Σάββατο σήμερα, μέρα χαλαρή, οπότε μπορεί να αφηγηθούμε το παραμύθι του “μικρού αμυντικού συστήματος” που αγοράζεται από την Ελλάδα για “ενίσχυση της εθνικής άμυνας”. Σενάριο απλό, προσιτό, κατάλληλο από 13 και άνω, διαχρονικό και κοντά στην εγχώρια παράδοση και αδάμαστη λεβεντιά.

ΣΚΗΝΗ 1η: Το Μικρό (ή και Μεγάλο) Αμυντικό Σύστημα (ΜΑΣ, για συντομία), αγοράζεται με μεγάλη χαρά από την χώρα, και περιγράφεται ως “μοναδικό, σπάνιο, θαυματουργό, στρατηγικό, καινοτομικό, επαναστατικό, νέας γενιάς, ειδικό και φόβητρο” που θα εξασφαλίσει την αποτροπή και την ειρήνη, τρομάζοντας τους “κακούς” στο απέναντι χωριό. Το ΜΑΣ βέβαια που είναι συνεσταλμένο το ίδιο, απορεί κάπως, αλλά χαίρεται από τα πολλά και καλά λόγια και δηλώνει: “θα κάνω ότι μπορώ”!

ΣΚΗΝΗ 2η: Το ΜΑΣ φθάνει στη χώρα, αλλά με κάποιο προβληματισμό διαπιστώνεται πως… κάτι λείπει. Κάτι εξαρτήματα, κάτι υπηρεσίες, κάτι πρόσθετα κ.λπ. που κανείς δεν είχε παραγγείλει. Το ΜΑΣ στεναχωριέται και το ίδιο (είπαμε, είναι συνεσταλμένο μηχάνημα), αλλά συνεχίζει να διαβεβαιώνει “θα κάνω ότι μπορώ, αλλά σας παρακαλώ όσο μπορείτε πιο γρήγορα, να μου φέρετε ότι λείπει”. Εντωμεταξύ το ΜΑΣ, επειδή προέρχεται και από καλό σπίτι (πιάνο, γαλλικά, βόμβες), δεν δίνει σημασία στα κακά λόγια -υπάρχουν και τέτοια- που ισχυρίζονται χωρίς αιδώ, πως η αγορά του ήταν ένα “grand bazaar” επιρροών, παζαριών, φιλοδοξιών, ανταγωνισμών, εμμονών και ωφελημάτων διαφόρων.

ΣΚΗΝΗ 3η: Κάποια χρόνια αργότερα το ΜΑΣ έχει πλέον μπει σε λειτουργία, αλλά δυστυχώς οι ελλείψεις του δεν έχουν καλυφθεί πλήρως, ενώ ήδη αρχίζουν τα προβλήματα συντήρησης, καθώς δεν υπάρχουν λεφτά. Το ΜΑΣ στεναχωριεται ειλικρινά και μαζί του οι χειριστές του, που το παρηγορούν, και όλοι μαζί το παλεύουν. Έτσι κάθε μέρα ξεκινά με την προτροπή των φίλων του: “έλα δικέ μας, ΜΑΣ, θα δουλέψεις σήμερα; Κάποιες ώρες έστω;” με το ΜΑΣ να απαντά “ότι μπορώ παιδιά, αλλά με τρώει λίγο η σκουριά, κάτι φλάντζες είναι καμμένες, κάτι ηλεκτρονικά πρέπει να αλλαχθούν, βοηθήστε λίγο”.

ΣΚΗΝΗ 4η: Τα χρόνια περνάνε και οι φίλοι χειριστές του ΜΑΣ σιγά σιγά λιγοστεύουν. Ούτε κι αυτοί πληρώνονται καλά, οι πιο ενήμεροι αναζητούν δουλειά αλλού, άλλοι αποστρατεύτηκαν και πλέον μαζεύονται σε καφενέδες και κοιτάνε φωτογραφίες από τα “τα έρμα τα νιάτα μας, τα φάγαμε στο ΜΑΣ”. Αλλωστε το ΜΑΣ ήδη μισολειτουργεί και δεν βλέπει κανείς φως στον ορίζοντα.

ΣΚΗΝΗ 5η: Το ΜΑΣ ξαφνικά γυαλίζεται και στολίζεται γιατί έρχεται επιθεώρηση από μεγάλα και σημαντικά στελέχη της χώρας. Το ίδιο διατηρεί μια νότα αισιοδοξίας, ελπίζοντας πως με τέτοια γιορτινή διάθεση θα το φροντίσουν. Έρχονται οι επισκέπτες, το θαυμάζουν, αποχωρούν, μπορεί να ήταν ήταν εθνική εορτή ή συνέντευξη στα ΜΜΕ με φόντο το ΜΑΣ. Οπότε με την λήξη της φαμφάρας το ΜΑΣ παραμένει στο ίδιο γυαλισμένο αλλά μη λειτουργικό στάδιο. Να το αποκαλύψουμε εδώ, το ΜΑΣ πλέον το έχει ρίξει στο ποτό και όταν λειτουργεί -μια στις τόσες- είναι σε πλήρη ντίρλα και κανείς δεν μπορεί να συννενοηθεί μαζί του. Αλλά όλοι καταλαβαίνουν τον πόνο του.

