Για ακόμη μία φορά ο στρατός των ΗΠΑ ανοίγει το κεφάλαιο του διαδόχου του αυτοκινούμενου πυροβόλου M109, αυτή τη φορά με απαίτηση για ένα σύγχρονο ερπυστριοφόρο πυροβόλο διαμετρήματος 155 mm, που θα μπορεί να επιχειρεί δίπλα στους τεθωρακισμένους σχηματισμούς. Το πρόγραμμα MTC-T μπορεί να εξελιχθεί σε μία από τις σημαντικότερες προμήθειες πυροβολικού των ΗΠΑ την επόμενη δεκαετία.
Την 1η Σεπτεμβρίου, δημοσιεύτηκε αίτημα παροχής πληροφοριών για το Mobile Tactical Cannon–Tracked (MTC-T), αναζητώντας ένα ερπυστριοφόρο αυτοκινούμενο πυροβόλο 155 mm για επιχειρήσεις τεθωρακισμένων σχηματισμών.

Οι απαντήσεις της βιομηχανίας αναμένονται έως τις 11 Σεπτεμβρίου, ενώ έχει προγραμματιστεί ημέρα ενημέρωσης της βιομηχανίας μέσα στην εβδομάδα της 8ης Σεπτεμβρίου. Ο σχεδιασμός προβλέπει αρχική επιλογή υποψηφίων τον Φεβρουάριο, τελική λίστα τον Μάρτιο και σύμβαση τον Ιούλιο του 2027.
Το ζητούμενο είναι σαφές: ο αμερικανικός Στρατός θέλει να αφήσει πίσω του την εποχή του παλαιμάχου M109 και να αποκτήσει ένα σύστημα πυροβολικού που να μπορεί να επιβιώσει και να ανταποδώσει πυρά στο σύγχρονο πεδίο μάχης.
Το πρόβλημα είναι ότι η αμερικανική προσπάθεια έχει ήδη συναντήσει αρκετές αποτυχίες. Το πρόγραμμα XM1299/ERCA, που φιλοδοξούσε να προσφέρει δραστικά μεγαλύτερο βεληνεκές μέσω πυροβόλου 58 διαμετρημάτων, τερματίστηκε μετά από σοβαρά τεχνικά προβλήματα, μεταξύ άλλων στη διάρκεια ζωής της κάννης. Έτσι, ο αμερικανικός Στρατός εξακολουθεί να βασίζεται σε συστήματα 155 mm/L39, τα οποία υστερούν σε εμβέλεια έναντι αρκετών σύγχρονων πυροβόλων.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία του νέου διαγωνισμού.
Η αγορά διαθέτει ήδη ώριμες λύσεις. Η Hanwha Aerospace μπορεί να προσφέρει την οικογένεια K9, η Rheinmetall/KNDS το PzH 2000, ενώ στο παιχνίδι αναμένεται να επιχειρήσουν επίσης η Elbit Systems, η Leonardo DRS σε συνεργασία με την KNDS, αλλά και αμερικανικές εταιρείες όπως οι BAE Systems και General Dynamics Land Systems.

Το κορεατικό K9 έχει το πλεονέκτημα μιας ήδη μεγάλης διεθνούς βάσης χρηστών και σημαντικής παραγωγικής ωριμότητας. Το PzH 2000 διαθέτει επίσης εκτεταμένη επιχειρησιακή εμπειρία και ισχυρό ιστορικό επιδόσεων. Από την άλλη πλευρά, η παρούσα κυβέρνηση θα ευνοούσε μια αμερικανική ή βαθιά αμερικανοποιημένη έκδοση θα μπορούσε να προσφέρει πλεονεκτήματα σε επίπεδο εφοδιαστικής υποστήριξης, εγχώριας παραγωγής και διαλειτουργικότητας.
Η απαίτηση για προστασία αντίστοιχη του M109A7 ουσιαστικά περιορίζει τις επιλογές των ελαφρύτερων τροχοφόρων συστημάτων. Η Ουάσιγκτον δεν αναζητά απλώς ένα πυροβόλο που μετακινείται γρήγορα στον δρόμο. Θέλει ένα σύστημα που θα μπορεί να ακολουθεί Abrams και Bradley, να επιβιώνει σε περιβάλλον υψηλής έντασης και να εκτελεί ταχεία «shoot-and-scoot» αποστολή πριν εντοπιστεί από εχθρικά UAV και αντιπυροβολικό.
Η απαίτηση για πυρομαχικά ακριβείας και εμβέλειες που μπορούν να φτάσουν έως περίπου 70 km υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις δείχνει παράλληλα προς την κατεύθυνση των πυροβόλων 52 διαμετρημάτων. Πρόκειται για μια σαφή απόσταση από το σημερινό αμερικανικό L/39.
Το MTC-T δεν πρέπει όμως να εξετάζεται απομονωμένα. Τον Αύγουστο, η Hanwha Defense USA εξασφάλισε σύμβαση έως 233 εκατ. δολαρίων για πρωτότυπα τροχοφόρου Mobile Tactical Cannon, με στόχο τις μονάδες που σήμερα βασίζονται στα ρυμουλκούμενα M777. Η Ουάσιγκτον επομένως διαμορφώνει δύο διαφορετικές κατηγορίες πυροβολικού: τροχοφόρο για ελαφρύτερους σχηματισμούς και ερπυστριοφόρο για τις τεθωρακισμένες ταξιαρχίες.
Η Shephard εκτιμά ότι η ερπυστριοφόρος έκδοση θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόγραμμα περίπου 670 πυροβόλων και αξίας έως 8 δισ. δολαρίων. Οι αριθμοί αυτοί, ωστόσο, αποτελούν εκτίμηση και όχι επίσημη απαίτηση του αμερικανικού Στρατού.
Το πραγματικό στοίχημα είναι μεγαλύτερο από έναν ακόμη διαγωνισμό προμήθειας. Μετά την εγκατάλειψη του ERCA, η Ουάσιγκτον πρέπει να αποφασίσει αν θα εμπιστευθεί μια ώριμη διεθνή πλατφόρμα ή θα επιχειρήσει ξανά να αναπτύξει μια αμιγώς αμερικανική λύση.
Αυτή τη φορά, το περιθώριο αποτυχίας είναι μικρότερο. Ο πόλεμος στην Ουκρανία έχει καταστήσει την επιβιωσιμότητα, την ταχεία αλλαγή θέσης, το βεληνεκές και την αντοχή σε εχθρικά συστήματα εντοπισμού κρίσιμες παραμέτρους του πυροβολικού. Για τον αμερικανικό Στρατό, το MTC-T δεν είναι απλώς ο διάδοχος του M109. Είναι η προσπάθεια να κλείσει ένα τεχνολογικό κενό που παραμένει ανοικτό εδώ και χρόνια.