Κατά τη διάρκεια του Διεθνούς Οικονομικού Φόρουμ της Αγίας Πετρούπολης, ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν επιβεβαίωσε δημοσίως ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να προσφέρει στην Ινδία το μαχητικό πέμπτης γενιάς Sukhoi Su-57, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρότασης αμυντικής και βιομηχανικής συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών.
Σύμφωνα με τις δηλώσεις του Ρώσου προέδρου, η Ρωσία είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε συνεργασία με την Ινδία χωρίς τους περιορισμούς που χαρακτήριζαν προηγούμενες διαπραγματεύσεις για το συγκεκριμένο πρόγραμμα. Ο Πούτιν υπενθύμισε ότι η Ινδία είχε στο παρελθόν εξετάσει τη συμμετοχή της στην ανάπτυξη του Su-57 χωρίς όμως να προχωρήσει τελικά σε συμφωνία.
Συγκεκριμένα το 2007 Ινδία και Ρωσία συμφώνησαν να συνεργαστούν στην ανάπτυξη ενός ινδικού παράγωγου του τότε προγράμματος PAK FA, από το οποίο προέκυψε αργότερα το Su-57. Το κοινό πρόγραμμα ονομάστηκε Fifth Generation Fighter Aircraft (FGFA). Η ινδική κρατική αεροναυπηγική εταιρεία Hindustan Aeronautics Limited (HAL) επρόκειτο να συμμετάσχει στην ανάπτυξη ηλεκτρονικών, λογισμικού αποστολής, συστημάτων πλοήγησης και άλλων υποσυστημάτων. Η Ινδία δεν επιθυμούσε απλώς να αγοράσει το αεροσκάφος, αλλά να αποκτήσει τεχνογνωσία και βιομηχανικό έργο.
Ωστόσο, το 2018, η Ινδία αποχώρησε από το πρόγραμμα εγείροντας ερωτήματα για τη βιωσιμότητά του. Η Ινδία ουσιαστικά αμφισβητούσε τα χαρακτηριστικά stealth του αεροσκάφους, την ισχύ των κινητήρων, διαμαρτυρόταν για το υψηλό κόστος και τα χρονοδιαγράμματα παράδοσης ενώ δεν ήταν ικανοποιημένη με το ποσοστό βιομηχανικής συμμετοχής που της άφηνε η Μόσχα και την πρόσβαση των ινδικών βιομηχανιών σε κρίσιμες τεχνολογίες. Η Ρωσία αφέθηκε τότε να ολοκληρώσει το πρόγραμμα μόνη της, κάτι που κατάφερε αλλά με μεγάλο κόστος και καθυστέρηση ετών.
Η νέα ρωσική πρόταση δεν περιορίζεται στην προμήθεια έτοιμων αεροσκαφών. Αντίθετα, γίνεται αναφορά σε πιθανή συμπαραγωγή, βιομηχανική συμμετοχή της ινδικής αμυντικής βιομηχανίας και περαιτέρω κοινή ανάπτυξη του τύπου. Ο Ρώσος πρόεδρος συνέδεσε μάλιστα το ενδεχόμενο αυτό με τα επιτυχημένα παραδείγματα αμυντικής συνεργασίας των δύο χωρών, όπως το πρόγραμμα του Su-30MKI και του υπερηχητικού πυραύλου BrahMos.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η αναφορά σε διθέσια έκδοση του Su-57, γνωστή ως Su-57D. Σύμφωνα με τις ρωσικές τοποθετήσεις, η συγκεκριμένη παραλλαγή θα μπορούσε να λειτουργήσει ως αεροπορικό κέντρο διοίκησης και ελέγχου, επιτρέποντας στον δεύτερο χειριστή να αναλαμβάνει αποστολές διαχείρισης αισθητήρων, ηλεκτρονικού πολέμου, επικοινωνιών και συντονισμού επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων.
Για την Ινδία, η πρόταση αποκτά ιδιαίτερη σημασία λόγω της υφιστάμενης ανάγκης ενίσχυσης της Πολεμικής Αεροπορίας της χώρας. Η Ινδική Αεροπορία διαθέτει σήμερα αριθμό μοιρών μικρότερο από τον προβλεπόμενο επιχειρησιακό στόχο, ενώ το εγχώριο πρόγραμμα μαχητικού πέμπτης γενιάς AMCA δεν αναμένεται να εισέλθει σε υπηρεσία πριν από τα μέσα της δεκαετίας του 2030.
