ΚαΨιΜιτζής vol 80, το ΣΙ-390 και η Πολεμική Αεροπορία, ο Θόλος και τα “καλώδια σύνδεσης”, οι Γερμανοί ξέμαθαν να πουλάνε

Καθώς τα καφεπωλεία ξεφυτρώνουν συνεχώς, ακόμη και στα πιο απίθανα σημεία της πόλης, εσείς θα πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί από που αγοράζετε τον καφέ σας. Φυσικά και χρειάζεται και μάστορας, για να μην πω καλλιτέχνης, για να πιείτε καλό καφέ, πρέπει όμως να είναι και καλός καφές,αλλά και αρκετός. Επίσης, αν το χαρμάνι είναι από σημεία που δεν πρέπει, και χώρες που δεν πρέπει, τότε πάλι, ο καφές θα έχει χρώμα καφέ, αλλά γεύση ότι ναναι.

Ο Δένδιας στην Πορτογαλία -και- για ΣΙ-390

Μιλώντας για καφέ, το μυαλό πηγαίνει στη Βραζιλία. Η χώρα, εκτός από καφέ, παράγει και αεροπλάνα, και ειδικά ένα πολύ “δυνατό” μεταγωγικό, το ΣΙ-390 της ΕΜΠΡΑΕΡ. Η βραζιλιάνικη εταιρεία είναι ήδη γνωστή στην ΠΑ, καθώς τα ΕΡΙ-ΑΪ, τα ιπτάμενα ραντάρ της ΣΑΑΜΠ, φέρονται πάνω σε βραζιλιάνικα τζετς. Για να μην σας τα πολυλογώ, ο Δένδιας δεν του ήρθε έτσι στα ξεκούδουνα να τρέχει στην Πορτογαλία, αν και έχει μια έφεση στα ταξίδια. Και φυσικά, στη Λισαβόνα δεν θα πάει για να δοκιμάσει μπακαλιάρο Ατλαντικού, αν και τα θαλασσινά τους εκεί είναι σε άλλο επίπεδο. Πάει, για να δει από κοντά, τα ΣΙ-390 που υπηρετούν στην 506 Μοίρα Μεταφορικών Αεροσκαφών. Κάτι που θα το έχετε ξεχάσει, είναι πως η ΠΑ εκτός από αγορά καινούργιων αεροσκαφών, έχει μια -πολύ καλή- προσφορά για αγορά -ελαφρά- μεταχειρισμένων ΣΙ-390. Την είδηση αυτή δεν τη λέω εγώ, αλλά την έχει γράψει παλιότερα στην Καθημερινή ο Βασίλης Νέδος. Απλά, δεν ξέρω για ποιο λόγο, δεν έχει αναπαραχθεί από έτερους καππαδόκες σαν “αποκλειστική” μετά από 2 με 3 μήνες, κι έτσι ξεχάστηκε. Πάντως ισχύει σαν πρόταση, και όπως συζητούσα με καλό γνώστη αεροπόρο της 112 Μοίρας, είναι στο τραπέζι και συζητείται. Το θέμα είναι πως η πρόταση αυτή δεν θα είναι για πάντα, καθώς το ΣΙ-390 πουλάει σαν ζεστό ψωμάκι και ήδη τα ΗΑΕ αγοράζουν 10 από αυτά τα όμορφα αεροπλάνα. Με λίγα λόγια, αν είναι να το αποφασίσουμε, είναι τώρα, αλλιώς θα χαθεί η καλή τιμή.

