Το FP‑5 «Flamingo» αποτελεί ένα από τα πιο φιλόδοξα εξοπλιστικά προγράμματα της Ουκρανίας μετά τη ρωσική εισβολή του 2022. Αναπτυγμένο από τη νεοφυή εταιρεία Fire Point, σχεδιάστηκε ως όπλο βαθιάς κρούσης, ικανό να πλήττει στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές του αντιπάλου, κυρίως  στρατιωτικές εγκαταστάσεις όπως  κέντρα διοίκησης και υποδομές, όπως διυλιστήρια. Η πρώτη δημόσια εμφάνισή του έγινε στις 18 Αυγούστου 2025 κατά τη διάρκεια δοκιμαστικής εκτόξευσης, ενώ δύο ημέρες αργότερα ο πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι ανακοίνωσε την έναρξη μαζικής παραγωγής, χαρακτηρίζοντάς το ως «το πιο επιτυχημένο ουκρανικό βλήμα».

Η ονομασία «Flamingo» αποδίδεται στο γεγονός ότι  πρωτότυπα βάφτηκαν κατά ροζ, κατ’ άλλους λόγω σφάλματος στο εργοστάσιο, κατ’ άλλους κρίθηκε αποδεκτό αντί του συνηθισμένου orange glo.

Η παραγωγή του συστήματος βασίζεται σε εκτεταμένη επαναχρησιμοποίηση σοβιετικών εξαρτημάτων, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τους κινητήρες Ivchenko AI‑25TL που προέρχονται από αποθέματα ή παροπλισμένα αεροσκάφη. Η φιλοσοφία του είναι το χαμηλό κόστος και η επίτευξη εύκολης, υψηλού ρυθμού παραγωγής, κατά πληροφορίες με στόχο 2–3 βλήματα ημερησίως τα περίπου 500.000 δολάρια ανά μονάδα.

Σε τεχνικό επίπεδο, το Flamingo είναι ένα υποηχητικό βλήμα κρουζ  missile απλοποιημένη σχεδίαση, που «παντρεύει» παλαιότερα υποσυστήματα, αλλά μέσα σε περίβλημα σύγχρονα σύνθετα υλικά για μείωση του ίχνους στα ραντάρ. Ζυγίζει περίπου 6 τόνους, έχει μήκος 12 έως 14 m και φέρει κεφαλή 1.150 kg, συχνά προερχόμενη από αεροπορικές βόμβες όπως οι FAB‑1500 ή Mark 84, με δυνατότητα διάτρησης έως και 10 μέτρων υπεδάφους. Ο κινητήρας AI‑25TL τοποθετείται εξωτερικά, σε θύλακα πάνω από την άτρακτο, ενώ η εμβέλεια φτάνει τα 3.000 χιλιόμετρα, διπλάσια περίπου από αυτήν ενός Tomahawk. Η ταχύτητα πλεύσης κυμαίνεται μεταξύ 850 και 900 χιλιομέτρων/ ώρα, με μέγιστο τα 950, ενώ το  βλήμα επιχειρεί σε πολύ χαμηλά ύψη, περίπου 50 μέτρων, για να αποφεύγει την ανίχνευση. Η καθοδήγηση βασίζεται σε GPS/GNSS με εφεδρικό INS επιτυγχάνοντας ακρίβεια περίπου 14 μέτρων CEP υπό ιδανικές συνθήκες. Ο χρόνος προετοιμασίας για εκτόξευση κυμαίνεται από 20 έως 40 λεπτά.

Παρά τις εντυπωσιακές επιδόσεις του, το Flamingo στερείται προηγμένων συστημάτων καθοδήγησης ανάγλυφου όπως το TERCOM, γεγονός που, όπως αναφέρεται, το καθιστά πιο ευάλωτο σε αναχαιτίσεις, ιδίως από αντιαεροπορικά συστήματα μέσης εμβέλειας όπως το Buk.

Το βλήμα εντάχθηκε σε υπηρεσία με το Ουκρανικό Ναυτικό το 2025 και χρησιμοποιήθηκε άμεσα στον πόλεμο. Η πρώτη επιβεβαιωμένη επιχειρησιακή χρήση σημειώθηκε στις 30 Αυγούστου 2025, όταν τουλάχιστον τρία Flamingo έπληξαν εγκατάσταση της FSB στην κατεχόμενη Κριμαία, προκαλώντας υλικές ζημιές και έναν νεκρό. Δορυφορικές εικόνες επιβεβαίωσαν τα πλήγματα, αν και όχι όλα ήταν άμεσα. Στις 9 Οκτωβρίου 2025 το βλήμα χρησιμοποιήθηκε σε συνδυασμό με Neptune εναντίον στόχων εντός της Ρωσίας, σηματοδοτώντας μια σημαντική κλιμάκωση. Την επόμενη ημέρα η Μόσχα ανακοίνωσε την κατάρριψη δύο Flamingo από συστήματα Buk, υπογραμμίζοντας τις αδυναμίες του σε χαμηλές πτήσεις. Τον Δεκέμβριο του 2025 ο Ζελένσκι ανέφερε πλήγμα με πέντε βλήματα, εκ των οποίων μόνο ένα έφτασε στον στόχο, ενώ τα υπόλοιπα αναχαιτίστηκαν.

Η πιο πρόσφατη και σημαντική επιχειρησιακά χρήση του Flamingo αφορά τα πλήγματα στην περιοχή του Καπουστίν Γιαρ, στο Αστραχάν της Ρωσίας του 2026. Η περιοχή αποτελεί βασικό πεδίο δοκιμών και εκτοξεύσεων για ρωσικά βαλλιστικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένου του διαβόητου, πολυηχητικού Oreshnik, το οποίο χρησιμοποιήθηκε εναντίον της Ουκρανίας πριν δυο εβδομάδες.

 Τα ουκρανικά πλήγματα φαίνεται να προκάλεσαν σοβαρές ζημιές σε υπόστεγα προετοιμασίας εκτοξεύσεων. Παρά τις αδυναμίες του, η μεγάλη εμβέλεια, η ισχυρή κεφαλή και η δυνατότητα μαζικής παραγωγής το καθιστούν ένα όπλο με πραγματικό στρατηγικό αντίκτυπο.

Από την άλλη το πρόγραμμα δεν είναι άμοιρο κριτικής. Η Fire Point βρέθηκε στο επίκεντρο έρευνας για διαφθορά, γεγονός που οδήγησε στη διακοπή τσεχικής καμπάνιας crowdfunding τον Νοέμβριο του 2025. Επιπλέον, η εξωτερική ομοιότητα του Flamingo με βλήμα που είχε παρουσιαστεί από την εταιρεία Milanion Group στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα δημιούργησε ερωτήματα για πιθανή μεταφορά τεχνολογίας ή συνεργασία.