Σύμφωνα με το CNN και την Wall Street Journal, το Ιράν εκτόξευσε δύο βαλλιστικούς πυραύλους μέσου–μεγάλου βεληνεκούς προς τη στρατηγικής σημασίας βάση Diego Garcia στον Ινδικό Ωκεανό, μια κοινή αμερικανοβρετανική εγκατάσταση που βρίσκεται περίπου 4.000 km από το ιρανικό έδαφος. Παρότι κανένας από τους δύο πυραύλους δεν έπληξε τον στόχο, η ίδια η εκτόξευση αποτελεί μια από τις πιο σημαντικές και ανησυχητικές εξελίξεις στο ιρανικό πυραυλικό πρόγραμμα των τελευταίων ετών.
Εάν το CNN επιβεβαιωθεί, με βάση την απόσταση και τα διαθέσιμα δεδομένα, η επίθεση φαίνεται να πραγματοποιήθηκε με πυραύλους Khorramshahr‑4, την πιο προηγμένη παραλλαγή της συγκεκριμένης “οικογένειας” βλήμάτων. Υπολογισμοί για βολή σε εμβέλεια περίπου 4.000 χιλιομέτρων δείχνουν ότι ο πύραυλος θα έπρεπε να μεταφέρει ωφέλιμο φορτίο περίπου 450 κιλών, ικανό να φιλοξενήσει έως και δεκαοκτώ υποπυρομαχικά. Η δυνατότητα αυτή επιβεβαιώνει ότι το Ιράν έχει πλέον επιχειρησιακή ικανότητα να εκτελεί πλήγματα σε αποστάσεις που μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν εκτός του επίσημου ορίου των 2.000 χιλιομέτρων, που η Τεχεράνη δήλωνε δημοσίως.

Η εκτόξευση των δύο πυραύλων, ακόμη και αν δεν πέτυχαν τον στόχο τους, αποτελεί σαφή ένδειξη ότι το Ιράν διαθέτει πλέον λειτουργική ικανότητα IRBM (Intermediate Range Ballistic Missiles, Βαλλιστικοί Πύραυλοι Ενδιάμεσου Βεληνεκούς).
Σύμφωνα με τα στοιχεία που υπάρχουν, η πρώτη βολή φαίνεται να απέτυχε εν πτήσει, ενώ η δεύτερη στοχοποιήθηκε από αμερικανικό πολεμικό πλοίο που εκτόξευσε βλήμα SM‑3, χωρίς να έχει επιβεβαιωθεί αν η αναχαίτιση ήταν επιτυχής.
Το γεγονός ότι το Ιράν επιχείρησε πλήγμα σε μια τόσο απομακρυσμένη βάση, η οποία αποτελεί κρίσιμο κόμβο για τις αμερικανικές επιχειρήσεις στον Ινδο-Ειρηνικό, δείχνει ότι η Τεχεράνη επιδιώκει να επιδείξει στρατηγική εμβέλεια και να στείλει μήνυμα ότι μπορεί να απειλήσει στόχους πολύ πέρα από τη Μέση Ανατολή.

Η επίθεση έχει πολλαπλές συνέπειες. Πρώτον, αποδεικνύει ότι η ιρανική πυραυλική απειλή δεν έχει εξουδετερωθεί παρά τις εκτεταμένες αμερικανικές επιχειρήσεις των τελευταίων μηνών. Η ικανότητα εκτόξευσης IRBM σε τέτοια απόσταση σημαίνει ότι απαιτείται ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια για την αποδυνάμωση των ιρανικών πυραυλικών υποδομών. Δεύτερον, η βολή αποκαλύπτει ότι το Ιράν διαθέτει τεχνολογίες και δυνατότητες που δεν είχαν δημοσιοποιηθεί, γεγονός που υποδηλώνει ότι το πρόγραμμα των βαλλιστικών του πυραύλων, εξελίσσεται ταχύτερα από τις δυτικές εκτιμήσεις. Τρίτον, η επίτευξη εμβέλειας 4.000 χιλιομέτρων με ωφέλιμο φορτίο 450 κιλών μειώνει σημαντικά το χρονικό διάστημα θα χώριζε το Ιράν από την ανάπτυξη ενός πλήρους ICBM (διηπειρωτικού πυραύλου), ικανού να πλήξει στόχους σε ακόμη μεγαλύτερες αποστάσεις.
Τέλος, η επίθεση προς το Diego Garcia έχει και πολιτική διάσταση, καθώς το νησί αποτελούσε μέχρι πρόσφατα βρετανικό υπερπόντιο έδαφος, ενώ η στρατιωτική βάση εκεί παραμένει υπό βρετανική διαχείριση (αλλά με το μεγαλύτερο μέρος να αξιοποιείται από τις Ένοπλες Δυνάμεις των ΗΠΑ). Οπότε η εκτόξευση IRBM προς έδαφος βρετανικής διαχείρισης, ακόμη και αν δεν είχε αποτέλεσμα, συνιστά στρατιωτική ενέργεια κατά του Ηνωμένου Βασιλείου, με πιθανές συνέπειες στις σχέσεις Λονδίνου–Τεχεράνης, όπως και για τη στάση του ΝΑΤΟ απέναντι στην ιρανική απειλή.