Η ΠΑ έχει επιλέξει τα ΣΙ-390, πως εμπλέκεται η Πορτογαλία

Μιλώντας για μεταγωγικά, ο ΑΓΕΑ Γρηγοριάδης έχει πλέον αποφασίσει πως αυτό είναι το επόμενο μεταγωγικό της ΠΑ. Στο Ανώτατο Αεροπορικό Συμβούλιο, η απόφαση ήταν τελικά υπέρ της βραζιλιάνας, αν και έλαβαν υπόψη πως το ΣΙ-130-ΤΖΕΪ κατασκευάζεται κατά μεγάλο ποσοστό στην Ελλάδα (η άτρακτος σε σημαντικό μέρος κατασκευάζεται στην ΕΑΒ). Καθώς όμως τα μπικικίνια δεν έβγαιναν για αγορά 3 καινούργιων, βρέθηκε μια έξυπνη λύση, εξ Πορτογαλίας. Οι Πορτογάλοι, πρώτοι εξαγωγικοί πελάτες του τύπου, έχουν παραγγείλει 10 επιπλέον αεροσκάφη, σε συνεργασία με την ΕΜΠΡΑΕΡ. Έτσι, αν βρεθεί ευρωπαίος πελάτης, θα πάρει από τα πορτογαλικά αεροσκάφη. Στην εκεί αεροπορία έχουν παραδοθεί μέχρι τώρα 4, αλλά δεν μπορώ να σας πω αν η προσφορά των μεταχειρισμένων αφορά πρώην βραζιλιάνικα ή πορτογαλικά. Όπως θα έχετε μάθει, ο Δένδιας, που δεν είναι και ο πλέον εύκολος άνθρωπος, φάνηκε να πείστηκε και για την αξία του ΣΙ-390, αλλά και για την ευκαιρία που παρουσιάζεται. Το πιθανότερο λοιπόν είναι, να κάνει αυτό που έκανε πέρσι με τη ΣΙΜΠΕΛ, όταν το ΠΝ παρακαλούσε για χρόνια για τα Σ-100. Πείστηκε, αλλά για τους δικούς του λόγους, θέλει να δει τα αεροπλάνα από κοντά. Συνεπώς, ότι και να λέμε για ντρόουν και ΓΙΟΥ-ΕΣ-ΒΙ, το κύριο μενού στο τραπέζι είναι τα ΣΙ-390.

Η αξία για την ΠΑ

Μιλώντας για αγορές, η ΠΑ μάλλον έχει δει στο ΣΙ-390 ένα αεροσκάφος που χρειάζεται και δεν μπορεί να κάνει αλλιώς. Οι διεθνείς υποχρεώσεις της είναι πολλές, από ανθρωπιστική βοήθεια, μεταφορά όπλων και πυρομαχικών από και προς Ελλάδα, μετασταθμεύσεις μαχητικών σε βάσεις της Κύπρου ή οπουδήποτε στην Υφήλιο, όλα αυτά, μπορούν να γίνουν με τα γερασμένα ΣΙ-130, αλλά μπορούν να γίνουν καλύτερα και ευκολότερα με τα ΣΙ-390. Υπήρξε και μια σκέψη για τα ΑΙΡΜΠΑΣ Α400Μ, αλλά το ευρωπαϊκό μεταγωγικό ήταν τεράστιο, και υπερβολή για την ΠΑ. Όπως μου είπε αεροπόρος (άλλος αυτός), το βραζιλιάνικο είναι λες και φτιάχτηκε για τις διεθνείς αποστολές που εκτελεί συνεχώς η ΠΑ. Η μεταφορά των πυρομαχικών και των όπλων, οι αποστολές της ΕΜΑΚ σε Λίβανο, Τουρκία μετά από φυσικές καταστροφές, οι μεταφορές κρίσιμων ανταλλακτικών από διάφορες χώρες (πχ ΗΑΕ ή Σαουδική Αραβία), όλα αυτά είναι αποστολές που ένας ΗΡΑΚΛΗΣ κάνει μεν, αλλά ένα ΣΙ-390 είναι ιδανικό. Για τις καθημερινές αποστολές, πχ τις πτήσεις ΚΤΕΛ στο Αιγαίο, ή την εκπαίδευση αλεξιπτωτιστών, τα ΣΙ-130 που έχουμε θα συνεχίσουν να παίζουν μπάλα για όσο αντέχουν. Άλλωστε, ειδικά για αλεξιπτωτιστές, κάνουμε χρήση εδώ και λίγα χρόνια και τα ΣΠΑΡΤΑΝ.

