Τρεις Κινέζοι ταϊκοναυτες (που είναι ο αντίστοιχος προσδιορισμός για αστροναύτες στην Κίνα0) δύο εκτοξεύσεις βαρέων πυραύλων Long March 10 και δύο διαδοχικές συναντήσεις διαστημικών οχημάτων σε σεληνιακή τροχιά συνθέτουν το σχέδιο της Κίνας για την πρώτη επανδρωμένη προσελήνωση στην ιστορία της. Το Πεκίνο επιβεβαίωσε στις 31 Οκτωβρίου 2026 ότι εξακολουθεί να επιδιώκει την πραγματοποίηση της αποστολής πριν από το 2030, παρουσιάζοντας περισσότερες λεπτομέρειες για την επιχειρησιακή της ακολουθία.
Τον σχεδιασμό παρουσίασε ο Wang Xiang, ανώτερο στέλεχος του κινεζικού επανδρωμένου διαστημικού προγράμματος, κατά το 7ο Συμπόσιο Επανδρωμένων Διαστημικών Πτήσεων στο Πεκίνο. Η αρχιτεκτονική της αποστολής συνοψίζεται στη φράση «δύο εκτοξεύσεις, μία προσελήνωση», καθώς η Κίνα δεν σχεδιάζει να στείλει ολόκληρο το συγκρότημα προς τη Σελήνη με έναν μόνο πύραυλο.
Η πρώτη εκτόξευση θα πραγματοποιηθεί με πύραυλο Long March 10, ο οποίος θα μεταφέρει τη σεληνάκατο Lanyue προς τη Σελήνη. Θα ακολουθήσει δεύτερη εκτόξευση με άλλον Long March 10, αυτή τη φορά μεταφέροντας το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Mengzhou, με πλήρωμα τριών αστροναυτών.
Τα δύο οχήματα θα συναντηθούν και θα συνδεθούν σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη. Στη συνέχεια, δύο ταϊνάυτες θα μεταφερθούν στη Lanyue, θα αποσυνδεθούν από το Mengzhou και θα αρχίσουν την κάθοδο προς τη σεληνιακή επιφάνεια. Ο τρίτος θα παραμείνει στο επανδρωμένο διαστημόπλοιο, συνεχίζοντας την πτήση σε σεληνιακή τροχιά.
Μετά την ολοκλήρωση των επιστημονικών δραστηριοτήτων στην επιφάνεια, το τμήμα ανόδου της Lanyue θα εκτοξευθεί από τη Σελήνη, μεταφέροντας τους δύο ταϊνάυτες πίσω σε τροχιά. Εκεί θα πραγματοποιηθεί δεύτερη συνάντηση και σύνδεση με το Mengzhou. Το πλήρωμα θα επανενωθεί και οι τρεις ταϊναύτες θα επιστρέψουν μαζί στη Γη.
Η επιστροφή στην αρχιτεκτονική του Apollo
Η επιλογή αυτή ακολουθεί τη βασική φιλοσοφία των αμερικανικών αποστολών Apollo, που χρησιμοποίησαν τη μέθοδο Lunar Orbit Rendezvous (LOR), δηλαδή τη συνάντηση δύο διαστημικών οχημάτων σε σεληνιακή τροχιά.
Στις αποστολές Apollo, δύο αστροναύτες κατέρχονταν στην επιφάνεια με τη σεληνάκατο, ενώ ο τρίτος παρέμενε στο διαστημόπλοιο διοίκησης. Μετά την απογείωση από τη Σελήνη, η σεληνάκατος συναντούσε ξανά το διαστημόπλοιο διοίκησης και το πλήρωμα επέστρεφε στη Γη.
Η βασική διαφορά είναι ότι η Κίνα θα χρησιμοποιήσει δύο ξεχωριστές εκτοξεύσεις για να μεταφέρει τα δύο οχήματα στη Σελήνη, ενώ οι αποστολές Apollo εκτόξευαν το επανδρωμένο διαστημόπλοιο και τη σεληνάκατο μαζί, με έναν πύραυλο Saturn V.
Η κινεζική λύση περιορίζει την ανάγκη ανάπτυξης ενός ακόμη μεγαλύτερου πυραύλου, ικανού να μεταφέρει ολόκληρο το συγκρότημα με μία εκτόξευση. Προσθέτει, ωστόσο, την απαίτηση συντονισμού δύο ανεξάρτητων πτήσεων και επιτυχούς συνάντησης των οχημάτων σε σεληνιακή τροχιά, πολύ μακριά από τη Γη.
