Είναι της μόδας κάτι νέες καφετιέρες, που τους ρίχνεις από πάνω καφέ σε κόκκους, πατά ένα κουμπί και βγαίνει (δεν λέω “μια χοντρή”, μπορεί να καταγγελθεί η Πτήση για μπόντι σέιμινγκ) ένας καφές, ενίοτε και με γάλα. Αν και καταδικάζω οτιδήποτε μπορεί να αντικαταστήσει τον ΚαΨιΜιτζή του μέλλοντος, εντούτοις, είμαι υποχρεωμένος να δω και αυτές τις επιλογές. Θα ήθελα να ακούσω και τις δικές σας εμπειρίες για το θέμα, αλλά να ξέρετε, κανείς δεν πρόκειται ποτέ να καταφέρει να αντικαταστήσει το φίλινγκ ενός καφέ από καφετζή.

Κάτι με ρωτάνε για ΣΕΪΦ

Μιλώντας για καφέ, από ότι έχω καταλάβει, κάποιοι με ρωτάτε για το πρόγραμμα ΣΕΪΦ. Παρεμπιπτόντως, αν θέλετε να ρωτήσετε κάτι, είτε στα σχόλια των ΚαΨιΜοάρθρων μου, είτε, αν θέλετε πιο προσωπικά, μέσω του μέιλ της σελίδας της Πτήσης, δηλαδή το ΙΝΦΟ ΠΑΠΑΚΙ ΦΛΑΪΤ ΝΤΟΤ ΚΟΜ ΝΤΟΤ ΤΖΙ ΑΡ. Πάντως οι απαντήσεις θα είναι πάντα δημόσιες, εξηγούμαι για να μην παρεξηγούμαι. Σε κάθε περίπτωση, διαβάζω τα σχόλια, όχι μόνο των ΚαΨιΜοπονημάτων μου, αλλά όλων των άρθρων, ή όσων προλαβαίνω όταν δεν έχει κίνηση το καφέ. Άλλωστε γουστάρω πολύ να διαβάζω σχόλια, είναι η χαρά της γνώσης, του πλουραλισμού των απόψεων. Και ενίοτε και του χιούμορ! Παλιά έμπαινα και αλλού, αλλά πλέον είναι τόσο το ψέκασμα που πέφτει (αλλού), που ειλικρινά, αν ήθελα να διαβάζω ύβρεις, ή διαφημίσεις και προωθήσεις εταιρειών, θα έφτιαχνα λογαριασμούς στα σόσιαλ μύδια. Που δεν έχω, και είμαι χαρούμενος. Σχόλια λοιπόν στο ΚαΨιΜί, και μάλιστα, τα βλέπουν και οι εκλεκτοί μου επισκέπτες στο καφεπωλείο-κρουασανοπωλείο-σαντουϊτσοψητάδικο, και μοιράζονται και περισσότερες πληροφορίες!

ΣΕΪΦ Σ3Ξ κάναμε;

Μιλώντας για ΣΕΪΦ, δεν σας κρύβω όταν είχα ακούσει τον όρο, είχα νομίσει πως είναι το σήκουελ από το κλασικό αριστούργημα, “Σέιφ Σ3ξ” των Ρέππα-Παπαθανασίου. Τελικά δεν ήταν, αν και όπως κατάλαβα από τα λεφτά που τελικά πήρε η Ελλάδα, μάλλον ούτε ΣΕΪΦ τάτσ έγινε από πλευράς μας (ούτε Σ3Ξ σίγουρα). Λογικά, πρέπει να γελάνε μέχρι και οι πέτρες στις Βρυξέλλες με την Ελλάδα. Έρχεται ο Έλληνας Πρωθυπουργός, βάζει στην μπρίζα όλη την Ευρώπη, καίει πολιτικό κεφάλαιο, και δικό του, και της χώρας του, και παίρνουμε το ΣΕΪΦ αλλά το μικρότερο! Τι είναι το ΣΕΪΦ; Είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα Ευρω-ομόλογο που ήθελαν κάποτε οι ελληνικές κυβερνήσεις. Είναι ουσιαστικά ένα “κόψιμο” καινούργιου χρήματος, που θα πάρουν ον τοπ οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, για να ξαναφτιάξουν στρατούς που θα επιτρέψουν στον Τραμπ να γελάει, και όχι να ξεκαρδίζεται στα γέλια. Και τον Πούτιν, να σκεφτεί δυο φορές να μπουκάρει στις Βαλτικές Χώρες.

