Η Lockheed Martin σχεδιάζει να επενδύσει εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια από ίδια κεφάλαια στην ανάπτυξη του PAC-3 Edge, του νέου πυραύλου που προτείνει στον Αμερικανικό Στρατό ως διάδοχο του PAC-3 MSE. Το πρόγραμμα αποσκοπεί στη δημιουργία ενός όπλου με μεγαλύτερη εμβέλεια, αυξημένο ύψος αναχαίτισης και βελτιωμένες δυνατότητες αντιμετώπισης προηγμένων βαλλιστικών και υπερηχητικών απειλών, με τις πρώτες δοκιμές να προγραμματίζονται για το 2027 και την αρχική ανάπτυξή του να τοποθετείται στο 2031.
Σύμφωνα με τον Tim Cahill, πρόεδρο του τομέα Missiles and Fire Control της Lockheed Martin, η εταιρεία έχει ήδη επενδύσει μεταξύ 50 και 100 εκατ. δολαρίων, στην ανάπτυξη του νέου πυραυλικού αναχαιτιστή. Παράλληλα, προβλέπει επενδύσεις περίπου 800 εκατ. δολαρίων στην τεχνολογία του νέου ερευνητή, η τεχνολογία του οποίου προορίζεται να αξιοποιηθεί και σε άλλα επιθετικά και αμυντικά πυραυλικά συστήματα της εταιρείας.
Η σημαντικότερη τεχνολογική διαφοροποίηση του PAC-3 Edge αφορά τον συνδυασμό νέου ερευνητή στόχου, αναβαθμισμένου συστήματος ελέγχου πτήσης και κινητήρα στερεών προωθητικών τριών παλμών. Ο τελευταίος αναπτύσσεται σε συνεργασία με τη Northrop Grumman και επιτρέπει την κατανομή της ώσης σε διαφορετικές φάσεις της πτήσης, προσφέροντας καλύτερη διαχείριση της διαθέσιμης ενέργειας και μεγαλύτερη ευελιξία κατά την τελική προσέγγιση του στόχου.
Ο νέος ερευνητής σχεδιάζεται για την αποτελεσματικότερη ανίχνευση και παρακολούθηση «δύσκολων» στόχων, ενώ οι βελτιώσεις στο σύστημα ελέγχου θα επιτρέπουν ταχύτερους και ακριβέστερους ελιγμούς. Η Lockheed Martin δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμη συγκεκριμένα στοιχεία για την εμβέλεια, την ταχύτητα ή το μέγιστο ύψος εμπλοκής.
Ο PAC-3 Edge προορίζεται να αντιμετωπίζει απειλές επόμενης γενιάς, συμπεριλαμβανομένων όσων επιχειρούν να περιορίσουν την πιθανότητα εντοπισμού και αναχαίτισής τους.
Ο PAC-3 Edge αποτελεί την πρόταση της Lockheed Martin στον διαγωνισμό Future Interceptor του Αμερικανικού Στρατού. Σύμφωνα με τον Cahill, η εταιρεία είναι μία από τις δύο που επιλέχθηκαν να συνεχίσουν στην επόμενη φάση, χωρίς να κατονομάζεται ο δεύτερος υποψήφιος. Το πρόγραμμα συνδέεται με την προηγούμενη προσπάθεια Lower-Tier Future Interceptor (LTFI), την οποία ο Αμερικανικός Στρατός είχε αποφασίσει να ακυρώσει το 2024, προτού επανεξετάσει τη συνέχισή της το 2025.
Ιδιαίτερη σημασία έχει η απόφαση ο νέος πύραυλος να κατασκευάζεται στις υφιστάμενες παραγωγικές εγκαταστάσεις PAC-3 στο Κάμντεν του Αρκάνσας. Η Lockheed Martin προχωρεί ήδη στην κατασκευή εκεί νέας μονάδας παραγωγής PAC-3 MSE, με εκτεταμένη χρήση ρομποτικών συστημάτων, αυτοματισμών και τεχνητής νοημοσύνης, ώστε να αυξήσει την παραγωγικότητα. Μετά τη μεταφορά της παραγωγής στη νέα εγκατάσταση, προβλέπεται αντίστοιχος εκσυγχρονισμός της παλαιότερης γραμμής, η οποία θα μπορεί στη συνέχεια να υποστηρίξει και την κατασκευή του PAC-3 Edge.
