Ξεκίνησε η διερεύνηση του σοβαρού περιστατικού με την πτώση του ελικοπτέρου Bell 214B της αυστραλιανής εταιρείας McDermott Aviation, το οποίο έχει μισθωθεί από την Πολιτική Προστασία για την αντιπυρική περίοδο του 2026.

Με βάση το διαθέσιμο βιντεοληπτικό υλικό, το επικρατέστερο σενάριο παραμένει η απώλεια ισχύος κατά την κρίσιμη φάση της υδροληψίας από τη Λίμνη Αώου, ενώ το ελικόπτερο επιχειρούσε στην κατάσβεση πυρκαγιάς που είχε εκδηλωθεί στην περιοχή Βάγια Κάλντα.

Το Bell 214B είναι ελικόπτερο μέσης ανυψωτικής ικανότητας (medium-lift) και αποτελεί εξελικτικό απόγονο της οικογένειας Bell 205/UH-1 Huey, με ενδιάμεσο μοντέλο το δικινητήριο Bell 212, το οποίο υπηρετεί και στην Ελλάδα. Και οι τρεις τύποι μοιράζονται την ίδια βασική άτρακτο. Σε αντίθεση όμως με το δικινητήριο Bell 212, το 214B επέστρεψε στη μονοκινητήρια διαμόρφωση του Bell 205, εξοπλισμένο όμως με τον σημαντικά ισχυρότερο κινητήρα Lycoming T53-L-702, ισχύος 1.900 shp, έναντι του Lycoming T53-L-11A των 1.100 shp.

Στις περισσότερες εκδόσεις του, το Bell 214B είναι πιστοποιημένο για μέγιστο βάρος απογείωσης 15.000 lb (6.804 kg), γεγονός που μεταφράζεται σε ωφέλιμο φορτίο περίπου 1.750 kg.

Η έκδοση Bell 214A αναπτύχθηκε έπειτα από απαίτηση του Ιράν, επί εποχής του Σάχη, με αρχική παραγγελία 287 ελικοπτέρων που θα κατασκευάζονταν στο Ντάλας-Φορτ Γουόρθ του Τέξας. Στη συνέχεια προβλεπόταν η κατασκευή ακόμη 50 Bell 214A και 350 Bell 214ST στο Ιράν. Ωστόσο, πριν από την Ισλαμική Επανάσταση του Φεβρουαρίου του 1979, είχαν παραδοθεί στις Αυτοκρατορικές Ένοπλες Δυνάμεις του Ιράν 296 Bell 214A και 39 Bell 214C.

Μετά τις εξελίξεις στο Ιράν, η Bell στράφηκε στην πολιτική και εμπορική αγορά, παράγοντας τη συγκεκριμένη έκδοση έως το 1981, πριν περάσει στο Bell 214ST. Το τελευταίο διαθέτει μεγαλύτερη άτρακτο, σημαντικά υψηλότερη εγκατεστημένη ισχύ, χάρη σε δύο κινητήρες General Electric CT7-2A των 1.625 shp έκαστος, καθώς και αυξημένη ανυψωτική ικανότητα, που φθάνει τα 3.630 kg.

Η McDermott Aviation είναι ο μεγαλύτερος ιδιωτικός φορέας εκμετάλλευσης ελικοπτέρων στην Αυστραλία και δραστηριοποιείται στην εναέρια πυρόσβεση, στις αερομεταφορές και σε αποστολές αντιμετώπισης εκτάκτων αναγκών. Όπως και άλλες εταιρείες του κλάδου, επιχειρεί στο νότιο ημισφαίριο κατά τη διάρκεια του ευρωπαϊκού χειμώνα και μεταφέρει τις δραστηριότητές της στην Ευρώπη κατά τους θερινούς μήνες.