Η ΠΑ σκέφτεται και τον εναέριο ανεφοδιασμό

Μιλώντας για το βραζιλιάνικο αεροσκάφος, θα πρέπει να σας πω πως η ΠΑ έχει κάνει ολοκληρωμένες μελέτες για τη χρήση του σαν αεροσκάφος εναέριου ανεφοδιασμού. Αν και δεν μπορεί να μεταφέρει τις ποσότητες καυσίμου που φορτώνει ένα ΚΕΙ-ΣΙ-135, το ΚΕΪ-ΣΙ-390 είναι πολύ πιο φθηνό στη χρήση και στη συντήρηση. Βέβαια, για να το έχει η ΠΑ και για ιπτάμενο τάνκερ, σημαίνει πως θα υπάρξει και συμπληρωματική αγορά αεροσκαφών στο μέλλον. Πάντως, κρατήστε αυτό που σας λέω, η αγορά των 3 αεροσκαφών, ΑΝ προχωρήσει, θα γίνει μέσω Πορτογαλίας.

Τα ελληνικά ΣΙ-130 που πάνε Πορτογαλία

Μιλώντας για Πορτογαλία, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως τουλάχιστον 3 ελληνικά ΣΙ-130 έχουν συντηρηθεί στην πορτογαλική ΕΑΒ, και μάλιστα, η ΠΑ έμεινε ικανοποιημένη από τις υπηρεσίες. Βέβαια, όταν έχεις κάμποσα ΣΙ-130 στο νεκροταφείο αεροσκαφών της ΕΑΒ για πολλά πολλά χρόνια, λογικό είναι να είσαι λιγότερο επιλεκτικός με τους υπεργολάβους σου. Το θέμα όμως είναι πως, έτσι όπως το βλέπω εγώ τουλάχιστον, θα υπάρξει ένα πορτογαλικό πακετάκι με ΣΙ-390, ΦΟΣ για τα αεροσκάφη αυτά, αλλά και κάτι ακόμη για ελληνικά ΣΙ-130. Κάπου έπιασαν τα ραντάρ μου, πως θα στείλουμε άλλα 3 ΣΙ-130 στην Πορτογαλία. Τώρα που οι ΗΡΑΚΛΕΙΔΕΣ έμαθαν το δρόμο για τη χώρα του Ατλαντικού, θα είναι και πιο εύκολο για αυτούς. Άλλωστε, ο πρώτος ΗΡΑΚΛΗΣ, ο ορίτζιναλ, έφτασε κάποτε κι αυτός στον Ατλαντικό, σωστά;

Περαιτέρω έρευνα πριν την προμήθεια για το ΘΟΛΟ

Μιλώντας για Ευρώπη, έμαθα πως κάποιοι αξιωματικοί, έθιξαν ένα θέμα που μέχρι τώρα συνήθως γινόταν “γαργάρα” στο ΓΕΕΘΑ. Με το ΘΟΛΟ του ΑΧΙΛΛΕΑ να πηγαίνει 100% στο Ισραήλ, και να μην υπάρχει ούτε ραντάρ αλλά ούτε και αντιαεροπορικό από Ευρώπη ή ΗΠΑ, υπάρχει ένα θέμα “διασύνδεσης” της ελληνικής ασπίδας με το ΝΑΤΟ. Όλα τα αντιαεροπορικά συστήματα από νατοϊκές χώρες, και τα ραντάρ, έχουν ενσωματωμένο νατοϊκό κώδικα, στον πυρήνα του συστήματός τους. Είναι δύσκολο να το εξηγήσω, αλλά το νατοϊκό σύστημα κοινής αεροπορικής εικόνας, δεν έχει σχέση μόνο με το ΛΙΝΚ 16 ή το ΙΦΦ (ΑΪ-ΕΦ-ΕΦ). Αυτό, τώρα που μιλάμε, δεν υπάρχει για κανένα από τα ισραηλινά όπλα ή ραντάρ, που σκοπεύει να προμηθευτεί η Ελλάδα.