Long March 10, Mengzhou και Lanyue: Τα τρία βασικά συστήματα
Για την υλοποίηση της αποστολής, η Κίνα αναπτύσσει τρία νέα συστήματα, τα οποία πρέπει να λειτουργήσουν συνδυασμένα.
Ο Long March 10 είναι ο νέος πύραυλος βαρέων φορτίων, σχεδιασμένος ειδικά για επανδρωμένες αποστολές προς τη Σελήνη. Η σεληνιακή διαμόρφωσή του θα έχει ύψος περίπου 92,5 μέτρα και δυνατότητα αποστολής φορτίου τουλάχιστον 27 τόνων προς τη Σελήνη. Παρά τις δοκιμές επιμέρους συστημάτων και κινητήρων, η πλήρης διαμόρφωση του πυραύλου δεν έχει ακόμη πραγματοποιήσει επιχειρησιακή πτήση.
Το Mengzhou, που σημαίνει περίπου «Σκάφος των Ονείρων», αποτελεί το νέο επανδρωμένο διαστημόπλοιο της Κίνας. Αναπτύσσεται ως διάδοχος της οικογένειας Shenzhou και θα χρησιμοποιηθεί τόσο για αποστολές σε γήινη τροχιά όσο και για πτήσεις προς τη Σελήνη. Στη σεληνιακή του έκδοση θα μεταφέρει τρεις αστροναύτες, θα παραμείνει σε τροχιά κατά την προσελήνωση και θα αναλάβει την επιστροφή τους στη Γη.
Η Lanyue, το όνομα της οποίας σημαίνει «Αγκαλιάζοντας τη Σελήνη», είναι η νέα κινεζική σεληνάκατος δύο ταϊκοναυτών. Θα εκτελεί την κάθοδο στην επιφάνεια και την επιστροφή σε σεληνιακή τροχιά, παρέχοντας παράλληλα υποστήριξη στις επιστημονικές δραστηριότητες του πληρώματος. Ο σχεδιασμός προβλέπει επίσης τη μεταφορά μικρού σεληνιακού οχήματος για εξερεύνηση της περιοχής προσελήνωσης.
Τον Αύγουστο του 2025 πραγματοποιήθηκαν δοκιμές της Lanyue που περιλάμβαναν προσομοίωση προσσελήνωσης και απογείωσης από τη σεληνιακή επιφάνεια. Παράλληλα, έχουν πραγματοποιηθεί δοκιμές των συστημάτων διαφυγής του Mengzhou, που είναι απαραίτητα για την προστασία του πληρώματος σε περίπτωση προβλήματος κατά την εκτόξευση.
Η σημασία της ανακοίνωσης
Η δήλωση του Wang Xiang δεν αποτελεί ανακοίνωση νέας ημερομηνίας προσελήνωσης. Ο στόχος «πριν από το 2030» παραμένει αμετάβλητος, ενώ δεν έχουν ανακοινωθεί τα ονόματα των αστροναυτών που θα συμμετάσχουν στην πρώτη αποστολή.
Η ουσιαστική εξέλιξη είναι η δημόσια επιβεβαίωση της σύνθεσης του πληρώματος και της ακολουθίας της πτήσης, με δύο ξεχωριστές εκτοξεύσεις, δύο συνδέσεις σε σεληνιακή τροχιά και δύο αστροναύτες στην επιφάνεια.
Η Κίνα διαθέτει ήδη σημαντική εμπειρία από το πρόγραμμα Chang’e, που περιλαμβάνει επιτυχημένες ρομποτικές προσεληνώσεις και επιστροφές δειγμάτων, με σημαντικότερη πρόσφατη επιτυχία την Chang’e 6 το 2024, η οποία μετέφερε στη Γη τα πρώτα δείγματα από την αθέατη πλευρά της Σελήνης.
Ωστόσο, η επανδρωμένη προσελήνωση αποτελεί πολύ μεγαλύτερη τεχνολογική πρόκληση. Απαιτεί πιστοποίηση νέου πυραύλου, διαστημοπλοίου και σεληνακάτου για μεταφορά ανθρώπων, αξιόπιστη υποστήριξη ζωής και ασφαλή επιστροφή του πληρώματος από απόσταση περίπου 384.000 χιλιομέτρων.
Εφόσον επιτευχθεί ο στόχος, η Κίνα θα γίνει η δεύτερη χώρα μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες που θα έχει μεταφέρει ανθρώπους στη σεληνιακή επιφάνεια. Παράλληλα, η αποστολή θα αποτελέσει το πρώτο βήμα για τη μακροπρόθεσμη κινεζική επιδίωξη δημιουργίας ερευνητικών εγκαταστάσεων στη Σελήνη, σε συνεργασία και με άλλες χώρες.
