Στις 20 Μαΐου 2026, στις εγκαταστάσεις της Airbus Defence and Space στο Manching της Βαυαρίας – το κέντρο τελικής συναρμολόγησης του Eurofighter για τη Γερμανία – πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση Airbus Defence Summit 2026.
Με τις ευρωπαϊκές αμυντικές δαπάνες να έχουν φτάσει ιστορικά υψηλά επίπεδα (864 δισ. δολάρια το 2025, +14% από το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με SIPRI) και τον πόλεμο στην Ουκρανία να συνεχίζεται χωρίς ορατό τέλος, η Airbus έφερε στο προσκήνιο τόσο τις τεχνολογικές της ικανότητες όσο και τις βαθύτερες δομικές αδυναμίες της Ευρώπης: το βιομηχανικό κατακερματισμό, την έλλειψη οικονομίας κλίμακας, το έλλειμμα πολιτικής βούλησης για πραγματική συνεργασία και το χάσμα μεταξύ αυξημένων αμυντικών προϋπολογισμών και της πραγματικής επιχειρησιακής ετοιμότητας.
Guillaume Faury: Η διάγνωση
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Airbus, Guillaume Faury, άνοιξε τις εργασίες υπενθυμίζοντας ότι η Ευρώπη απολαμβάνει πάνω από 75 χρόνια συνεχούς ειρήνης και ότι καμία από τις γενιές που βρίσκονταν στην αίθουσα δεν έχει βιώσει προσωπικά πόλεμο. Για δεκαετίες, οι ευρωπαϊκές κοινωνίες είχαν πάρει την ασφάλεια ως δεδομένη, μειώνοντας δραστικά τις αμυντικές δαπάνες και εναποθέτοντας μεγάλο μέρος της σχετικής ευθύνης στις ΗΠΑ, μέσω ΝΑΤΟ.
Όπως είπε, πριν τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η ΕΕ δαπανούσε πέντε φορές λιγότερα από τις ΗΠΑ σε εξοπλισμούς, ενώ το 60% των προμηθειών προερχόταν από μη ευρωπαίους προμηθευτές. Το κεντρικό μήνυμά ήταν σαφές: «Μόνοι μας πηγαίνουμε γρήγορα, αλλά μόνο μαζί πηγαίνουμε μακρύτερα».
Πλατφόρμες, Combat Cloud και το FCAS
Στο κεντρικό πάνελ συμμετείχαν ο Matthieu Louvot (CEO της Airbus Helicopters) και ο Michael Schoellhorn (CEO της Airbus Defence and Space). Ο Louvot παρουσίασε το ελικόπτερο H160M Guepard ως χαρακτηριστικό παράδειγμα επιτυχημένης dual-use πλατφόρμας (με πρώτη πτήση τον Ιούλιο του 2025), ενώ χαρακτήρισε το NH90 ως «επιτυχία» της ευρωπαϊκής συνεργασίας.
Ο Schoellhorn εστίασε στο Combat Cloud (δηλαδή την χρήση υπηρεσιών απομακρυσμένης αποθήκευσης και διαχείρισης δεδομένων επιχειρήσεων) και το Manned-Unmanned Teaming (MUM-T), όπως αποκαλείται η συνεργασία επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων. Εκεί τόνισε το πλεονέκτημα των μικτών σχηματισμών επανδρωμένων και μη επανδρωμένων μέσων, σε σύνθετες επιχειρήσεις με πολλαπλασιαστική απόδοση. Επίσης αναφέρθηκε σε πρόσφατες δοκιμές με συνδυασμό του ελικοπτέρου H225M Caracal και του Flexrotor, ενός μη επανδρωμένου του ομίλου, με κάθετη απογείωση και μετά οριζόντια πτήση.
Και οι δύο αναγνώρισαν τις σοβαρές δυσκολίες που αντιμετωπίζει το Future Combat Air System (FCAS), δηλαδή το γαλλογερμανικό σχέδιο για μαχητικό έκτης γενιάς, λόγω εντάσεων μεταξύ Airbus και Dassault. Ο Faury μάλιστα άφησε ανοιχτό ακόμα και το σενάριο δημιουργίας «δύο μαχητικών» για να διασωθεί το όλο πρόγραμμα.