Λάθος τάιμινκγ ή λάθος τιμ;

Για να σας το κάνω πιο KαΨιΜιτζίδικο ή πιο Στρατιωτικό, ας πούμε πως η Ελλάδα ζητούσε να φτιαχτεί Ευρωστρατός. Πράγματι, μαγικά, υποθέτουμε ότι η ΕΕ αποφάσιζε να φτιάξει 10 μεραρχίες, ας πούμε με επαγγελματίες και ρομπότ επιπέδου Τερμινέιτορ (αν είστε μικροί και δεν έχετε δει τον Άρνι να λέει “άιλ μπι μπακ”, δεν ξέρετε και τον φραπέ). Και μετά έρχεται ο Δένδιας, και λέει “θέλουμε δυο διμοιρίες το πολύ, κοστίζει να τους ταϊζουμε όλους αυτούς, και δεν γουστάρουμε“. Κάτι τέτοιο έγινε, και φαντάζομαι πως κι εσείς, όπως κι εγώ, αναρωτιέστε το γιατί. Αν ήμουν κακόπιστος, που δεν είμαι, θα έλεγα πως είναι η λογική διαδρομή, με τη λογική ότι ο ΥΕΘΑ θέλει να γίνει πρωθυπουργός. Όπου για να μπει σε μια κυβέρνηση “Εθνικής Ενότητας” θα έπρεπε να διαφοροποιηθεί. Αν θυμάστε, στην αρχή είπε πως “κοστίζει και δεν αξίζει”. Μετά είπε πως μέσα πάει να μπει η Τουρκία, και αυτό είναι “ανεπίτρεπτο”. Δηλαδή αν πιεζόταν να βάλει τις Ένοπλες Δυνάμεις σε περισσότερο ΣΕΪΦ, θα αποχωρούσε παραιτούμενος μεγαλοπρεπώς; Και μετά θα περίμενε στη Στροφή της Ιστορίας να αναλάβει τις ευθύνες του επόμενου σταδίου; Πάντως Μητσοτάκης με Γεραπετρίτη (ο τελευταίος κάποιοι έχουν φροντίσει να τρώει λάσπη από όλα τα μύδια, σόσιαλ και μη), φρόντισαν στο ΣΕΪΦ να μην μπει η Τουρκία. Οι Τούρκοι κλαψούρισαν, γκρίνιαξαν, θα πληρώσουν 400 εκ. ευρώ το κάθε ΓΙουροφάιτερ, αλλά ρούφηξαν το αυγό τους. Τώρα, με το ίδιο εργαλείο πάει να κάνει στρατό η Ρουμανία, που δεν είχε στολές για πάνω από 3 τάγματα, κι εμείς πήραμε κάτι λιγότερο από 800 εκ. γιατί “δεν μας άφηνε το Οικονομικών”. Στο Οικονομικών παίζει να είναι ο νέος υποψήφιος για την ηγεσία της ΝΔ στη μετά Μητσοτάκη εποχή, ο Πιερρακάκης. Έτσι, αν ήμουν κακόπιστος (ξαναλέω δεν είμαι), θα έλεγα πως και ΣΕΪΦ (που υποσχόταν ο Μητσοτάκης) ο Δένδιας δεν πήρε, αλλά και θα μπορέσει στο μέλλον να τα ρίξει στον Πιερρακάκη. Όλα αυτά, ίσως να έχουν να κάνουν όχι με το κακό τάιμινγκ, αλλά με το κακό τιμ.

ΣΕΪΦ ΓΙΟΚ, αλλά για την Ελλάδα

Μιλώντας όμως για άμυνα, αυτά είναι καλό να μην γίνονται στην Εθνική Άμυνα. Προσωπικά, δεν με ενδιαφέρει ποιος θα είναι Υπουργός, Πρωθυπουργός, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ή της ΕΕ, αλλά με ενδιαφέρει, να υπάρχουν Ένοπλες Δυνάμεις, προκειμένου να πατάει και καμία ψυχή στο ΚαΨιΜί. Συνεπώς, όλα αυτά, έχουν και κάποια όρια, τα οποία όμως στην Εθνική Άμυνα, είναι στενά. Να ξέρετε επίσης, πως σε όλα αυτά δεν φταίει ποτέ ένας. Πάντως, όταν μετά τις δηλώσεις Δένδια έμαθε ο Μητσοτάκης πως “ΣΕΪΦ ΓΙΟΚ”, έδωσε εντολή να κατατεθεί πρόταση. Το μόνο που είχε έτοιμο το Άμυνας και ας πούμε ότι κάλυπτε αυτά που ζητούσε το πρόγραμμα ήταν η 4η Μπελαρά. Φυσικά αυτή δεν μπορούσε να περιμένει την -όποια- έγκριση του ΣΕΪΦ, και μέσα μπήκαν κάτι περίεργα προγράμματα. Μην σας τα πολυλέω, χάθηκε μια τεράστια ευκαιρία για προγράμματα επιπέδου αεράμυνας ή Λυνξ ξερωγώ, ή ακόμη και φορτηγών ή ακόμη και αντιπλοϊκά βλήματα. Αλλά μάλλον το υπουργικό κάνσελ τιμ είχε διαφορετική άποψη.

