Εντύπωση έκανε ένα βίντεο που δημοσίευσε το Κατάρ στο τέλος Μαρτίου, πάνω ακριβώς στην ένταση του πολέμου με το Ιράν. Εκεί φαινόταν και το σκάφος υποστήριξης αποβάσεων του Καταριανού Ναυτικού, Al Fulk, να κάνει χρήση αντιαεροπορικών πυραύλων Aster!
Το Al Fulk έχει σχεδιαστεί από τη Fincantieri ως εξέλιξη της λογικής των ιταλικών LPD τύπου San Giusto, με σαφώς ενισχυμένη τη μαχητική του διάσταση. Έχει μήκος 142,9 μέτρα, πλάτος 21,5 μέτρα, πλήρες εκτόπισμα περίπου 8.800 τόνων, μέγιστη ταχύτητα 20 κόμβων, ακτίνα δράσης 7.000 ναυτικών μιλίων με 15 κόμβους, πλήρωμα 150 ατόμων και δυνατότητα μεταφοράς 440 επιπλέον στελεχών.
Η ουσία του σχεδίου κρύβεται στη διάταξη του. Καθώς διαθέτει κατάστρωμα πτήσεων, με δύο θέσεις για EH101 και άλλες δύο για ελικόπτερα τύπου Super Lynx, χώρο μεταφοράς 465 τετραγωνικών μέτρων, χώρο περίθαλψης 250 τ.μ., εσωτερικό κατάστρωμα 20,5 επί 7 μέτρα το οποίο πλημμυρίζει για έξοδο αποβατικών σκαφών, μία πρυμναία και μία πλευρική ράμπα, γερανογέφυρα 70 τόνων για τα αποβατικά μέσα και ανελκυστήρα 30 τόνων για μεταφορά φορτίου και ελικοπτέρων. Το γκαράζ μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί ως χώρος υποδοχής ελικοπτέρου κατηγορίας Lynx ή MH-60R. Με αυτή τη διάταξη το πλοίο λειτουργεί ταυτόχρονα ως ναυτική πλατφόρμα αεροπορικών επιχειρήσεων, φορέας ειδικών δυνάμεων, αποβατικός κόμβος και πλωτό κέντρο υποστήριξης.
Στο ελληνικό θέατρο επιχειρήσεων αυτή η σχεδίαση ταιριάζει ιδανικά. Το Αιγαίο και η Ανατολική Μεσόγειος απαιτούν ναυτική παρουσία με διάρκεια, γρήγορη μετακίνηση μέσων, ικανότητα υποστήριξης προσωπικού και αποστολών ειδικού σκοπού, καθώς και μόνιμη σύνδεση με το αεροπορικό σκέλος του στόλου. Ένα τέτοιο πλοίο μπορεί να σταθεί νότια της Κρήτης, στον άξονα Καρπάθου και Καστελλόριζου, ή στο κεντρικό Αιγαίο και να λειτουργήσει ως προκεχωρημένη βάση για ελικόπτερα, UAV, ομάδες ειδικών επιχειρήσεων, τεχνικά κλιμάκια και θαλάσσια μη επανδρωμένα μέσα. Έτσι το σκάφος μπορεί να μετατραπεί σε πολλαπλασιαστή ισχύος για ολόκληρο τον στόλο.
Κόμβος επιχειρήσεων αεροσκαφών και μη επανδρωμένων
Το πρώτο μεγάλο πλεονέκτημα για το ΠΝ αφορά τα ελικόπτερα. Το Πολεμικό Ναυτικό διαθέτει ήδη μεγάλο αριθμό S-70B/B6 και MH-60R, δύο τύπους που υπηρετούν τον ανθυποβρυχιακό αγώνα, την επιτήρηση, την έρευνα και διάσωση και τις ειδικές αποστολές. Ένα πλοίο τύπου Al Fulk μπορεί να υποστηρίξει διαδοχικές εξόδους, συντήρηση, οπλισμό, καύσιμα και εναλλαγή πληρωμάτων σε κλίμακα που καμία τυπική φρεγάτα δεν προσφέρει. Έτσι αυξάνεται η παραμονή στον αέρα, οπότε μεγαλώνει η ακτίνα κάλυψης για αποστολές κατά υποβρυχίων και σκαφών επιφανείας.