Δεν σταματά τη διαδικασία αλλά… ας θυμηθούμε λίγο Ιστορία

Μιλώντας για το ΘΟΛΟ, βασικός κορμός του συστήματος θα είναι το ικανότατο ραντάρ 2084 της ΙΑΙ, που θα κατευθύνει τα πάντα, από τα ΟΛ-ΙΝ-ΟΥΑΝ (Κενόμπι), τα ΜΠΑΡΑΚ (Ομπάμα) σε διάφορες εκδόσεις, αλλά ακόμη και τα απαιτητικά σε δεδομένα στοχοποίησης, λόγω αντιβαλλιστικού ρόλου, ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΣΛΙΝΓΚ. Το πρόβλημα είναι, πως όλα αυτά είναι εκτός ΝΑΤΟ άρα δεν μπορούν να συμμετέχουν σε νατοϊκό δίκτυο. Οι παλιοί αναγνώστες, θα θυμούνται το πάλαι ποτέ ΝΑΝΤΖ ή ΝΑΤΖΕΣ, μια κοινή νατοϊκή εικόνα, που όλα τα ραντάρ σε χώρες της Συμμαχίας προσέφεραν σε μια τεράστια, κοινή αποτύπωση του νατοϊκού εναέριου χώρου. Νομίζω ότι αναγνώστες όπως ο Νικόλαος ή ο Μανώλης θα γράψουν περισσότερα στα σχόλια με το αρχείο που έχουν.

Το ΝΑΝΤΖ ήταν προϊόν της εποχής του Ψυχρού Πολέμου. Ο βασικός φόβος ήταν μαζική σοβιετική αεροπορική επίθεση, κυρίως από βομβαρδιστικά και αργότερα από αεροσκάφη χαμηλής διείσδυσης, που θα παράλυε τα νατοϊκά αεροδρόμια. Για αυτό το σύστημα έπρεπε να συνδέει ραντάρ έγκαιρης προειδοποίησης, κέντρα ελέγχου, μονάδες αναχαίτισης και αντιαεροπορικά όπλα. Το ΝΑΤΟ είχε αποδεχθεί από το 1961 την κοινή χρηματοδότηση του ενώ το συνολικό σχέδιο πέρασε και εγκρίθηκε για υλοποίηση στις αρχές της δεκαετίας του 1960. Σε επίσημο ανακοινωθέν του ΝΑΤΟ τον Δεκέμβριο του 1972 αναφέρεται ότι το πρόγραμμα θα ήταν ουσιαστικά ολοκληρωμένο μέχρι το τέλος εκείνης της χρονιάς και θα έδινε για πρώτη φορά, ένα πλήρως ολοκληρωμένο ημι-αυτόματο σύστημα αεράμυνας από τη Βόρεια Νορβηγία μέχρι τα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας.

Πρακτικά, η λογική του ήταν η εξής. Ένα ραντάρ έβλεπε ίχνη. Τα ίχνη περνούσαν σε σταθμούς ελέγχου και αναφοράς. Εκεί γινόταν επεξεργασία, ταυτοποίηση, συσχέτιση και παραγωγή αναγνωρισμένης εικόνας αέρος. Από εκεί μπορούσε να δοθεί εντολή σε μαχητικά αναχαίτισης, να ενημερωθούν αντιαεροπορικά συστήματα ή να περάσει η εικόνα σε ανώτερα κέντρα διοίκησης. Δεν ήταν απλώς “ένα δίκτυο ραντάρ”. Ήταν ραντάρ συν υπολογιστές συν τηλεπικοινωνίες συν κέντρα διοίκησης συν διαδικασίες εμπλοκής.

Με τα σημερινά μέτρα ήταν βέβαια πρωτόγονο. Όμως για την εποχή του ήταν τεράστιο άλμα. Το “ημι-αυτόματο” σημαίνει ότι οι υπολογιστές βοηθούσαν στην εισαγωγή, επεξεργασία και μετάδοση των ιχνών, αλλά ο άνθρωπος παρέμενε κεντρικός στην αξιολόγηση, στην ταυτοποίηση και στην εντολή εμπλοκής. Στη συνέχεια το ΝΑΝΤΖ ενσωματώθηκε στη μεγαλύτερη λογική του ΝΑΤIΝΑΝΤΣ, δηλαδή του NATO ΙΝΤΕΓΚΡΕΪΤΙΝΤ ΑΙΡ ΝΤΙΦΕΝΣ ΣΥΣΤΕΜ. Μετά ήρθε η σύνδεση με τα ΑΒΑΚΣ. Εδώ μπαίνει και η Ελλάδα, καθώς τα νατοϊκά ΑΒΑΚΣ είχαν και βάση στο Άκτιο. Για την Ελλάδα ειδικά, το ΝΑΝΤΖ συνδέθηκε με το ελληνικό Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου και τους σταθμούς ελέγχου και προειδοποίησης της ΠΑ. Η ίδια η Πολεμική Αεροπορία αναφέρει, για παράδειγμα, ότι στην 4η Μοίρα Σταθμού Ελέγχου και Προειδοποίησης εγκαταστάθηκε το 1976 κονσόλα για την ημι-αυτόματη εισαγωγή και μετάδοση αποκαλυφθέντων ιχνών στο ΝΑΝΤΖ, μέσω μονάδας στην Πάρνηθα, και με αυτό τον τρόπο ξεκίνησε η ελληνική αεράμυνα να “κουμπώνει” στη νατοϊκή εικόνα.

