθήνα, τι ήταν; Για να μην αναφέρω πάλι ότι ήταν επιπέδου Βόρειας Κορέας, ας πω ότι μπορούμε να κοντράρουμε τους Ινδούς, που κάνουν στρατιωτική παρέλαση-Mπόλιγουντ.

Ένα ώπα κάπου

Έχω ξαναπεί πως είναι μια πολύ δύσκολη περίοδος να είσαι Αρχηγός, οποιουδήποτε Επιτελείου από τα τέσσερα. Σε φωνάζει ο ΥΕΘΑ, και σε διατάζει να παρελάσουν τα νέα σου όπλα πάνω σε φορτηγά. Αν καταφέρεις και δεν σκάσεις στα γέλια, το πρώτο που σκέφτεσαι είναι να αρνηθείς ευγενικά, καθώς αυτά “δεν γίνονται”, τουλάχιστον στη Δύση. Μετά σκέφτεσαι πως οι αιτήσεις για επείγουσες προμήθειες του Κλάδου σου ξεπερνούν σε ύψος τον Λυκαβηττό, και πως ο ΥΕΘΑ, δεν το έχει σε τίποτα να ζητήσει από 20 ακόμη απόστρατους να του πουν άποψη επί του θέματος. Χαμογελώντας συμφωνείς, και την ίδια στιγμή ρωτάς ευγενικά “τι έγινε Μίστερ Μίνιστερ με το τάδε ή δείνα αίτημα ανταλλακτικών;”. Και μετά, κατεβαίνεις (ή ανεβαίνεις) στο Γραφείο σου, ζητώντας από τον Επιτελάρχη σου να φορτώσει έξυπνες βόμβες, τορπίλες ή ντρόουν σε φορτηγά. Η μόνη ελπίδα του Επιτελάρχη είναι να έχει ήδη ανδρογενή αλωπεκίαση, καθώς διαφορετικά με αυτά που βλέπουμε, θα καραφλιάσει 100%.

Και τι ζόρι τραβάς ΚαΨιΜιτζή;

Πρέπει κάποια στιγμή να καταλάβουν οι πολιτικοί, τους λόγους για τους οποίους κάνουμε τις παρελάσεις. Η σύγχρονη Ελλάδα είναι 200 ετών Κράτος, έχει ήδη καταληφθεί 1 φορά, κι έχει περάσει πολλές πολεμικές περιπέτειες. Ο μόνος θεσμός που μπορεί να πείσει τους Έλληνες πως μπορούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους με ασφάλεια και αύριο να μην χρειαστεί να μάθουν Τουρκικά, “Μακεδονικά” (σικ) ή Ρωσικά, είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις. Οι τελευταίες δεν είναι για σόου, ούτε για επαναστατική γυμναστική (όταν πολιτικές δυνάμεις ζητούν να σταματήσουν οι στρατιωτικές παρελάσεις). Καταλαβαίνω λοιπόν την αξία να κατέβουν άρματα μάχης, ΤΟΜΠ, αυτοκινούμενα πυροβόλα, πεζοπόρα τμήματα στο Σύνταγμα ή τη Θεσσαλονίκη για παρέλαση, αλλά τα σκηνικά (ευγενικά μιλώντας) με τορπίλες πάνω σε φορτηγά, δεν τα καταλαβαίνω. Από τη στιγμή που υπήρξε κράξιμο διαστημικού επιπέδου για το Σίμπελ στη Θεσσαλονίκη, γιατί το ξανακάναμε; Ίσως για να πούμε πως αφού κλωσήσαμε στο ΥΠΕΘΑ τη σύμβαση 3 χρόνια, την υπογράψαμε. Τον κολοβό ΑΣΤΕΡ, γιατί τον φέραμε; Για δική σας ενημέρωση, ο ΑΣΤΕΡ 30 του ΠΝ είναι σχεδόν 5 μέτρα σε μήκος (4,90 κάτι), εμείς φέραμε ένα ομοίωμα του χωρίς τον μπούστερ. Λογικά υπήρχε και ο πρώτος όροφος του βλήματος σε πρόπλασμα, αλλά ίσως να μην χώραγε πάνω σε μια πλατφόρμα που έσερνε ημιφορτηγό, συνεπώς, η επόμενη λύση ήταν να παρελάσει ο… μισός.