Ακόμη μεγαλύτερη είναι η υπεραξία στο πεδίο των UAV. Η ελληνική επιλογή των μικρών μη επανδρωμένων ελικοπτέρων Schiebel S-100 για τις FDI HN δίνει ήδη ένα πρώτο δείγμα της κατεύθυνσης που ακολουθεί ο Στόλος. Το S-100 φέρνει επιτήρηση, έρευνα, στοχοποίηση και ανθυποβρυχιακή συνδρομή πέρα από τον ορίζοντα. Ένα Al Fulk όμως θα μπορούσε να δώσει σε αυτά τα μέσα πολύ μεγαλύτερη κλίμακα χρήσης, με περισσότερες εξόδους, περισσότερους σταθμούς ελέγχου και δυνατότητα συγκρότησης μικρού πλωτού κέντρου επιχειρήσεων drone. Με την ίδια λογική ένα σκάφος με τόσο μεγάλο κατάστρωμα, μπορεί να εξυπηρετήσει και βαρύτερα drone, όπως το S-300, πάλι της Schiebel. Το S-300 είναι μια πιο φιλόδοξη πλατφόρμα, με ωφέλιμο φορτίο έως 250 κιλά, παραμονή σε πτήση που μπορεί να φτάσει τις 24 ώρες και δυνατότητα μεταφοράς βαρύτερων αισθητήρων, εκτέλεσης αποστολών ISTAR, μεταφοράς φορτίου και ρίψης πολλαπλών ηχοσημαντήρων για ανθυποβρυχιακό αγώνα.
Το επόμενο βήμα είναι ακόμη πιο ενδιαφέρον και συνδέεται με την ανάγκη ελέγχου μη επανδρωμένων επιφανείας (USV) και υποβρυχίων (UUV). Ένα Al Fulk έχει τους απαραίτητους εσωτερικούς χώρους για να φιλοξενήσει αριθμό τέτοιων σκαφών και ράμπα να τα εξαπολύσει στην θάλασσα. Λειτουργώντας δηλαδή ως “μητρικό” σκάφος για θαλάσσια drones επιτήρησης, αναγνώρισης βυθού, αλλά και επιθετικά. Η ελληνική πραγματικότητα, με καλώδια, αγωγούς, λιμένες, θαλάσσια περάσματα και μεγάλα νησιωτικά συμπλέγματα, προσφέρει πεδίο για μια τέτοια φιλοσοφία. Έτσι η αξία του πλοίου ξεφεύγει από την αμφίβια διάσταση και μπαίνει στον πυρήνα του πολυχωρικού ναυτικού πολέμου.
Σε αυτό το περιβάλλον ταιριάζει και η ιδέα της χρήσης υβριδικών μέσων ειδικών επιχειρήσεων όπως το ημιβυθιζόμενο VICTA της βρετανικής SubSea Craft. Αυτό πραγματοποιεί υψηλής ταχύτητας μεταφορά ομάδας δυτών-καταστροφέων και στη συνέχεια περνά σε υποβρύχια λειτουργία για προσέγγιση στον εχθρικό στόχο. Οπότε το όφελος είναι προφανές. Το Al Fulk μπορεί να γίνει η βάση που θα παντρέψει ελικόπτερο, UAV, USV, UUV, φουσκωτά ειδικών δυνάμεων και VICTA σε μία ενιαία δύναμη.
Βέβαια στην ελληνική τακτική σκέψη κυριαρχεί επί δεκαετίες η λογική της φρεγάτας ως κύριου μέσου επιφανείας που…
H συνέχεια στο Naval Defence
