Η Διοίκηση AFGSC (Air Force Global Strike Command) ξεκίνησε νέο πρόγραμμα συμπληρωματικής πτητικής εκπαίδευσης των χειριστών βομβαρδιστικών B-1B Lancer, χρησιμοποιώντας ελαφρά επιχειρηματικά αεροσκάφη ιδιωτικής εταιρείας.

Η πρωτοβουλία αποσκοπεί στην αύξηση των ωρών πραγματικής πτήσης των πληρωμάτων, χωρίς την επιπλέον επιβάρυνση του στόλου των βομβαρδιστικών, των οποίων η χρήση και συντήρηση συνεπάγονται υψηλό κόστος.
Το πρόγραμμα, με την ονομασία Bomber Supplemental Trainer for Aircrew Readiness (BSTAR), άρχισε στις αρχές Νοεμβρίου στο Abilene του Τέξας, κοντά στην αεροπορική βάση Dyess, όπου εδρεύει η 7η Πτέρυγα Βομβαρδισμού. Η πρώτη εκπαιδευτική πτήση πραγματοποιήθηκε στις 2 Νοεμβρίου, ενώ δύο ημέρες αργότερα ανώτατοι αξιωματικοί της USAF συμμετείχαν σε πτήσεις παρατήρησης για την αξιολόγηση της νέας μεθόδου.

Η εκπαίδευση ανατίθεται στην XSTAR Aviation, η οποία διαθέτει τα αεροσκάφη, τους εκπαιδευτές, την τεχνική υποστήριξη και τον προγραμματισμό των πτήσεων. Οι δραστηριότητες πραγματοποιούνται από το περιφερειακό αεροδρόμιο Abilene, χωρίς να απαιτείται πρόσθετο στρατιωτικό προσωπικό συντήρησης. Στόχος της πιλοτικής εφαρμογής είναι να προσφέρει περίπου 100 επιπλέον ώρες πτήσης ετησίως ανά χειριστή, με έμφαση στις διαδικασίες πτήσης με όργανα, τον σχεδιασμό αποστολών, τον χειρισμό αεροσκάφους και τη συνεργασία πληρώματος.

Η πρωτοβουλία αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον μετά τη σταδιακή απόσυρση των εκπαιδευτικών T-1A Jayhawk, της στρατιωτικής έκδοσης του δικινητήριου επιχειρηματικού Beechcraft 400A. Τα T-1A χρησιμοποιούνταν από το 1992 για την προκεχωρημένη εκπαίδευση χειριστών που προορίζονταν κυρίως για μεταγωγικά, ιπτάμενα τάνκερ και αεροσκάφη ειδικών επιχειρήσεων. Η USAF άρχισε να περιορίζει τον στόλο τους το 2023, στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης της εκπαίδευσης, με μεγαλύτερη αξιοποίηση εξομοιωτών και διαφορετική κατανομή της πτητικής εκπαίδευσης.

Η απόσυρση προχώρησε σταδιακά από τις εκπαιδευτικές βάσεις Randolph, Laughlin και Pensacola, ενώ τον Αύγουστο του 2026 αποχώρησε και το τελευταίο T-1A από τη Vance AFB, σηματοδοτώντας το τέλος μιας παρουσίας άνω των τριών δεκαετιών στη συγκεκριμένη βάση. Η αλλαγή αυτή δεν σημαίνει ότι τα T-1A χρησιμοποιούνταν για την επιχειρησιακή εκπαίδευση των χειριστών B-1B, οι οποίοι ακολουθούν διαφορετική εκπαιδευτική διαδρομή, μέσω του T-38 Talon. Αναδεικνύει όμως τη γενικότερη αναζήτηση οικονομικότερων λύσεων για τη διατήρηση και ανάπτυξη των βασικών πτητικών δεξιοτήτων.
Το BSTAR δεν αντικαθιστά φυσικά την εκπαίδευση στο ίδιο το B-1B. Οι πτήσεις με τα επιχειρηματικά τζετ περιορίζονται στη γενική πτητική ικανότητα και στη λήψη αποφάσεων σε πραγματικές συνθήκες, ενώ οι ειδικές διαδικασίες του βομβαρδιστικού, όπως ο εναέριος ανεφοδιασμός, η τακτική χρησιμοποίηση και η άφεση οπλισμού, εξακολουθούν να απαιτούν πτήσεις με B-1B και εξειδικευμένους εξομοιωτές.

Σύμφωνα με την AFGSC, κάθε εκπαιδευτική έξοδος του BSTAR θα αξιολογείται, ώστε να διαπιστωθεί κατά πόσον η συμπληρωματική πτητική εμπειρία βελτιώνει την ετοιμότητα των πληρωμάτων. Εφόσον τα αποτελέσματα είναι θετικά, η μέθοδος θα μπορούσε να επεκταθεί και σε άλλες μονάδες βομβαρδιστικών.