Σειρά από χαμένες ευκαιρίες

Μιλώντας για ευκαιρίες, δεν ήταν η πρώτη που χάθηκε. Κάπου εκεί το 2023 νομίζω, πρώτος ο Νέδος είχε γράψει για ΕΦ ΕΜ ΕΦ, σε μορφή -κυρίως- δανείων για κάτι δις από ΗΠΑ. Λοιπόν, αυτό ήταν αποτέλεσμα μια συνδυαστικής πίεσης του Μητσοτάκη, μαζί με τον Φλώρο, για λεφτά από τις ΗΠΑ. Αν θυμάστε, οι σχέσεις με τις ΗΠΑ ήταν εξαιρετικές, ο Κυριάκος μίλησε και στη Γερουσία, ο δε Φλώρος είχε πάει να δει Φ-35, συζητήθηκαν Μπλακχωκ κοκ. Ήταν και η εποχή που οι Αμερικανοί είχαν συμφωνήσει για τον αντικαταστάτη του “Ναυκρατούσα” αν θυμάστε. Τελοσπάντων, κάποια στιγμή όλα αυτά είχαν αποδώσει την αποδέσμευση 4 δις ντόλαρς, για δυο χώρες, εκ των οποίων η μία ήταν η Ελλάδα. Η διαίρεση δεν ήταν διά 2, δηλαδή 2 δις έκαστη χώρα, αλλά περισσότερο “όποιος πρόλαβε τον Κύριο είδε“. Πήγε χαρούμενος ο Φλώρος στον τότε αναπληρωτή Οικονομικών Σκυλακάκη και έφαγε κυριολεκτικά πόρτα. Δηλαδή, τότε ο Σκυλακάκης είπε πως η Ελλάδα δανείζονταν φθηνότερα από τις ΗΠΑ (αλήθεια ήταν αυτό), και δεν συνέφερε. Όσο κι αν εξηγούσε, όσο μπορούσε πιο ευγενικά, ο Φλώρος πως έτσι “ξεκινάει” με τα αμερικανικά λεφτά, μετά σημαντικό κομμάτι γίνεται “γκραντς”, δηλαδή τσάμπα βοήθεια, δεν πειθόταν ο άλλος. Που να μπλέκει τώρα και με αμερικανικά κονδύλια, εδώ δεν τα έβγαζε πέρα με τα εθνικά. Με τα πολλά και με τα λίγα, τα 4 δις πήγαν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα. Η ίδια που μάλιστα πήρε και τεράστια κονδύλια από το ΣΕΪΦ. Εντάξει μωρέ, χρειαζόμαστε εμείς λεφτά; Λεφτά υπάρχουν. Αλλά μόνο για απευθείας αναθέσεις. Μην τα λέμε συνέχεια αυτά.

Ποιος -την- πληρώνει

Μιλώντας για χρήματα, το κακό είναι πως στην Άμυνα, πάντα κάποιος την πληρώνει. Όχι μόνο το λογαριασμό των συστημάτων, αλλά και τον λογαριασμό της ήττας ή του εξαναγκασμού σε μια συνθηκολόγηση. Δηλαδή, καλά όλα αυτά, αλλά πριν 30 χρόνια τα ελληνικά Φ-16, που μια χαρά μπορούσαν να πετάξουν στο κακό καιρό, μη πιστεύετε τα παραμύθια, δεν είχαν Άμρααμ που είχαν οι Τούρκοι. Μια έλλειψη που αν συνέβαινε κάτι και έπρεπε να πολεμήσουμε, θα στοίχιζε ακριβά στην ΠΑ, στους πιλότους μας και την Ελλάδα. Ας ελπίσουμε όλες οι ελλείψεις, που δεν καλύφθηκαν λόγω των απανωτών Κάνσελ μετά το 2024, να μην μας στοιχίσουν, σε διαφορετικό νόμισμα από αυτό που υπάρχει στις τράπεζες.