Αν και πολύ «μελάνι» χύθηκε τις τελευταίες ημέρες για τους Patriot, ειδικά τα βλήματα PAC-3 MSE (με πολλές, επαναλαμβανόμενες ανακρίβειες, για τις οποίες θα επανέλθουμε), λίγοι γνωρίζουν ή θυμούνται ότι οι συγκεκριμένοι πύραυλοι έχουν… πάει θάλασσα.
Αυτό έγινε με την ενσωμάτωσή τους στα αντιτορπιλικά κατευθυνομένων πυραύλων κλάσης Arleigh Burke με σύστημα διαχείρισης μάχης AEGIS, που προσθέτει μια νέα, ισχυρή επιλογή αναχαίτισης χωρίς να απαιτούνται αλλαγές στον υπάρχοντα κατακόρυφο εκτοξευτή Mk41 VLS.
Το υπάρχον οπλοστάσιο του Αμερικανικού Ναυτικού, με πυραύλους SM-2, SM-3 και SM-6, καλύπτει ένα ευρύ φάσμα δυνατοτήτων αντιαεροπορικής/αντιβαλλιστικής άμυνας, αλλά η προσθήκη του PAC-3 MSE δημιουργεί μεγαλύτερη ποικιλία επιλογών και βάθος άμυνας. Ο PAC-3 MSE θεωρείται ιδιαίτερα αποτελεσματικός σε τερματική φάση αναχαίτισης, συμπληρώνοντας ιδανικά τα άλλα συστήματα.
Τον Μάρτιο του 2026, το Πεντάγωνο είχε εγκρίνει δαπάνη 65 εκατομμυρίων δολαρίων για την αρχική φάση ενσωμάτωσης του PAC-3 MSE σε πλοία με AEGIS καλύπτοντας εργασίες όπως η προσαρμογή επικοινωνίας με το ραντάρ SPY-1, περιβαλλοντικές δοκιμές και σχεδιασμό νέου canister για θαλάσσια χρήση.
Σε μια τελευταία εξέλιξη το US Navy ζητά την προμήθεια 405 πυραύλων PAC-3 MSE στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2027 (FY27), σύμφωνα με τα σχετικά έγγραφα που έχουν δημοσιοποιηθεί. Πρόκειται για μια δραματική αύξηση σε σχέση με τα μόλις 23 PAC-3 MSE που είχαν ζητηθεί τον προηγούμενο χρόνο, γεγονός που δείχνει ότι το Ναυτικό δεσμεύεται πλήρως στην ενσωμάτωση του συγκεκριμένου πυραύλου στο σύστημα μάχης AEGIS.
Σε μια παράλληλη εξέλιξη, στην αρχή της εβδομάδας πληροφορίες ανέφεραν ότι από την αρχή του Πολέμου κατά του Ιράν, μέσα στον πρώτο μήνα των επιχειρήσεων είχαν αναλωθεί περισσότερα από 4.500 βλήματα Patriot από τα αμερικανικά αποθέματα, με την ετήσια παραγωγή να είναι περίπου στα 450. Λίγες ημέρες νωρίτερα είχε ανακοινωθεί συμφωνία του Πενταγώνου με τις Boeing και Lockheed Martin για τριπλασιασμό της παραγωγής.
