Οι νυχτερινές πακιστανικές αεροπορικές επιδρομές της Παρασκευής 27 Φεβρουαρίου 2026 σηματοδοτούν μια από τις σοβαρότερες κλιμακώσεις στις σχέσεις Ισλαμαμπάντ–Καμπούλ από την επιστροφή των Ταλιμπάν στην εξουσία το 2021.
Στόχοι των επιθέσεων ήταν στρατιωτικές εγκαταστάσεις και θέσεις των Ταλιμπάν στην Καμπούλ, την Κανταχάρ και την Πακτία, με το Πακιστάν να υποστηρίζει ότι επρόκειτο για επιχειρήσεις βασισμένες σε συγκεκριμένες πληροφορίες σχετικά με θέσεις άμυνας των Ταλιμπάν και κρησφύγετα του TTP και του IS‑K. Οι Ταλιμπάν επιβεβαίωσαν τις επιδρομές, ανέφεραν αντιαεροπορική αντίδραση και αρχικά δήλωσαν ότι δεν υπήρξαν θύματα, αν και μεταγενέστερες αναφορές δείχνουν ότι υπάρχουν απώλειες και στις δύο πλευρές.
Σύμφωνα με τον Πακιστανό υπουργό Πληροφοριών Attaullah Tarar, οι επιδρομές κατέστρεψαν δεκάδες θέσεις των Ταλιμπάν, με την Ισλαμαμπάντ να κάνει λόγο για 27 πλήγματα σε φυλάκια και στρατιωτικές εγκαταστάσεις, καθώς και για πάνω από 130 νεκρούς μαχητές. Πακιστανικές πηγές υποστηρίζουν ότι οι στόχοι περιλάμβαναν ταξιαρχιακού επιπέδου εγκαταστάσεις στην Κανταχάρ, αποθήκες πυρομαχικών και σημεία διοίκησης που χρησιμοποιούνταν από Ταλιμπάν και συνεργαζόμενες ομάδες. Οι Ταλιμπάν, από την πλευρά τους, απέρριψαν τις πακιστανικές εκτιμήσεις και αντέτειναν ότι οι δικές τους δυνάμεις προκάλεσαν βαριές απώλειες στον πακιστανικό στρατό κατά τη διάρκεια διασυνοριακής επίθεσης που εξαπέλυσαν το βράδυ της Πέμπτης 26 Φεβρουαρίου.
Βίντεο που δημοσιεύθηκε νωρίτερα από το Υπουργείο Άμυνας του Πακιστάν, το οποίο δείχνει αρκετές από τις χθεσινές επιθέσεις της Πακιστανικής Αεροπορίας εναντίον κέντρων διοίκησης και ελέγχου των Ταλιμπάν και άλλων στρατιωτικών υποδομών στην αφγανική πρωτεύουσα Καμπούλ και σε άλλες επαρχίες της Ανατολικής Αφγανιστάν.
Η πακιστανική επιχείρηση ήρθε ως απάντηση σε αυτήν ακριβώς την επίθεση, την οποία το Ισλαμαμπάντ χαρακτήρισε «απρόκλητη» και «μεγάλης κλίμακας». Οι Ταλιμπάν υποστήριξαν ότι η ενέργειά τους ήταν αντίποινα για προηγούμενες πακιστανικές επιδρομές στις επαρχίες Νανγκαρχάρ, Πακτίκα και Χοστ, όπου είχαν αναφερθεί θύματα μεταξύ αμάχων. Η Καμπούλ ισχυρίστηκε ότι οι δυνάμεις της σκότωσαν 55 Πακιστανούς στρατιώτες και κατέλαβαν φυλάκια και βάσεις κατά μήκος της γραμμής Durand, αν και δεν υπάρχει ανεξάρτητη επιβεβαίωση για κανέναν από τους δύο ισχυρισμούς.
Η κατάσταση επιβαρύνεται από το μακροχρόνιο υπόβαθρο έντασης μεταξύ των δύο χωρών. Το Πακιστάν κατηγορεί τους Ταλιμπάν ότι προσφέρουν καταφύγιο στο TTP, το οποίο έχει εντείνει τις επιθέσεις εντός πακιστανικού εδάφους μετά το 2021. Το Αφγανιστάν, από την άλλη, δεν αναγνωρίζει τη γραμμή Durand ως διεθνές σύνορο και κατηγορεί το Πακιστάν για παραβιάσεις και επιθετικότητα. Η εύθραυστη εκεχειρία με μεσολάβηση του Κατάρ, που είχε επιχειρήσει να περιορίσει τις διασυνοριακές συγκρούσεις, φαίνεται πλέον να έχει καταρρεύσει.
Το TTP είναι μια πακιστανική εξέλιξη του κινήματος των Ταλιμπάν, ενώ το IS‑K είναι ο πιο ακραίος κλάδος του ISIS στην περιοχή.
Το Tehrik‑i‑Taliban Pakistan δημιουργήθηκε το 2007 ως συμμαχία πακιστανικών τζιχαντιστικών ομάδων που μοιράζονται την ιδεολογία των Ταλιμπάν, αλλά έχουν αποκλειστικό στόχο το πακιστανικό κράτος. Μετά τις μεγάλες πακιστανικές επιχειρήσεις στο Waziristan, μεγάλο μέρος του TTP μετακινήθηκε στο Αφγανιστάν, όπου βρήκε χώρο να ανασυγκροτηθεί. Από το 2021 και μετά, η δράση του έχει αυξηθεί σημαντικά, με επιθέσεις σε στρατιωτικά φυλάκια, αστυνομικά τμήματα και αστικά κέντρα στο Πακιστάν.
ο Islamic State – Khorasan Province (IS‑K) εμφανίστηκε το 2015 ως παρακλάδι του ISIS και υιοθετεί την πιο ακραία εκδοχή του τζιχαντισμού. Σε αντίθεση με το TTP, το IS‑K θεωρεί τόσο τους Ταλιμπάν όσο και το πακιστανικό κράτος «αποστάτες» και εχθρούς. Η οργάνωση έχει πραγματοποιήσει μερικές από τις πιο αιματηρές επιθέσεις στην περιοχή, στοχεύοντας αμάχους, θρησκευτικές μειονότητες, κυβερνητικές εγκαταστάσεις και ξένους στόχους.
Το TTP βρίσκεται στο επίκεντρο της πακιστανικής στρατηγικής, καθώς το Ισλαμαμπάντ θεωρεί ότι οι Ταλιμπάν δεν έχουν τη βούληση ή την ικανότητα να το περιορίσουν. Οι πρόσφατες πακιστανικές επιδρομές στο Αφγανιστάν στοχεύουν κυρίως υποδομές που συνδέονται με το TTP, αλλά και σημεία όπου το Πακιστάν πιστεύει ότι δρα η IS‑K. Η παρουσία της IS‑K περιπλέκει ακόμη περισσότερο την κατάσταση, καθώς οι Ταλιμπάν πολεμούν την οργάνωση, ενώ ταυτόχρονα συγκρούονται με το Πακιστάν.
Το αποτέλεσμα είναι ένα τριπλό πεδίο σύγκρουσης: Πακιστάν εναντίον TTP, Ταλιμπάν εναντίον IS‑K και TTP εναντίον IS‑K, μια αλληλεπίδραση που αποσταθεροποιεί την κατάσταση και δημιουργεί περιβάλλον στο και η κλιμάκωση μπορεί να προκύψει ανά πάσα στιγμή.