Η επένδυση εντάσσεται στη γενικότερη προσπάθεια του Πενταγώνου να αυξήσει δραστικά την παραγωγή πυραύλων Patriot, με τη Lockheed Martin να έχει συμφωνήσει με το αμερικανικό υπουργείο Πολέμου σε πολυετές πλαίσιο επέκτασης της παραγωγής PAC-3, με στόχο την αύξηση της ετήσιας παραγωγικής ικανότητας από περίπου 600 σε 2.000 πυραύλους.
Ο Cahill διευκρίνισε ότι η εταιρεία έχει ήδη αρχίσει τις επενδύσεις, χωρίς να περιμένει την οριστικοποίηση όλων των συμβάσεων. Όπως υποστήριξε οι πρόσφατες προκαταρκτικές συμβατικές αναθέσεις για την αύξηση της παραγωγής PAC-3 και THAAD παρέχουν πλέον το αναγκαίο συμβατικό πλαίσιο, αν και η πλήρης χρηματοδότηση εξακολουθεί να εξαρτάται από τις σχετικές πιστώσεις του Κογκρέσου.
Ο PAC-3 Edge σχεδιάζεται επίσης ώστε να ενσωματώνεται στην υφιστάμενη και μελλοντική αρχιτεκτονική ολοκληρωμένης αεράμυνας του Αμερικανικού Στρατού, συμπεριλαμβανομένων του συστήματος διοίκησης και ελέγχου IBCS, των εκτοξευτών M903 Patriot, διαμορφώσεων εκτοξευτών σε εμπορευματοκιβώτια και του HIMARS Flex. Η προσέγγιση αυτή αποσκοπεί στον περιορισμό του κόστους ενσωμάτωσης και στη μεγαλύτερη ευελιξία ανάπτυξης.
Η παρουσίαση του PAC-3 Edge σηματοδοτεί μια προσπάθεια ουσιαστικής αναβάθμισης της οικογένειας Patriot, χωρίς εγκατάλειψη της υπάρχουσας βιομηχανικής και επιχειρησιακής υποδομής. Παράλληλα με τον νέο πύραυλο υψηλών επιδόσεων, η Lockheed Martin αναπτύσσει τον οικονομικότερο PAC-3 ACE, επιδιώκοντας να προσφέρει διαφορετικές επιλογές ανάλογα με την απειλή και το κόστος εμπλοκής.
Για τις χώρες που χρησιμοποιούν Patriot, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, η εξέλιξη έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς διαμορφώνει προοπτικές μελλοντικής αναβάθμισης της αντιβαλλιστικής τους άμυνας. Ωστόσο, η συμβατότητα του PAC-3 Edge με συγκεκριμένες υφιστάμενες διαμορφώσεις Patriot, όπως και η δυνατότητα εξαγωγής του, παραμένουν ζητήματα που θα αποσαφηνιστούν κατά την ανάπτυξη και πιστοποίηση του νέου πυραύλου.
Ειδικά για την Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι οι περισσότερες από τις πυροβολαρχίες έχουν αναβαθμιστεί εν μέρει με αντικατάσταση πεπαλαιωμένων απαρτίων και ενσωμάτωση νέου λογισμικού και μπορούν να χρησιμοποιήσουν PAC-3MSE (αν και με μειωμένες επιδόσεις με το τρέχον ραντάρ), εντούτοις οι λοιπές υποδομές και ειδικότερα οι εκτοξευτές M901 δεν είναι συμβατοί με το συγκεκριμένο βλήμα και -σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις είναι επίσης ασύμβατοι και με τα νεότερα βλήματα που ανακοίνωσε η εταιρία.