ΣΚΗΝΗ 6η: Ανακοινώνεται πως ήρθε η ώρα να… “σώσουμε το ΜΑΣ” με μεγάλη αναβάθμιση του και ανακαίνιση. Μεσα στην θολούρα από τον αλκοολισμό, το ΜΑΣ κάτι ακούει και λέει “ΛΕΣ;” και ξυπνά μέσα του ο εγωισμός. Δυστυχώς η αναβάθμιση χρειάζεται 3 χρόνια μελέτη, 17 αναθεωρήσεις, 5 περικοπές και 2-3 κυβερνήσεις μέχρι να εγκριθεί. Μόνο που τότε το ΜΑΣ είναι κοντά στην συνταξιοδότηση και με συκώτι σχεδόν κατεστραμμένο από τις καταχρήσεις. Οι εναπομείναντες φίλοι του, το σκουντάνε και του λένε “άντε, έστω με καθυστέρηση κάτι θα γίνει” αλλά αυτό είναι ήδη σε κώμα.

ΣΚΗΝΗ 7η: Το θαύμα έγινε εκεί που δεν το περίμενε κανείς. Η αναβάθμιση-αναζωογόνηση του ΜΑΣ ολοκληρώνεται με κάποιες καθυστερήσεις/υπερβάσεις/συμβιβασμούς/τσακωμούς/πατέντες/πασαλείμματα/περικοπές/προσφυγές στα δικαστήρια/υστερίες/δηλώσεις στα ΜΜΕ “η Ελλάδα δεν εκβιάζεται” και άλλα γλαφυρά, αλλά αυτά είναι αναμενόμενα. Οσο και αν δεν το πιστεύει κανείς, το ΜΑΣ έχει ψιλοσυνέλθει, έχει μπει και σε πρόγραμμα Ανώνυμων Αλκοολικών Αμυντικών Συστημάτων), κάπως έχει πάρει τα πάνω του. Μόνο που διαπιστώνεται στις πρώτες δοκιμές πως δεν έχει πυρομαχικά γιατί έχουν “λήξει”, πως το προσωπικό που το χειρίζεται είναι ελάχιστο και κοιτάνε ήδη την έξοδο γιατί τους έχει φάει η μιζέρια, ενώ βέβαια το ΜΑΣ έχει να αντιμετωπίσει πολύ πιο σύγχρονα από το ίδιο όπλα, που περιγράφονται με το γενικό όρο Νέο Εξελιγμένο Ολοκληρωμένο Πρωτοποριακό Αμυντικό Σύστημα (ΝΕΟΠΑΣ).

ΣΚΗΝΗ 8η: Έχουν περάσει αρκετά χρόνια, το ΜΑΣ εξακολουθεί να παρελαύνει 2 φορές το χρόνο (το ίδιο ροχαλίζει όταν το σέρνουν, αλλά το κοινό ενθουσιασμένο χειροκροτά). Είναι στο τέλος της ζωής του, έχει πλέον παραδώσει τα όπλα ως όπλο και το μόνο που το ενδιαφέρει είναι να περάσει ότι χρόνο του απομένει, γαλήνια. Οι ελάχιστοι που το φροντίζουν κοιτούν με δέος τον “γέροντα” και πατάνε μηχανικά τα πολλά κουμπάκια του, για να δουν να ανάβουν οι λυχνίες, μονολογώντας κάποια ακαταλαβίστικα μάντρα, “μπάτερι τσεκ-λεφτ τσεκ-σταρτερ ον-γκριν ον”. Πλέον το ΜΑΣ έχει περάσει στο χώρο του μύθου.

ΣΚΗΝΗ 9η: Το αγαπημένο μας ΜΑΣ, εξέλιπε εις τόπο, χλοερόν, εις τόπον αναψύξεως, διαλυτήριο κατά τα κοινώς λεγόμενα. Το αποχαιρετούν οι επίσημοι με θερμά λόγια, περιγράφοντας τη θρυλική του συνεισφορά στην εθνική άμυνα (όταν λειτουργούσε), το πως εκπαίδευσε γενιές και γενιές χειριστών (όσο λειτουργούσε), το πως δημιούργησε αποτροπή μεγάλη (στην αρχή που ψιλολειτουργούσε). Αλλά πλέον είναι η ώρα να το αποχαιρετήσουμε, γιατί έρχεται να το αντικαταστήσει ένα νέο ΜΑΣ, ακόμη πιο “μοναδικό, σπάνιο, θαυματουργό, στρατηγικό, καινοτομικό, επαναστατικό, νέας γενιάς, ειδικό και φόβητρο“. Το γνωστό και ως Καινοτόμο Ολοκληρωμένο Υπερσύγχρονο Μικρό Προηγμένο Αυτόνομο Ρομποτικό Αμυντικό Σύστημα (ΚΟΥΜΠΑΡΑΣ). Και έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Φωτό: φανταστικοφανταστική και ανορθόγραφη από το Grok.