Η ασιατική χώρα έχει εκφράσει από καιρό την πρόθεση να αναβαθμίσει τα παλιά, αμερικανικής κατασκευής, άρματα μάχης Μ-60Α3 που διαθέτει, παρά το γεγονός ότι άρχισε πρόσφατα να παραλαμβάνει τα νεώτερα και πολύ μεγαλύτερης ισχύος, Μ-1Α2Τ Abrams. Και πριν λίγες μέρες παρουσιάστηκε στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης σύντομο βίντεο με ένα από τα ήδη αναβαθμισμένα Μ-60Α3 της Ταϊβάν.
Το άρμα μάχης Μ-60 Patton εμφανίστηκε το 1959, πριν 67 χρόνια και η έκδοση Α3 κωδικοποιήθηκε το 1979. Η χώρα της νοτιοανατολικής Ασίας παρέλαβε 460 την περίοδο 1995-2005 που έλαβαν θέση δίπλα σε 200 περίπου CM-11 Brave Tiger (εγχώρια ιδιοκατασκευή με πήγματα Μ-60, πύργους Μ-48 με νέα ηλεκτρονικά και ΣΕΠ του Μ-1 Abrams). Αποτελούν έτσι τον κορμό του αρματικού δυναμικού της χώρας, με προοπτική παραμονής σε υπηρεσία για αρκετά χρόνια ακόμα.
Η επιλογή του εκσυγχρονισμού δείχνει και πρακτικότητα αφού τα οχήματα είναι γνωστά στα πληρώματα και θα ενταχθούν γρήγορα αποδίδοντας ετοιμοπόλεμες μονάδες, ενημερωμένες έναντι των σύγχρονων απειλών, ιδιαίτερα σε περιβάλλοντα όπου οι απειλές εξελίσσονται ραγδαία.
Οικονομικά, αναφέρεται ότι ο εκσυγχρονισμός κόστισε 241 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ (7,24 δισεκατομμύρια νέα δολάρια Ταϊβάν), κόστος που δεν είναι τόσο υπέρογκο.
Η εμπλοκή, τέλος, του Εθνικού Ινστιτούτου Επιστήμης και Τεχνολογίας Chung Shang (NCSIST) στην ανάπτυξη και ενσωμάτωση των υποσυστημάτων στο παλαίμαχο όχημα καταδεικνύει την προσπάθεια ενεργοποίησης και συμμετοχής της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας στην αμυντική θωράκιση της χώρας.
Κεντρικό στοιχείο της αναβάθμισης είναι η βελτίωση της ισχύος πυρός και της ακρίβειας. Αν και το πυροβόλο Μ68 των 105mm δεν αντικαθίσταται, η Ταϊβάν ενσωματώνει βλήματα νέας τεχνολογίας αυξάνοντας τη φονικότητά του. Η ενσωμάτωση επίσης ψηφιοποιημένων συστημάτων ελέγχου πυρός επιτρέπει στο άρμα να εντοπίζει, να παρακολουθεί και να εμπλέκει στόχους με μεγαλύτερη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα. Η δυνατότητα ταυτόχρονης παρακολούθησης και προσβολής διαφορετικών στόχων ενισχύει σημαντικά την επιχειρησιακή ευελιξία.
Στον τομέα της προστασίας, παρατηρείται η τοποθέτηση πρόσθετων τμημάτων θωράκισης, κυρίως στο πρόσθιο τόξο του πύργου και του σκάφους και τοποθέτηση “πλέγματος” στο πίσω μέρος του πύργου και του κινητήρα. Οπότε η ενίσχυση της θωράκισης είναι μερική, καλύπτοντας τα πιο ευάλωτα μέρη του άρματος αλλά αρκετά ελαφριά ώστε να μην επιβαρύνει την κινητικότητά του. Νέοι εκτοξευτές καπνογόνων και συσκευές οπτικών/ηλεκτρονικών παρεμβολών συμπληρώνουν το πακέτο προστασίας έναντι κατευθυνομένων όπλων.
Δεύτερον, δίνεται έμφαση στην αναβάθμιση των αισθητήρων και της επίγνωσης του πεδίου μάχης. Με τη συμβολή της Leonardo DRS, τα άρματα αποκτούν βελτιωμένα οπτικά και συστήματα νυχτερινής όρασης, επιτρέποντας επιχειρήσεις υπό οποιεσδήποτε συνθήκες φωτισμού.