Αποτροπή με ευρεία συμμετοχή της κοινωνίας
Σε επόμενο πάνελ συμμετείχαν ο Benedikt Gieger, η Lili Dufeu της Safran, ο Βασίλειος Θεοδοσόπουλος της Ένωση Αεροδιαστημικής, Ασφάλειας και Αμυντικών Βιομηχανιών της Ευρώπη (ASD Europe), η Maria Angeles Marti Martinez της Airbus, και ο Ουκρανός πρώην διασώστης μάχης, Ignatius Ivlev-Yorke με πολεμική εμπειρία. Εκεί τονίστηκε ότι η αποτροπή δεν είναι μόνο τεχνολογία αλλά και κοινωνική συμμετοχή που θα στηρίξει την υπόθεση της εθνικής άμυνας. Ο Ivlev-Yorke μάλιστα προειδοποίησε πως «χθες στην Ουκρανία θάφτηκαν δύο παιδιά που σκοτώθηκαν από τη Ρωσία… Δεν θέλετε να δείτε δύο μικρούς τάφους στη χώρα σας».
Προϊόντα, πτητικές επιδείξεις και εμπειρίες
Στην εκδήλωση υπήρχαν και παρουσίασεις νέων μέσων, ανάμεσα τους, το Bird of Prey – ένα νέο αυτόνομο interceptor drone – το οποίο από το στάδιο της σχεδίασης μέχρι την πρώτη επιτυχημένη πτήση χρειάστηκε μόλις εννέα μήνες.
Επίσης έγινε επίδειξη με ελικόπτερα H145M μαζί με drones Aliaca, που όλα μαζί εκτέλεσαν μια αποστολή σύλληψης “στόχου υψηλής αξίας” (High Value Target) με παρακολούθηση και συλλογή δεδομένων σε πραγματικό χρόνο.
Επίσης τσεχικά μη επανδρωμένα, Primoco πραγματοποίησαν αυτόνομη αναγνώριση και εντόπισαν ομοίωμα αντιαεροπορικού συστήματος SA-8.
Σε ερώτησή μας για το κατά πόσο τα συστήματα drones μπορούν να ειδοποιούν σε πραγματικό χρόνο τα ενδιαφερόμενα μέρη για αναδυόμενες απειλές σε εν εξελίξει επιχείρηση, κάτι που θα απαιτούσε όχι μόνο την οπτική παρατήρηση τους αλλά και την άμεση ταυτοποίηση και κατηγοριοποίησή τους, οι άνθρωποι της Airbus μας είπαν πως η δυνατότητα αυτή είναι πλέον πραγματικότητα και μάλιστα η πληροφορία διανέμεται στο Cloud και κατ’ επέκταση γίνεται μέρος της πληροφόρησης του ”σμήνους” των drones που επιχειρεί σε μια περιοχή.
Πέρα από τα παραπάνω, είχαμε την ευκαιρία να «πετάξουμε» στον προσομοιωτή ενός EF-2000 Eurofighter (του ADAMS UMTT), όπου η συμπεριφορά του εικονικού αεροσκάφοους, όπως και όλο το κοκπιτ ήταν εξαιρετικά ρεαλιστικά.
Ακολούθησε ξενάγηση σε ένα μεταγωγικό Airbus A400M της Γερμανικής Αεροπορίας, που εξελίσσεται σε “μητρικό” σκάφος, μεταφέροντας έως 50 drones ή πυραύλους cruise Taurus. Μέσω VR goggles είδαμε τον αρθρωτό χώρο φόρτωσης και τον ρόλο του ως κόμβου συνεργασίας με μη επανδρωμένα. Ο στόχος εδώ είναι το μεταγωγικό σε αυτή την διαμόρφωση “κρούσης” να έχει πετύχει επιχειρησιακή ικανότητα γύρω στο 2029.
Συνολικά η εκδήλωση παρουσίασε και τις προκλήσεις αλλά και την δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή άμυνα στην εξέλιξη της. Οι βασικοί προβληματισμοί ήταν ο βιομηχανικός και πολιτικός κατακερματισμός, το αδιέξοδο του προγράμματος FCAS, η υψηλή εξάρτηση από αγορές εκτός Ευρώπης που φτάνει περίπου το 80% σε κάποιες περιπτώσεις, το έλλειμμα νομιμοποίησης της αποτροπής, καθώς και η απόσταση που εξακολουθεί να υπάρχει μεταξύ των αυξημένων αμυντικών δαπανών και της πολεμικής απόδοσης.
Ελληνικές προεκτάσεις
Για την Ελλάδα το Summit είχε ενδιαφέρον, τόσο για τις νέες τεχνολογίες που παρουσίαστηκαν (όπως το Combat Cloud, και η συνεργασία επανδρωμένων και μη) όσο και για την ανάγκη συναίνεσης γύρω από τις αμυντικές δαπάνες και την αποτροπή στην Ανατολική Μεσόγειο. Το ερώτημα βέβαια παραμένει αν η πολιτική ηγεσία και οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, άρα και η χώρα μας, θα ανταποκριθούν στα ζητήματα άμυνας με την πειθώ και την επιμονή που απαιτείται.
