Χτες συνέβη το εξής περίεργο. Με κάλεσαν από θάλαμο, και ο θαλαμοφύλακας ζήτησε να κάνω ντιλίβερυ τον καφέ. Φυσικά πήρα την παραγγελία, αλλά φυσικά και το είπα σε όσους ήταν εκεί και γελάσαμε. Καθώς περνούσε η ώρα, ξαναπήρε ο νέος, και θυμωμένος μου είπε πως πλέον θα προτιμά μόνο το Η-ΦΟΥΝΤ. Και ότι με αυτά τα μυαλά που κουβαλάω, θα χάσω την πελατεία μου. Του εξήγησα, είναι σαν να λένε οι Τούρκοι, πως μιας και η ΠΑ κάνει αναχαιτίσεις στο Αιγαίο, θα παραβιάζουν τον εναέριο χώρο της Βουλγαρίας. Το ΚαΨιΜί είναι θεσμός, και όλοι παραλαμβάνουν τον καφέ από τον πάγκο μου.

Τα βλήματα των 155 χιλιοστών

Μιλώντας για θεσμούς, οι Πτησαίοι μου προωθούν είτε ερωτήματα απευθείας, είτε μέσω σχολίων. Καθώς την περασμένη εβδομάδα μίλησα αρκετά για τα ΕΑΣ, μου έκανε εντύπωση ερωτήσεις που έγιναν (περισσότερες της μίας) σχετικά με την παραγωγή βλημάτων των 155 χιλιοστών. Ίσως πρέπει να εξηγήσω πως ξεκίνησε όλη αυτή η ιστορία, και το γιατί προχωρούν οι γομώσεις. Καταρχάς, το 2020 τα ΕΑΣ ήταν σε κατάσταση φουλ στοπ. Παραγγελίες δεν υπήρχαν, το προσωπικό ήταν στα κάγκελα, το ταμείον ήταν μείον, γενικά όλα πήγαιναν από άσχημα ως χάλια. Η κατασκευή είχε περιοριστεί σε παρασκευή άφθονης γκρίνιας. Έτσι ξεκίνησαν προσπάθειες να έρθουν παραγγελίες από τις Ένοπλες Δυνάμεις. Υπήρχε όμως ένα πρόβλημα, καθώς τα ΕΑΣ “χρωστούσαν” στις Ένοπλες Δυνάμεις υλικά, τα οποία δεν μπορούσαν να παραδώσουν καθώς δεν είχαν πρώτες ύλες να παραδόσουν. Έκαναν λοιπόν με τις πρέπουσες διαδικασίες από όσο γνωρίζω, συνεργασία με μια τσεχική εταιρεία. Το σημαντικό σε αυτό ήταν πως τα ΕΑΣ δεν έβαζαν λεφτά ή ρίσκο, αλλά μόνο εγκαταστάσεις, μηχανήματα και προσωπικό. Καθώς τα μηχανήματα είχαν ήδη απαρχαιωθεί, οι Τσέχοι επένδυσαν και επανέφεραν κρίσιμα μηχανήματα σε λειτουργία.

