X‑68A είναι πλέον και επίσημα η ονομασία της USAF Πολεμικής Αεροπορίας των για το πρόγραμμα LongShot της Υπηρεσία Έρευνας Προηγµένων Προγραµµάτων DARPA μετά την απονομή του χαρακτηρισμού «X-plane» στις 17 Φεβρουαρίου 2026. Το πρόγραμμα, το οποίο αναπτύσσεται κυρίως από τη General Atomics Aeronautical Systems, εισάγει μια νέα φιλοσοφία στην αεροπορική υπεροχή: ένα μη επανδρωμένο, αεροεκτοξευόμενο όχημα που λειτουργεί ως «ενδιάμεσος φορέας όπλων», επιτρέποντας στα επανδρωμένα αεροσκάφη να παραμένουν σε ασφαλή απόσταση από τις εχθρικές απειλές.
Η βασική ιδέα του LongShot είναι να μεταφέρει την πρώτη γραμμή εμπλοκής μακριά από τα μαχητικά και τα βομβαρδιστικά που το εκτοξεύουν. Το X‑68A απελευθερώνεται από το μητρικό αεροσκάφος, επιταχύνει προς την απειλή, μπορεί να περιμένει σε κατάσταση αναμονής-περιπλάνησης (loitering0 και στη συνέχεια να εκτοξεύει δικά του βλήματα αέρος‑αέρος, όπως AIM‑120 AMRAAM. Με αυτόν τον τρόπο, η USAF αποκτά τη δυνατότητα να επεκτείνει δραματικά την ακτίνα εμπλοκής της, να αυξήσει τον αριθμό των ταυτόχρονων επιθέσεων και να μειώσει την έκθεση των πιλότων σε περιοχές υψηλού κινδύνου.
Όπως αναφέρεται το LongShot λειτουργεί ως «loyal wingman‑plus», ένα αυτόνομο όχημα που όχι μόνο συνοδεύει επανδρωμένες πλατφόρμες, αλλά αναλαμβάνει και την πιο επικίνδυνη φάση της αερομαχίας.
Ένα από τα πιο εντυπωσιακά χαρακτηριστικά του X‑68A είναι η πλήρης ανεξαρτησία του από συγκεκριμένο τύπο αεροσκάφους. Η σχεδίασή του επιτρέπει την εκτόξευση από μαχητικά όπως το F‑15, όπου κάθε Eagle μπορεί να μεταφέρει ένα ή δύο LongShot για τακτικές αποστολές. Τα βομβαρδιστικά, όπως το B‑52, μπορούν να το μεταφέρουν σε εσωτερικές αποθήκες, ενώ τα μεταγωγικά όπως το C‑17 μπορούν να το απελευθερώσουν σε μεγάλους αριθμούς μέσω συστημάτων τύπου Rapid Dragon, δημιουργώντας σμήνη που θα προκαλέσουν κορεσμό της εχθρικής αεράμυνας. Αυτή η ευελιξία καθιστά το X‑68A ένα από τα πιο προσαρμόσιμα συστήματα της νέας εποχής της αεροπορικής ισχύος.
Η σχεδίαση του LongShot θυμίζει επιμηκυμένο βλήμα cruise, με χαρακτηριστικό ρύγχος («chine»), αναδιπλούμενες πτέρυγες με εμπροσθόκλιση και μικρά canards που παραμένουν κρυμμένα κατά τη μεταφορά και αναπτύσσονται μετά την εκτόξευση. Η ουρά σε διάταξη ανεστραμμένου «V» και ο αεραγωγός στην ράχη ενισχύουν τη σταθερότητα και μειώνουν το ίχνος του. Η πρόωση βασίζεται σε έναν turbojet Williams WJ38‑15, ο οποίος επιτρέπει υψηλή υποηχητική πτήση, περίπου στο επίπεδο ενός Taurus KEPD 350, προσφέροντας την απαραίτητη ταχύτητα για να φτάσει σε απομακρυσμένες απειλές πριν αυτές πλησιάσουν τα επανδρωμένα αεροσκάφη.
Ο εσωτερικός χώρος του X‑68A είναι προσβάσιμος με κοιλιακή θυρίδα ικανή να μεταφέρει τουλάχιστον έναν AMRAAM ή αντίστοιχο πύραυλο. Οι δοκιμές έχουν ήδη αποδείξει ότι το σύστημα μπορεί να μεταφέρει με ασφάλεια τα όπλα σε captive‑carry διαμόρφωση και να τα εκτοξεύει χωρίς προβλήματα. Η καθοδήγηση ξεκινά με άμεσο έλεγχο από τον πιλότο του μητρικού αεροσκάφους, αλλά το πρόγραμμα εξελίσσεται προς πιο αυτόνομες λειτουργίες, με δυνατότητα «αναμετάδοσης» (relay) μέσω ραδιοζεύξεων ή πτήση πλήρως βασισμένη σε AI. Το LongShot θεωρείται αναλώσιμο σε πραγματικές επιχειρήσεις, αν και στις δοκιμές χρησιμοποιεί αλεξίπτωτο για ανάκτηση.
Η επιχειρησιακή του αυτονομία κυμαίνεται από 30 έως 60 λεπτά μετά την εκτόξευση, επιτρέποντας παρατεταμένη παραμονή σε περιοχές ενδιαφέροντος. Η δραστική ακτίνα δράσης του, σε συνδυασμό με την εμβέλεια των πυραύλων που μεταφέρει, μπορεί να προσφέρει standoff δυνατότητες της τάξης των 100 έως 200 ναυτικών μιλίων, μεταμορφώνοντας τον τρόπο με τον οποίο η USAF διεξάγει αεροπορικές επιχειρήσεις μεγάλης εμβέλειας.