Τορπίλες και υποβρύχια

Προφανώς η διαταγή προς το ΠΝ ήταν να δείξουν ότι καινούργιο έχουν αγοράσει, όπως τις τορπίλες, για να αποδείξουν πως τα λεφτά από το υστέρημα των πολιτών πιάνουν τόπο. Η δική μου ερώτηση είναι, από τη στιγμή που η σύμβαση για τις τορπίλες έχει και οψιόν, και μάλιστα με κλειδωμένη τιμή πριν διπλασιαστούν οι τιμές, γιατί ο ΥΕΘΑ δεν υπογράφει για τις επιπλέον (αν και έχει προβλεφθεί) από τη στιγμή που τις χρειαζόμαστε για αποθέματα; Τέτοια πλέον αντιγερμανίτιδα στο ΥΠΕΘΑ; Εντάξει, να φλεξάρει ο ΥΕΘΑ με τα όπλα που αγόρασε ο προηγούμενος, αλλά μήπως να αγοράσει κι αυτός κάτι; Λέμε τώρα…

Τα ΧΕΡΚΟΥΛΕΣ και τα ΣΙ-27 ΣΠΑΡΤΑΝ

Για να αλλάξουμε λίγο κλίμα, στην ΠΑ έχει ανοίξει μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τα μεταγωγικά, και την ανάγκη για αγορά νέων. Την τελευταία δεκαετία τα ΣΙ-130 ΗΡΑΚΛΗΣ αλλά και τα ΣΙ-27, λόγω έλλειψης ανταλλακτικών έβαλαν πολύ λίγες ώρες συνολικά. Τώρα που επανέρχονται σε υπηρεσία όμως, το ότι έβαλαν λιγότερες ώρες από ότι έπρεπε να βάλουν, δεν αλλάζει το γεγονός ότι οι ΗΡΑΚΛΗΔΕΣ σε ελληνική υπηρεσία, και δη οι νεότεροι, είναι ήδη 50 ετών. Δεν θέλετε να μάθετε την ηλικία των μεταχειρισμένων που είχαμε πάρει από τις ΗΠΑ… Το θέμα είναι, πως πετάνε, και κάνουν την αποστολή τους. Επίσης, σοφά η ΠΑ αποφάσισε να ρίξει κανά φράγκο πάνω στα ΣΙ-27, που είναι αρκετά νεότερα. Το θέμα είναι όμως πως η ΠΑ πρέπει να δει την επόμενη μέρα, ειδικά μετά τα διδάγματα της Ουκρανίας. Διότι η Ουκρανία, αλλά και ο πόλεμος στο Ιράν, άλλαξε τελείως τα δεδομένα στον στρατιωτικό μας σχεδιασμό, και στα μεταγωγικά.

Τι σχέση έχουν τα μεταγωγικά με την Ουκρανία;

