Στην αμυντική έκθεση SAHA 2026 στην Κωνσταντινούπολη, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας παρουσίασε για πρώτη φορά τον Guchan, έναν υψηλής ισχύος εγχώριο turbofan κινητήρα, εξελιγμένο από το κέντρο έρευνας και ανάπτυξης του υπουργείου (μια σχετικά νεοσύστατη δομή η οποία έχει αρχίσει να εμφανίζει διάφορα αμυντικά συστήματα). Αυτό βέβαια που παρουσιάστηκε ήταν ένα πρόπλασμα επίδειξης.
Ο κινητήρας είναι ένα από τα πιο φιλόδοξα προγράμματα της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας, με στόχο την επίτευξη ώσης 42.000 lbf (περίπου 186 kN ή 18.600 kgf) με μετάκαυση. Σύμφωνα με τις τουρκικές δηλώσεις έχουν ήδη κατασκευαστεί 6 αντίτυπα, ενώ οι δοκιμές πιστοποίησης και εδάφους προγραμματίζονται για το 2026-27. Ο Guchan προορίζεται κυρίως για το μαχητικό 5ης γενιάς Kaan, αλλά και για μελλοντικά προγράμματα 6ης γενιάς.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν, ο Guchan είναι turbofan με λόγο παράκαμψης 0,68:1, βελτιστοποιημένος για υψηλή επιτάχυνση, δυνατότητα supercruise (επίτευξη υπερηχητικής ταχύτητας από το αεροσκάφος χωρίς χρήση μετακαυστήρα), υψηλή θερμική αντοχή και χαμηλό θερμικό ίχνος. Η μέγιστη διάμετρος φτάνει τις 46,5 ίντσες (118 cm), η ροή αέρα είναι περίπου 420 lb/s, ενώ διαθέτει μονοκρυσταλλικά πτερύγια.
Τα παραπάνω όμως, τόσο ως προδιαγραφές, αλλά όσο και από το όλο σκηνικό, με παρουσίαση τέτοιων επιδόσεων κινητήρα, χωρίς καμμία προηγούμενη τουρκική εμπειρία, ούτε καν στο ένα τέταρτο της ώσης, πρέπει να αντιμετωπιστούν με μεγάλη επιφύλαξη. Καθώς τέτοιοι ισχυροί turbofan υψηλής τεχνολογίας έχουν αναπτυχθεί και τεθεί σε χρήση μόνο από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία. Και προφανώς μετά από πολλές δεκαετίες εμπειρίας στον τομέα, με τεράστιο όγκο δοκιμών και αποτυχιών και βέβαια μεταλλουργία κορυφαίων προδιαγραφών.
Οπότε, όταν στην κυριολεξία από το “πουθενά”, δηλώνεται πως έχει ήδη παραχθεί -για δοκιμές- τέτοιος κινητήρας, αυτό εγείρει σημαντικές αμφιβολίες ως προς την πραγματική απόδοση, την αντοχή σε υψηλές θερμοκρασίες, τη μακροπρόθεσμη αξιοπιστία και την ικανότητα μαζικής παραγωγής. Παρόλα αυτά, το εγχείρημα καταδεικνύει το εύρος της έρευνας που πραγματοποιεί η τουρκική αμυντική βιομηχανία, λειτουργώντας ως βήμα προς την τεχνολογική αυτονομία, ακόμα κι αν η αξιοποίηση παραμένει πολύ μεγάλη -και ίσως απροσπέλαστη- πρόκληση για τα επόμενα χρόνια.
Ακόμη, η δήλωση για τόσο μεγάλη ώση, παραπέμπει σε ευθεία σύγκριση με τον κινητήρα Pratt & Whitney F135 των αμερικανικών F-35: Ο F135 παράγει 43.000 lbf με μετάκαυση, έχει μέγιστη διάμετρο 46 ίντσες και λόγο παράκαμψης περίπου 0,57:1, με τριβάθμιο ανεμιστήρα, εξαβάθμιο συμπιεστή και προηγμένη διαχείριση θερμότητας. Να τονίσουμε όμως πως ο F135 στηρίζεται πάνω στον F119, τον κινητήρα που “φορούν” τα μαχητικά 5ης γενιάς F-22 Raptor και όλη η “οικογένεια” εξελίσσεται από τη δεκαετία του 1990, δηλαδή μετρά πάνω από 30 χρόνια ερευνών-δοκιμών και χρήσης.
Το ενδιαφέρον είναι πως ο Guchan δεν είναι “μόνος”. Καθώς και η ΤΕΙ, τουρκική κρατική εταιρεία (θυγατρική της Turkish Aerospace Industries), έχει δηλώσει πως μελετά και εξελίσσει το μοντέλο τουρμποφάν TF35000 με ώση 35.000 λίβρες, πάλι για το Kaan! Και εδώ βέβαια ισχύουν όλες οι επιφυλάξεις που διατυπώσαμε, χωρίς να γίνουμε αρνητές της σχετικής προσπάθειας.