Η McDermott Aviation είναι ο μοναδικός φορέας εκμετάλλευσης Bell 214B εκτός Ιράν και ένας από τους μεγαλύτερους χρήστες των Bell 214B και Bell 214ST παγκοσμίως. Στον πυροσβεστικό ρόλο, τα Bell 214B φέρουν σύμμορφες κοιλιακές δεξαμενές Tsunami Belly Tank της Isolair, χωρητικότητας 2.600-2.700 λίτρων. Η πλήρωσή τους πραγματοποιείται με το ελικόπτερο σε αιώρηση, μέσω του συστήματος Kawak Snorkel Pump, το οποίο αντλεί νερό με ρυθμό περίπου 75 λίτρων ανά δευτερόλεπτο. Τα μεγαλύτερα Bell 214ST χρησιμοποιούν δεξαμενές Helitak FT3500 χωρητικότητας 3.500 λίτρων.

Η McDermott Aviation δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 2020, όταν είχε αναπτύξει μόλις δύο ελικόπτερα και μία μικρή ομάδα υποστήριξης. Η παρουσία της ενισχύθηκε σημαντικά μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και την απόσυρση των πιστοποιήσεων ρωσικών και σοβιετικών τύπων ελικοπτέρων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η ανάπτυξη της εταιρείας στην Ελλάδα το 2025 αποτέλεσε τη μεγαλύτερη στην ιστορία της, με 15 ελικόπτερα, και επαναλήφθηκε το 2026 με στόλο που αποτελείται από 11 Bell 214ST «Super Transporter» και τέσσερα Bell 214B «Big Lifter». Για την υποστήριξη της αποστολής απασχολούνται περίπου 100 πιλότοι, μηχανικοί και εξειδικευμένα στελέχη αεροπορικών επιχειρήσεων, οι οποίοι εναλλάσσονται καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές και τοπικούς παρόχους υπηρεσιών.

Από όσα είναι γνωστά, κυρίως μέσω φωτογραφικού υλικού από τις επιχειρήσεις της εταιρείας στην Ελλάδα, τα ελικόπτερα δεν φέρουν πλωτήρες έκτακτης προσυδάτωσης.

Στην περίπτωση του χθεσινού συμβάντος, όπως προκύπτει από το βίντεο, το ελικόπτερο εισέρχεται σε αιώρηση, στο ύψος της υδροληψίας, όταν ο χειριστής φαίνεται να αντιμετωπίζει πρόβλημα στη διατήρηση ελεγχόμενης πτήσης. Όπως έχουμε ήδη επισημάνει –και όπως τονίζουμε πάντοτε σε τέτοιες περιπτώσεις, χωρίς καμία πρόθεση διεξαγωγής «διερεύνησης εξ αποστάσεως»– το επικρατέστερο σενάριο είναι η μείωση της ισχύος του κινητήρα, ο οποίος όμως φαίνεται να συνεχίζει να λειτουργεί. Παράλληλα, δεν μπορούν να αποκλειστούν άλλα ενδεχόμενα, όπως η απώλεια ελέγχου του ελικοπτέρου.

Η διαδικασία της υδροληψίας διακόπτεται και ο πιλότος απελευθερώνει τη μικρή ποσότητα νερού που έχει ήδη συλλεχθεί στη δεξαμενή, σε μια προσπάθεια να μειώσει το βάρος. Παρά την ενέργεια αυτή, το ελικόπτερο καταλήγει να καθίσει στο νερό, με τον ουραίο πρόβολο και το αντισταθμιστικό στροφείο να βυθίζονται μερικώς. Στο σημείο αυτό διακρίνεται η προσπάθεια του πιλότου να διατηρήσει το Bell στην επιφάνεια, ώστε τόσο ο Έλληνας συγκυβερνήτης-σύνδεσμος όσο και ο ίδιος να μπορέσουν να διαφύγουν.

Το κύριο στροφείο προσκρούει τελικά στην επιφάνεια της λίμνης και διαλύεται, προκαλώντας την καταστροφή του συγκροτήματος ισχύος –δηλαδή του συστήματος μετάδοσης και του κινητήρα– γεγονός που εξηγεί και τη χαρακτηριστική «έκρηξη» που διακρίνεται στο βίντεο.