Η νέα διαστημική κούρσα ΗΠΑ–Κίνας για τη Σελήνη θα κριθεί μέσα σε μήνες και όχι σε χρόνια, προειδοποιεί ο διοικητής της NASA Τζάρεντ Άιζακμαν, εκτιμώντας ότι το Πεκίνο θα καταφέρει να πραγματοποιήσει επανδρωμένη προσελήνωση και ότι οι συνέπειες μιας τέτοιας επιτυχίας θα είναι παγκόσμιες.
Μιλώντας στις 15 Σεπτεμβρίου στο Air, Space & Cyber Conference της Air & Space Forces Association, ο Άιζακμαν χαρακτήρισε ευθέως τον ανταγωνισμό με την Κίνα ως «δεύτερη διαστημική κούρσα». «Θα κριθεί σε μήνες, όχι σε χρόνια», ανέφερε, επισημαίνοντας ότι η διαφορά μεταξύ των αμερικανικών και κινεζικών χρονοδιαγραμμάτων έχει πλέον περιοριστεί σημαντικά.
Η NASA σχεδιάζει σήμερα την επιστροφή Αμερικανών αστροναυτών στη σεληνιακή επιφάνεια με την αποστολή Artemis IV στις αρχές του 2028. Προηγουμένως, η αποστολή Artemis III του 2027 θα αποτελέσει δοκιμαστική αποστολή σε χαμηλή περίγεια τροχιά για τα εμπορικά συστήματα προσελήνωσης. Η Κίνα, από την πλευρά της, έχει θέσει ως επίσημο στόχο την αποστολή ταϊκοναυτών στη Σελήνη πριν από το 2030, με τον Άιζακμαν να θεωρεί πιθανό το 2029.
Ο επικεφαλής της NASA εμφανίζεται βέβαιος ότι το Πεκίνο θα επιτύχει εκεί όπου απέτυχε η Σοβιετική Ένωση. Η Κίνα αναπτύσσει παράλληλα τον νέο πύραυλο Long March 10, το επανδρωμένο διαστημόπλοιο Mengzhou και τη σεληνάκατο Lanyue, τα βασικά στοιχεία της αρχιτεκτονικής που προορίζεται να μεταφέρει Κινέζους αστροναύτες στη Σελήνη.
Ο ανταγωνισμός, ωστόσο, δεν αφορά μόνο το ποιος θα φθάσει πρώτος. Στο επίκεντρο βρίσκεται ο νότιος πόλος της Σελήνης, όπου υπάρχουν περιοχές με παρατεταμένη ηλιακή ακτινοβολία αλλά και μόνιμα σκιασμένοι κρατήρες στους οποίους έχουν εντοπιστεί ενδείξεις αποθεμάτων νερού σε πάγο. Η πρόσβαση σε αυτούς τους πόρους θεωρείται σημαντική για τη δημιουργία μακροχρόνιας ανθρώπινης παρουσίας.
Ο Άιζακμαν συνδέει ευθέως το αποτέλεσμα της διαστημικής κούρσας με το διεθνές κύρος, την τεχνολογική επιρροή και τη διαμόρφωση προτύπων. Όπως σημείωσε στο συνέδριο της AFA, οι σύμμαχοι και οι ανταγωνιστές των ΗΠΑ παρακολουθούν ποια τεχνολογία θα επικρατήσει, ποια πρότυπα θα υιοθετηθούν και με ποιες χώρες θα επιλέξουν τα κράτη να εμβαθύνουν τις σχέσεις ασφαλείας τους.
Για τον λόγο αυτό η αμερικανική στρατηγική δεν περιορίζεται σε μία νέα «σημαία στη Σελήνη». Η NASA επιδιώκει μόνιμη και επαναλαμβανόμενη παρουσία, με ρομποτικές αποστολές, οχήματα, ενεργειακές υποδομές και τελικά εγκαταστάσεις που θα επιτρέπουν μεγαλύτερης διάρκειας παραμονή αστροναυτών. Παράλληλα, η Σελήνη αντιμετωπίζεται ως πεδίο δοκιμών τεχνολογιών που θα απαιτηθούν για μελλοντικές επανδρωμένες αποστολές στον Άρη.
Η στενότητα των χρονοδιαγραμμάτων εξηγεί και την ένταση της προειδοποίησης του Άιζακμαν: οποιαδήποτε σημαντική καθυστέρηση του Artemis ή επιτάχυνση του κινεζικού προγράμματος μπορεί να ανατρέψει τη σημερινή σειρά των δύο προγραμμάτων. Κατά τον ίδιο, η Κίνα θα φθάσει στη Σελήνη· το ερώτημα είναι ποια χώρα θα φθάσει πρώτη και, κυρίως, ποια θα καταφέρει να δημιουργήσει εκεί διαρκή παρουσία.
