Σύμφωνα με πολλά αμερικανικά δημοσιεύματα -αν και αρκετά επικαλούνται πληροφορίες της εφημερίδας Washington Post της 27ης Μαρτίου 2026 – οι Ηνωμένες Πολιτείες καταναλώνουν το απόθεμα πυραύλων cruise Tomahawk με ταχύ ρυθμό.
Κατά τις πρώτες τέσσερις εβδομάδες της σύγκρουσης με το Ιράν, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Epic Fury, έχουν εκτοξευθεί περισσότεροι από 850 Tomahawk από πλοία και υποβρύχια του Αμερικανικού Ναυτικού. Η χρήση αυτή έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στο Πεντάγωνο, καθώς οι διαθέσιμες ποσότητες, τόσο στην περιοχή όσο όμως και γενικότερα, χαρακτηρίζονται «επικίνδυνα χαμηλές» και βρίσκονται σε εξέλιξη διαβουλεύσεις για το πώς μπορεί να επιταχυνθεί η αναπλήρωση των αποθεμάτων.
Μόνο κατά τις πρώτες 72 ώρες των επιχειρήσεων εκτοξεύθηκαν περίπου 400 Tomahawk, αριθμός που δεν έχει προηγούμενο σε καμία άλλη στρατιωτική εκστρατεία. Το πρόβλημα επιτείνεται από το γεγονός ότι η ετήσια παραγωγή των πυραύλων είναι περιορισμένη, με μόλις μερικές εκατοντάδες να κατασκευάζονται. Στη χρηματοδότηση του Πενταγώνου, ο προγραμματισμός προέβλεπε μόλις 57 νέους πυραύλους ανά έτος, ενώ για το 2026 αναμένονται περίπου 110. Κάθε Tomahawk κοστίζει από 2 έως 3,6 εκατομμύρια δολάρια και η κατασκευή του μπορεί να διαρκέσει έως και δύο χρόνια από τη στιγμή που οι υποκατασκευαστές απαρτίων και συγκροτημάτων, λάβουν την παραγγελία μέχρι και την τελική συναρμολόγηση.
Οι εκτιμήσεις για το συνολικό αμερικανικό απόθεμα πριν από τη σύγκρουση ποικίλλουν, με αναλυτές όπως ο Mark Cancian του CSIS να τοποθετούν το ανώτερο όριο στους 4.000–4.500 πυραύλους, ενώ πιο συντηρητικές προσεγγίσεις κάνουν λόγο για περίπου 3.000–3.100, λαμβάνοντας υπόψη προηγούμενη επιχειρησιακή χρήση και απόσυρση παλαιότερων εκδόσεων. Με βάση αυτά τα δεδομένα, οι 850 και πλέον εκτοξεύσεις αντιστοιχούν περίπου στο ένα τέταρτο του συνολικού αποθέματος, ποσοστό που θεωρείται εξαιρετικά υψηλό για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα.
Η κατάσταση εγείρει σοβαρά στρατηγικά ερωτήματα για τη διαθεσιμότητα όπλων ακριβείας μεγάλης εμβέλειας σε περίπτωση ευρύτερης ή πιο απαιτητικής σύγκρουσης, όπως ένα ενδεχόμενο σενάριο στον Ειρηνικό με την Κίνα, όπου οι απαιτήσεις σε πυραύλους stand‑off θα ήταν πολλαπλάσιες. Η αναπλήρωση των αποθεμάτων αποτελεί ιδιαίτερη πρόκληση, καθώς η αύξηση της παραγωγής απαιτεί χρόνο, σημαντικούς πόρους και αναδιάταξη προτεραιοτήτων στη γραμμή εφοδιασμού.
Σημειώνεται επίσης ότι η αναπλήρωση των αμερικανικών αποθεμάτων από δανεισμό πυραύλων άλλων χωρών είναι δύσκολη, καθώς οι συγκεκριμένοι πύραυλοι έχουν πολύ λίγους χρήστες παγκοσμίως.