Οι Ρώσοι και οι Τσέχοι

Μιλώντας για μηχανήματα, ήταν μια περίοδος που θυμάμαι να έρχονται παιδιά από τα ΕΑΣ, και συγκινημένοι να λένε πως ξαναβλέπουν τη γραμμή παραγωγής να δουλεύει. Λίαν συντόμως, από τα ΕΑΣ έφευγαν 2500 βλήματα των 155 χιλιοστών την εβδομάδα, τα οποία μεταφέρονταν αζ ιζ στην Ουκρανία, μέσω Τσεχίας. Το κέρδος ήταν σημαντικό, και ζεστό χρήμα έμπαινε -και μπαίνει- στα ταμεία της εταιρείας. Βέβαια, τα 2500 βλήματα ήταν ελάχιστα για τις ανάγκες της Ουκρανίας, αλλά για κάποιους αυτό δεν ήταν “καλό”, διότι έπεφταν, και πέφτουν, πάνω στις ρωσικές θέσεις. Έτσι, κάποιοι σύντροφοι, λογικό ήταν να έχουν αντιρρήσεις, και να αρχίσουν να διαδίδονται διάφορα για όσα συνέβαιναν. Εκεί βοήθησαν ίσως και πιθανοί ανταγωνιστές των Τσέχων, που όμως δεν είχαν πια ελπίδα. Τίποτα από αυτά που κυκλοφόρησαν δεν ισχύει, και η όλη διαδικασία ήταν εξασφαλισμένη. Αυτό το λέω γιατί τότε κυκλοφόρησαν διάφορα, τα οποία δεν έχουν βάση. Περισσότερο δημιουργήματα κυρίως πληκτρολογίων στην Αγία Πετρούπολη, παρά κάτι άλλο. Και αυτό έχει εξήγηση, καθώς αν τα ΕΑΣ σταματήσουν να παράγουν βλήματα, θα ωφεληθούν δυο πλευρές. Η μία είναι η τουρκική, που φυσικά δεν θα ήθελε η Ελλάδα να έχει τέτοια δυνατότητα, και η άλλη είναι η ρωσική, που τρώει τα βλήματα που κατασκευάζονται στο κεφάλι. Μεγάλο το δίκιο και των δυο, τους νοιώθω.

Το περίβλημα

Μιλώντας για τα 155 χιλιοστά, μια από τις αρνητικές προσεγγίσεις των ημερών ήταν ότι τα ΕΑΣ αγόραζαν από το εξωτερικό το μεταλλικό περίβλημα, και εκεί πάνω έκαναν γόμωση και έβαζαν πυροσωλήνα. Στο μακρινό παρελθόν, πράγματι τα ΕΑΣ είχαν τη δυνατότητα να κατασκευάζουν, να στρατζάρουν μεταλλικά βλήματα, όχι μόνο των 155 χιλιοστών, αλλά και των 106 χιλιοστών ή των 105 χιλιοστών. Όταν η παραγωγή σταμάτησε, τα μηχανήματα που έφτιαχναν τα μεταλλικά περιβλήματα, έμειναν για δεκαετίες σε ακινησία, η οποία πλέον θεωρείται αχρηστία. Φυσικά, με κάποια -πολύ- σοβαρή επένδυση, τα μηχανήματα αυτά μπορούν να επανέλθουν. Όμως, η τεχνολογία έχει προχωρήσει εδώ και 60 χρόνια. Πλέον η κατασκευή των περιβλημάτων γίνεται αυτοματοποιημένα και ρομποτικά. Αν θυμάστε μια γραμμή παραγωγής αυτοκινήτων το 1960, και δείτε πως κατασκευάζονται τα Τέσλα το 2026, θα καταλάβετε. Με λίγα λόγια, ακόμη κι αν τα ΕΑΣ έπαιρναν, ή πάρουν τώρα που μιλάμε, το ρίσκο να προχωρήσουν σε επαναφορά των μηχανημάτων σε λειτουργία, η παραγωγή θα είναι μικρή, με τεράστια έξοδα (άρα μη συμφέρουσα), και με περισσότερα σφάλματα (άλλες διαδικασίες πλέον). Έτσι, τα ΕΑΣ μαζί με τους Τσέχους, εισάγουν τα περιβλήματα, και εδώ γίνεται η -δύσκολη και κερδοφόρα- διαδικασία της γόμωσης. Φυσικά και μπορεί να γίνει επένδυση και για τα περιβλήματα, αλλά αυτό πρέπει να αποφασιστεί σε άλλο επίπεδο. Ελπίζω να σας εξήγησα τι συμβαίνει με τα βλήματα των 155 χιλιοστών.