Μιλώντας για μεταγωγικά, τη μεγαλύτερη δουλειά στην Ουκρανία για την απώθηση των Ρώσων εισβολέων, δεν την έχουν κάνει τα λιγοστά ΜΙΓΚ-29 και ΣΟΥΚΧΟΪ-27, αλλά τα μεταγωγικά ΑΝΤΟΝΟΦ και ΙΛΙΟΥΣΙΝ. Τα ουκρανικά μεταγωγικά έχουν πετάξει αθόρυβα, χιλιάδες ώρες και ατελείωτα μίλια σε όλο τον πλανήτη, για να βρουν και να μεταφέρουν όπλα για τον Στρατό της χώρας. Όταν γίνεται πόλεμος, και χρειάζεσαι π.χ. βλήματα των 155 χιλιοστών, ή ρουκέτες των 122 χιλιοστών, θα πετάξεις και στο τελευταίο κρατίδιο της Ασίας ή της Αφρικής για να τα βρεις. Έτσι, ο σχεδιασμός της ΠΑ πλέον δεν έχει να κάνει με απλές μεταφορές από και προς τα ελληνικά νησιά, κι ενίοτε όπου δη, αλλά στο ότι χρειάζεται να υπάρξουν κι άλλου τύπου αποστολές. Και με αυτό το πρίσμα,η ΠΑ θεωρεί πως το ΣΙ-130 ΤΖΕΪ είναι ένα καλό μεταγωγικό, αλλά το ΣΙ-390 δεν μπορεί να το αγνοήσει. Το αντίθετο, η επιλογή φαίνεται να είναι προς τα εκεί.

Θα πάρουμε ΣΙ-390;

Δεν θα ξέγραφα όμως ακόμη τα ΣΙ-130 ΤΖΕΪ, την τελευταία γενιά του ΗΡΑΚΛΗ. Βέβαια, η ΠΑ προτιμά το βραζιλιάνικο. Αυτό έχει και την αμέριστη στήριξη του ΑΓΕΕΘΑ, που δείχνει να συμμερίζεται τις απόψεις της Αεροπορίας. Και το ότι η αμερικανική περίπτωση δεν έχει “κλείσει”, δεν οφείλεται στο ότι το ΣΙ-130 φτιάχνεται στην ΕΑΒ. Όπως μάλιστα μου είπε και Ανώτατος της ΠΑ που πέρασε για καφέ, “δεν θα σώσουμε εμείς την ΕΑΒ”, και επίσης, “όταν το ΠΝ αγόρασε τα πάντα γαλλικά χωρίς βίδα από Ελλάδα, τότε δεν μίλησε κανείς”. Μεταξύ μας, ειδικά στο δεύτερο έχει δίκιο. Αλλά θα πρέπει να σας πω 3 πράγματα, που δεν θα σας πει κανείς άλλος. Πρώτον, αν εξαιρέσουμε κάτι διαφημίσεις, η ΕΜΠΡΑΕΡ δεν έχει σχέση με την Ελλάδα, ούτε η Βραζιλία ανήκει στους άμεσους συμμάχους μας. Δεύτερον, τυχόν αγορά του ΣΙ-390 δεν θα μας ενισχύσει γεωπολιτικά (κι αυτό είναι κάτι που το κοιτάει ο Μητσοτάκης). Τρίτον, δεν μπορώ να σκεφτώ τρόπο να αγοράσουμε τα συγκεκριμένα αεροσκάφη, εκτός διαδικασίας. Ακόμη και με Νόμο, που θα νομιμοποιεί την απευθείας ανάθεση, δύσκολα θα περάσει όπως έγινε με τα Ραφάλ ή τις ΦΔΙ. Οι δυο τελευταίες περιπτώσεις είχαν σκληρή και σοβαρή αιτιολόγηση. Και εδώ δεν προβλέπεται να γίνει κάποιος διαγωνισμός για να επιλεγούν με τη βούλα, έχουμε την ΠΑ να λέει “αυτό μας αρέσει, αυτό θα θέλαμε να πάρουμε”.

Θα έχουμε πάλι περίπτωση ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ-139;

