Το Αμερικανικό Ναυτικό βάζει στόχο να φτάσει έως το 2032 σε ρυθμό καθέλκυσης δύο επιθετικών υποβρυχίων κλάσης Virginia (SSN) και ενός στρατηγικού υποβρυχίου, κλάσης Columbia (SSBN) κάθε χρόνο. Το σχέδιο παρουσιάστηκε από τον Αντιναύαρχο Rob Gaucher, διευθυντή του προγράμματος υποβρυχίων, ο οποίος επιδιώκει μάλιστα η απαιτούμενη παραγωγική «ταχύτητα» να επιτευχθεί ήδη από το 2031 ή νωρίτερα.
Η προσπάθεια αφορά τα δύο βασικά ναυπηγεία πυρηνοκίνητων υποβρυχίων των ΗΠΑ, την General Dynamics Electric Boat στο Κονέκτικατ και τη HII Newport News στη Βιρτζίνια. Τα δύο κατασκευάζουν από κοινού τις κλάσεις υποβρυχίων Virginia και Columbia και μοιράζονται προσωπικό, εγκαταστάσεις, υποδομές και προμηθευτές. Για να γίνει κατορθωτή μια τέτοια επιτάχυνση στην παραγωγή δομούνται 4 πυλώνες:
Πρώτον, περιορισμός των αλλαγών στη σχεδίαση: Το Ναυτικό θέλει να σταματήσει τον συνεχή κύκλο τροποποιήσεων στην κλάση Virginia κατά τη διάρκεια της κατασκευής. Οι αλλαγές θα επιτρέπονται πλέον μόνο όταν αφορούν ζητήματα ασφαλείας ή κρίσιμες επιχειρησιακές ανάγκες, ενώ σημαντικές προσθήκες εξοπλισμού θα απαιτούν ανώτερη έγκριση. Στόχος είναι να περιοριστούν οι καθυστερήσεις και οι επαναλαμβανόμενες εργασίες.
Δεύτερον, αλλαγή του ρόλου των κύριων ναυπηγείων: Electric Boat και Newport News θα πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερο στη συναρμολόγηση των κύριων τμημάτων, στην ολοκλήρωση του κύτους, στην ενσωμάτωση συστημάτων και στις τελικές δοκιμές. Περισσότερες εργασίες outfitting και κατασκευή επιμέρους τμημάτων θα μεταφερθούν σε εγκαταστάσεις εκτός των δύο ναυπηγείων.
Τρίτον, ενίσχυση της βιομηχανικής βάσης: Επιδιώκεται αύξηση της παραγωγικής ικανότητα της ευρύτερης αλυσίδας εφοδιασμού, αξιοποιώντας περισσότερες εταιρείες και εγκαταστάσεις σε διαφορετικές πολιτείες. Με αυτόν τον τρόπο επιδιώκεται η αποσυμφόρηση των κύριων ναυπηγείων και η δημιουργία μεγαλύτερης ανθεκτικότητας στην εφοδιαστική αλυσίδα.
Τέταρτον, σχεδίαση του SSN-X με γνώμονα την παραγωγικότητα: Η επόμενη γενιά αμερικανικών επιθετικών υποβρυχίων, η SSN-X, θα πρέπει όχι μόνο να προσφέρει υψηλές επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά και να μπορεί να κατασκευάζεται ταχύτερα και με ελεγχόμενο κόστος. Η λογική είναι ότι η επιπλέον δυνατότητα ενός ιδιαίτερα σύνθετου σχεδίου δεν έχει πάντα μεγαλύτερη αξία από την ικανότητα παραγωγής περισσότερων υποβρυχίων.