Τόσο δύσκολη είναι η διασύνδεση;

Μιλώντας για δίκτυα, το Ισραήλ, η Αίγυπτος, τα ΗΑΕ, έχουν τα δικά τους δίκτυα. Στην Ελλάδα έχουμε το ΛΙΝΚ 16, και φυσικά, συμμετέχουμε και στο ΝΑΤΙΝΑΝΤΣ. Η Τσεχία έχει αγοράσει εδώ και αρκετά χρόνια τα ΕΛΤ-2084, αλλά όπως μου είπαν, δεν ξέρουμε αν έχουν συνδεθεί με το ΝΑΤΟ. Τα ραντάρ της ΘΑΛΕΣ, της ΡΕΪΘΙΟΝ, τξς ΛΟΚΧΙΝΤ, της ΧΕΝΣΟΛΝΤ και πάει λέγοντας, μπορούν να συνδεθούν άμεσα, είναι ΠΛΑΓΚ εντ ΠΛΕΪ. Το πιθανότερο είναι πως στην περιπτωση των 2084 θα πρέπει να φτιάξουμε κάποιο “ιντερφέις” ή έστω κάποια “πατέντα”. Θεωρητικά λοιπόν, μπορεί να βρεθεί λύση σε εθνικό επίπεδο, και νατοϊκό, μέσω ΛΙΝΚ 16 και ΙΦΦ Μόντ 5 (το στάνταρ του ΝΑΤΟ), αλλά η πλήρης ενσωμάτωση θέλει δουλειά. Τα ΣΠΑΪΝΤΕΡ και τα ΜΠΑΡΑΚ, δεν είναι ΠΟΥΛΣ ή ΣΠΑΪΚ ΕΝ-ΛΟΣ που ξέρουμε που θα πάνε, ποιος είναι ο στόχος. Εδώ μιλάμε για αντιαεροπορικά συστήματα, σε εναέριο χώρο που θα καλύπτει η ΠΑ με δεκάδες αν όχι εκατοντάδες μαχητικά. Δεν ξέρω αν τη λύση της δώσουν ελληνικές εταιρείες, που έχουν και πρόσβαση σε νατοϊκούς κώδικες, αλλά και ξέρουν να δουλέψουν το σύστημα. Σε κάθε περίπτωση, από όσα μπορώ να ψυλλιαστώ, το θέμα είναι υπό εξέταση.

Οι Γερμανοί μίλησαν για αεράμυνα

Μιλώντας για αεράμυνα, πρέπει να ξεκαθαρίσω πως ο Γερμανός ΥΠΕΞ πράγματι έθιξε το θέμα. Το πρόβλημα των Γερμανών είναι πως μάλλον έχουν ξεχάσει πως πωλούνται τα όπλα. Δηλαδή, αν δεν μπουν μπροστά οι πολιτικοί, αν δεν κάνει κινήσεις ο ίδιος ο Καγκελάριος, τότε η Γερμανία θα μένει στην απέξω. Το Ισραήλ, η Γαλλία, έχουν ανοιχτή γραμμή με το Μαξίμου. Οι Γερμανοί, αν εξαιρέσεις τον πολύ ευγενικό και δραστήριο πρέσβη, το παίζουν βαρύ πεπόνι σε διπλωματικό επίπεδο. Έτσι, όπως το πάνε, στην Ελλάδα θα χάνουν τα συμβόλαιο το ένα μετά το άλλο. Και είναι κρίμα, γιατί έχουν πολύ καλά οπλικά συστήματα.