Μιλώντας για διαδικασίες, θα ξεκαθαρίσω πως το ΣΙ-390 έχει κερδίσει παντού, όπου ήρθε αντιμέτωπο με τον ΗΡΑΚΛΗ. Ακόμη και η Νότια Κορέα, ενώ έχει ΗΡΑΚΛΗΔΕΣ ΤΖΕΪ, αγόρασε το βραζιλιάνικο. Βέβαια, άλλο το μέγεθος της Νότιας Κορέας, άλλο της Ελλάδας. Το θέμα είναι πως ο Δένδιας, που δεν του έχω χαριστεί, είναι εξαιρετικά δύσκολος ως σκληρός με τις -κάθε είδους- προμήθειες. Έτσι, ειδικά για την ΠΑ, ενώ πέρασε άνετα την διακρατική για τα Φ-35, έκοψε με συνοπτικές διαδικασίες την απευθείας στα ΛΕΟΝΑΡΝΤΟ-139, αλλά και στα επιπλέον εκπαιδευτικά Μ-346. Όταν δηλαδή οσμίζεται κάτι αντικανονικό, εκτελεί (με την κακή έννοια) το πρόγραμμα και συνοπτικές διαδικασίες. Θυμίζω πως ήταν αυτός που είχε ξεκινήσει κάποτε το 2014 τα ΠΑΠΑ-3, μάλλον εμπιστευόμενος τότε τους τότε υπηρεσιακούς. Το λάθος αυτό δεν το ξανακάνει, και ίσως έτσι δικαιολογείται και η σκληρή του στάση στα εξοπλιστικά (βέβαια, η στάση αυτή δικαιολογείται μέχρι κάποιο σημείο). Τέλος, θεωρώ, πως οι ΗΠΑ θα πιέσουν μέχρι τέλους να αγοράσουμε ΣΙ-130 ΤΖΕΪ. Με την Ελλάδα να έχει μοιράσει όλο το χαρτί σε Γαλλία και Ισραήλ, δεν υπάρχει περίπτωση να “ανεχτούν” για πολύ, να μας χάσουν από πελάτη. Ήδη, το θέμα ΕΜ-ΕΛ-ΑΡ-ΕΣ προχωράει ξανά, γιατί η αμερικανική δυσαρέσκεια έφτασε στο Μαξίμου (υπό μορφή μπινελικίων ίσως).

Εσύ τι θες ΚαΨιΜιτζή, βραζιλιάνικα ή αμερικάνικα;

Για να μην παρεξηγηθώ, προσωπικά θέλω να έχουμε μεταγωγικά που να πετάνε, και να μην μας στοιχίζει ο κούκος, αηδόνι. Επίσης, αυτό το ελληνικό μοντέλο, να χρησιμοποιούμε τους ΗΡΑΚΛΗΔΕΣ σαν ΚΤΕΛ για τις Ένοπλες Δυνάμεις, το θεωρώ απαράδεκτο. Μπορούν οι Ένοπλες Δυνάμεις να νοικιάζουν θέσεις στις πτήσεις εσωτερικού, και να σταματήσουμε να “ξεσκίζουμε” τα μεταγωγικά μας. Αν βάλουμε κάτω το κόστος, θεωρώ πως τα στελέχη θα πετούν πρώτη θέση στην ΕΪΤΖΙΑΝ ή τη ΣΚΑΪ ΕΞΠΡΕΣΣ, και θα μας βγαίνει και φθηνότερα. Συνεπώς, αυτό που θέλω να πω είναι πως δεν χρειαζόμαστε τόσο τα ΣΙ-130, οποιουδήποτε τύπου, που θα κάνουν συνεχείς αποπροσγειώσεις από νησιά για μεταφορές προσωπικού. Αν χρειαστεί, αυτό μπορούν να το κάνουν τα ΣΙ-27. Προφανώς και θα μας ήταν χρήσιμα τα ΣΙ-390, ειδικά σε αποστολές ΝΑΤΟ, καθώς είναι πιο γρήγορα, και πιο άνετα. Άρα ναι, η ΠΑ ξέρει αυτή τη φορά γιατί το ζητάει, και μάλλον το τελευταίο που ανέφερα, είναι ο λόγος που στηρίζει την όλη προμήθεια ο ΑΓΕΕΘΑ. Αλλά σας ξαναλέω, οι Αμερικανοί τα έχουν πάρει τόσο πολύ με τις αγορές από Γαλλία και Ισραήλ, που αν λοξοδρομήσει κανάς Τόμαχωκ από το Ιράν, τον βλέπω να πέφτει ή Μαξίμου, ή Μεσογείων.