Αλλού είναι το θέμα

Μιλώντας πάλι για βλήματα, όχι σαν αυτό που ήθελε ντιλίβερι από το ΚαΨιΜί, αλλά για αυτά των 155 χιλιοστών, το θέμα είναι πως ακόμη το ΔΣ των ΕΑΣ δεν έχει προχωρήσει στη σύσταση της κοινοπραξίας ΕΑΣ-Τσέχων. Επίσης, το μέγα θέμα παραμένει ότι στο Λαύριο υπάρχουν θαμμένοι ή εγκαταλελημμένοι 220 τόνοι ΤΝΤ, και δεν γίνεται τίποτα. Έτσι, όποιος δεν θέλει να συνεχιστεί η παραγωγή των βλημάτων των 155 χιλιοστών, έχει δυο δρόμους. Ο πρώτος είναι να μην προχωρήσει η συμφωνία με τους Τσέχους, και η δεύτερη είναι πωςη βασική παραγωγική μονάδα των ΕΑΣ, είναι υπονομευμένη, με την κυριολεκτική έννοια του όρου, καθώς 220 τόνους ΤΝΤ. Σε περίπτωση που οι Τούρκοι αποφάσιζαν να κάνουν ειδική επιχείρηση στα ΕΑΣ, θα χρειάζονταν 6 μεραρχίες ειδικών δυνάμεων για να τοποθετηθούν 220 τόνοι. Μπορεί αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση να ασχολείται με τις νυχτερινές τροπολογίες, αλλά το πρόβλημα είναι άλλο και είναι εκρηκτικό. Και δεν ξέρω πως μπορούν να κοιμούνται όλοι. Λυπάμαι που σας μαυρίζω τη μέρα σας, αλλά μου έχει κολλήσει αυτό το πρόβλημα, και ανησυχώ που δεν βλέπω, ούτε και προβλέπω, να γίνεται τίποτα.

Οι Αρχηγοί

Μιλώντας για ύπνους, θεωρώ πως ένας από τους λόγους που συμπαθώ τους Πτησαίους, είναι το ότι δεν θυμάμαι να έχουν γράψει ποτέ κάτι αρνητικό για τους Αρχηγούς. Βλέπω σε άλλα “έξω” (δεν τα λέω “μέσα”, γιατί μόνο το μέσα της χώρας δεν τους ενδιαφέρει), να τα χώνουν σε Αρχηγούς. Η Πτήση, όσο και να θυμάμαι, ποτέ δεν έχει γράψει κάτι, όχι γιατί δεν ξέρει, αλλά διότι βλέπει τους Αρχηγούς, σαν θεσμούς. Το μόνο που κάνει, και κάνω κι εγώ, είναι να λέμε καμιά καλή κουβέντα για τη δουλειά που κάνουν. Την κριτική πάντα τη δέχεται ο εκάστοτε ΥΕΘΑ/ΥΦΕΘΑ, καθώς αυτή είναι η δουλειά του, να δέχεται την κριτική. Η δουλειά των Αρχηγών είναι να διοικούν, σε πολύ δύσκολες περιόδους, τις Ένοπλες Δυνάμεις, και να μας κρατούν όλους ασφαλείς. Αν δεν κάνουν καλά τη δουλειά τους, η δουλειά του ΥΕΘΑ και του ΚΥΣΕΑ είναι να τους αντικαταστήσουν, τόσο απλά. Θέλω να πιστεύω, ότι οι Αρχηγοί, που εξελίχθηκαν εκεί από το Μηδέν, δεν μασάνε από τα δημοσιεύματα που βλέπουν. Απορώ πως κάποιοι θεωρούν πως με ένα “δημοσίευμα”, θα “κάτσει στα αυγά του” κάποιος που κάποτε ή και σήμερα, πετούσε Φ-16 ή Μιράζ και τράβαγε 10 ΤΖΙ απέναντι στους Τούρκους, ή κάποιος που είχε στην ευθύνη του ένα πλοίο αξίας 500 εκ ευρώ μαζί με 200 ψυχές. Κάποιοι οδήγησαν σχηματισμούς δεκάδων αεροσκαφών 15 μέτρα πάνω από τη θάλασσα, κάποιοι διοίκησαν ομάδες πλοίων με 1000 ή 1500 ναύτες, ή είχαν υπό τις διοικήσεις τους Τεθωρακισμένες Μεραρχίες ή Στρατιές. Και μερικοί θεωρούν πως με “διαρροές” οι Αξιωματικοί αυτοί, ότι καλύτερο έχει δώσει η Ελλάδα, θα κάνουν πίσω. Σοβαρά τώρα; Θα με ρωτήσετε τι με έπιασε και σας τα λέω αυτά τώρα… Ε μην τα θέλετε όλα σε έναν καφέ! Και αύριο μέρα είναι!