Στην Τουρκία εδώ και λίγα χρόνια έχει εμφανιστεί ένας «επιδοτούμενος» ανταγωνισμός μεταξύ κατασκευαστών στο χώρο της αεροδιαστημικής και ειδικά στα μη επανδρωμένα. Οπου από τη μια έχουμε την κρατική -και μεγαλύτερη αμυντική εταιρία της χώρας- την Turkish Aerospace Industries (TAI) και από την άλλη την ιδιωτική Baykar. Με την τελευταία να παράγει τα γνωστά Bayraktar, το δικινητήριο Akinci και πλέον να ετοιμάζει -έχοντας κάνει ήδη πρώτη πτήση- το τζετ Κizilelma. Απαντώντας η Turkish Aerospace, παράγει το μονοκινητήριο ΑΝΚΑ (υψηλότερων επιδόσεων από το Bayraktar), το δικινητήριο Aksungur (αλλιώς και ANKA 2) ενώ ήδη παρουσίασε σχέδια για το ΑΝΚΑ 3, δηλαδή το επόμενο μοντέλο που θα είναι τζετ!
Είπαμε ότι αυτός ο παράξενος ανταγωνισμός εντός Τουρκίας είναι επιδοτούμενος γιατί οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις αγοράζουν όλα τα παραπάνω μοντέλα, ή θα τα αγοράσουν μόλις ξεκινήσει η παραγωγή τους. Ακόμη, ο κρατικός προϋπολογισμός δίνει πακέτα αναθέσεων για σχετική έρευνα και τεχνολογία, οπότε οι κατασκευαστές ξεκινούν με «ασφάλεια», γνωρίζοντας πως το προϊόν τους όχι μόνο έχει σίγουρο πελάτη, αλλά πως αυτός (το κράτος) θα τους στηρίξει και διπλωματικά στις διεθνείς τους πωλήσεις.
Πάμε τώρα στο ΑΝΚΑ 3 της Turkish Aerospace. Δεν το έχουμε δει ακόμη, αλλά κυκλοφόρησαν στα τουρκικά ΜΜΕ σχέδια του, που δείχνουν μια φόρμα ιπτάμενης πτέρυγας χωρίς ουραίο σταθερό, με εσωτερική αποθήκη οπλισμού αλλά και εξωτερικά σημεία ανάρτησης όπλων κ.α. Ο κινητήρας είναι μονός, τουρμποφάν, με εισαγωγή αέρα στην κορυφή πάνω από το ρύγχος (στοιχείο μερικής απόκρυψης του από ραντάρ όπως και όλη η σχεδίαση). Διακρίνεται επίσης υποδομή για κεραία δορυφορικής επικοινωνίας.
Το σχήμα στο σύνολο του θυμίζει «πολλά». Αρχικά το ρωσικό Sukhoi S-70 Okhotnik-B το οποίο πετά δοκιμαστικά από το 2019, με την ομοιότητα της σχεδίασης να μας βάζει έως και σε… υποψίες.
Επίσης το σχέδιο του κινεζικού Caihong CH-7 ή του παρόμοιου Sky Hawk. Θυμίζει επίσης το πειραματικό SWiFT της Ινδίας, ενώ όλα μαζί θυμίζουν τις αμερικανικές προσεγγίσεις π.χ. του μη επανδρωμένου RQ-170 Sentinel, το οποίο έχουν αντιγράψει οι Ιρανοί! Τι θέλουμε να πούμε εδώ: Πως διεθνώς, εκτός από τις όποιες συνεργασίες, υπάρχουν συγκεκριμένες αεροδυναμικές-σχεδιαστικές επιλύσεις και πως οι κατασκευαστές έχουν σε μεγάλο βαθμό ένα «στρωμένο δρόμο» να ακολουθήσουν και να μιμηθούν.
Το νέο τουρκικό μη επανδρωμένο όμως εκτιμάται ότι θα φθάνει τους 7 τόνους σε μέγιστο βάρος απογείωσης και πως θα είναι προσανατολισμένο σε αποστολές καταστολής εχθρικής αεράμυνας με το ανάλογο οπλικό φορτίο, ως ένα ταχύτερο δηλαδή και βαρύτερο των όσων UCAV έχουμε ήδη δει από την γειτονική χώρα.
Πρώτη πτήση stealth ινδικού UAV τζετ, στόχος ένα μεγάλο μη επανδρωμένο αεροσκάφος κρούσης
Η παρουσίαση του πάντως ως πρωτοτύπου προβλέπεται για το 2023 (έτος «κοσμογονίας» για την Τουρκία όπου θα παρουσιαστούν ένα σωρό νέα όπλα πάντα σύμφωνα με τις υποσχέσεις τους). Τότε θα δούμε και τι ακριβώς διαφορετικό θα προσφέρει το ANKA 3 από το Kizilelma της Baykar, το οποίο αν ξεχάσαμε να το πούμε, θυμίζει κι αυτό αρκετά το Boeing MQ-28 Ghost Bat που αναπτύσσεται στην Αυστραλία…
