«Aegis Αshore» ή όταν οι αντιβαλλιστικοί Standard βγήκαν στη ξηρά.

Ακόμη και στους άκρως «ύποπτους» καιρούς που ζούμε, λίγοι θυμούνται το (σχεδόν) μοναδικό αντιβαλλιστικό σύστημα που υπάρχει εγκατεστημένο στην Ευρώπη και ανάγει την κατασκευή του τότε που το ΝΑΤΟ είχε ενδιαφερθεί σοβαρά για τον κίνδυνο της βαλλιστικής απειλής του Ιράν, αν και αρκετοί ήταν εκείνοι που έβλεπαν ότι πίσω από αυτή την πρόφαση βρισκόταν η αναδυόμενη ρωσική απειλή.

Το Aegis Ashore (Αιγίς στην ξηρά) είναι το χερσαίο σύστημα αντιβαλλιστικής άμυνας που βασίζεται στο ναυτικό σύστημα Aegis Combat System (το οποίο χρησιμοποιείται σε πλοία όπως τα αντιτορπιλικά Arleigh Burke), σχεδιασμένο για την αναχαίτιση βαλλιστικών πυραύλων στη μέση φάση της πτήσης τους (midcourse phase).

Χρησιμοποιεί το ίδιο ραντάρ AN/SPY-1, σύστημα κατακόρυφης εκτόξευσης Mk 41 VLS (συνήθως 24 κελιά ανά εγκατάσταση), κέντρο ελέγχου και πυραύλους Standard Missile-3 (SM-3 Block IB ή IIA). Περιλαμβάνει «deckhouse» (παρόμοιο με υπερκατασκευή πλοίου για το ραντάρ και τα συστήματα μάχης), κτίρια υποστήριξης και εκτοξευτές.

Στην Ευρώπη υπάρχουν δυο σχετικές τοποθεσίες καθώς το πρόγραμμα ανεστάλη στην εξέλιξή του

Η μια στο Deveselu της Ρουμανίας λειτουργεί πλήρως από το 2016 στο πλαίσιο του European Phased Adaptive Approach (EPAA) του ΝΑΤΟ. Προστατεύει τη Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη από βαλλιστικές απειλές.

Η άλλη βρίσκεται στο Redzikowo της Πολωνίας, που έγινε πλήρως επιχειρησιακή μόλις το το 2024 (μετά από μεγάλες καθυστερήσεις). Επεκτείνει την κάλυψη στη Βόρεια Ευρώπη και συμπληρώνει την εγκατάσταση της Ρουμανίας, ραντάρ στην Τουρκία και πλοία Aegis στη Μεσόγειο.