Είναι το τέλος μιας πολυτάραχης καριέρας που ξεκίνησε το 1982, όταν τα πρώτα ελικόπτερα διάσωσης μάχης με την ονομασία τότε Credible Hawk, προσγειώθηκαν στις βάσεις της 55ης Μοίρας Ειδικών Επιχειρήσεων στη Φλόριντα για να αντικαταστήσουν τα HH-3 Jolly Green Giant. Ακολούθησαν πολλαπλοί εκσυγχρονισμοί και αναβαθμίσεις ηλεκτρονικών πτήσης, μονάδων ναυτιλίας και οπλισμού για να καταλήξουμε τελικά στην έκδοση -G που μετονομάστηκε σε Pave Hawk (Precision Avionics Vectoring Equipment: Εξοπλισμός Κατεύθυνσης Αεροηλεκτρονικών Συστημάτων Ακριβείας) αναλαμβάνοντας τη σκυτάλη της διάσωσης πιλότων από τα πιο απομονωμένα και εχθρικά περιβάλλοντα του κόσμου.
Στα επόμενα 40 περίπου χρόνια, το Sikorsky HH-60G Pave Hawk, κέρδισε άξια τον τίτλο ενός από τα πλέον αναγνωρίσιμα ελικόπτερα έρευνας και διάσωσης μάχης (CSAR) της αμερικανικής αεροπορίας. Το τελευταίο επιχειρησιακό Pave Hawk, με αριθμό “27045“, πραγματοποίησε την τελευταία του πτήση στις 10 Σεπτεμβρίου από την αεροπορική βάση Moffett στην Καλιφόρνια.
Το HH-60G ξεχώρισε για την ευελιξία του, καθώς πέρα από τις αποστολές διάσωσης σε εμπόλεμες περιοχές χρησιμοποιήθηκε σε ανθρωπιστικές επιχειρήσεις, φυσικές καταστροφές, αεροδιακομιδές και αποστολές έρευνας και διάσωσης σε θάλασσα και ορεινές περιοχές. Μονάδες της Αεροπορίας της Εθνοφρουράς των ΗΠΑ αξιοποίησαν μάλιστα το ελικόπτερο και σε αποστολές πυρόσβεσης, με τη χρήση ειδικού κάδου νερού. Κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας του, το Pave Hawk συμμετείχε σε επιχειρήσεις στο Ιράκ και το Αφγανιστάν, στην αντιμετώπιση των συνεπειών μεγάλων τυφώνων στις ΗΠΑ, καθώς και στην εκκένωση αμάχων από το Αφγανιστάν το 2021.
Σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής Πολεμικής Αεροπορίας, ο στόλος των Pave Hawk συνέβαλε στη διάσωση περισσότερων από 7.000 ανθρώπων. Στην ακμή του, ο στόλος αριθμούσε πάνω από 100 ελικόπτερα, κατανεμημένα μεταξύ ενεργών μονάδων, Αεροπορίας της Εθνοφρουράς και Εφεδρεία. Ακολουθώντας βαθιά ριζωμένη παράδοση μεταξύ των αμερικανικών πληρωμάτων, που εντοπίζεται στα χρόνια του πολέμου του Βιετνάμ, το HH-60 Pave Hawk έλαβε το ψευδώνυμο “Pedro” με τα πληρώματα εδάφους να ζωγραφίζουν το παραδοσιακό μουστάκι στο ρύγχος.
Τη θέση του αναλαμβάνει σταδιακά το νεότερο HH-60W Jolly Green II, το οποίο διαθέτει ψηφιακό πιλοτήριο, αυξημένη χωρητικότητα καυσίμων, μεγαλύτερη καμπίνα, βελτιωμένες επιδόσεις και σύγχρονα συστήματα αυτοπροστασίας. Η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία σχεδιάζει συνολικά την ένταξη 102 HH-60W, με τις τελευταίες παραδόσεις να προβλέπονται έως το 2030.
