Τη διαρκή και στενή συνεργασία με τη Ρωσία και την Κίνα επιβεβαιώνει το Ιράν, ενισχύοντας μάλιστα τη σχέση μαζί τους σε πολλούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων της άμυνας και της οικονομίας. Σύμφωνα με τον Ιρανό Υπουργό Εξωτερικών, Άμπας Αραγτσί, η Μόσχα και το Πεκίνο θεωρούνται στρατηγικοί εταίροι της Τεχεράνης στην αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Η πολύπλοκη σχέση μεταξύ των τριών χωρών (που έχει και τριβές) εξηγείται από την ανταγωνιστικότητα που και οι τρεις τηρούν προς τη Δύση. Το Ιράν έχει προμηθεύσει τη Ρωσία με drone-καμικάζι Shahed για τον πόλεμο στην Ουκρανία, ενώ οι δύο χώρες έχουν συνεργαστεί στρατιωτικά στη Συρία υποστηρίζοντας τον Μπασάρ αλ-Άσαντ. Η Κίνα από την πλευρά της παραμένει ο κύριος αγοραστής του ιρανικού πετρελαίου, παρά τις δυτικές κυρώσεις. Ενώ, η τρέχουσα σύρραξη, προς το παρόν προσφέρει στην Ρωσία, η οποία απολαμβάνει τις υψηλές τιμές σε πετρέλαιο και φυσικό αέριο, ενισχύοντας έτσι την -ταλαιπωρημένη- πολεμική οικονομία της. Ακόμη, η Κίνα, εμφανίζεται ως παράγοντας σταθερότητας, έναντι των επιθετικών ΗΠΑ, επεκτείνοντας την διεθνή επιρροή της.
Το Ιράν από την πλευρά του, αντιμέτωπο με τη διεθνή απομόνωση, βρήκε διέξοδο για να ενισχυθεί στο στρατιωτικό και τεχνολογικό τομέα από τους δύο μεγάλους αντιπάλους των Δυτικών. Τί κι αν το θεοκρατικό καθεστώς του Ισλάμ προσέγγισε μια παραδοσιακά χριστιανική χώρα (Ρωσία) και μια σταθερά αντιθρησκευτική (Κίνα); Η αμερικανική έκφραση “Moses is Moses and business is business” ταίριαξε γάντι στην περίπτωση του καθεστώτος της Τεχεράνης.
Οι ενισχυμένοι δεσμοί μεταξύ των τριών χωρών, είτε απευθείας, είτε μέσω του σχήματος των BRICS, αποτελούν μια σημαντική πρόκληση για τη Δύση καθώς ενδυναμώνουν τη θέση του Ιράν στην Μέση Ανατολή, διαιωνίζουν τον γεωπολιτικό αποσταθεροποιητικό του παράγοντα, διαμορφώνοντας νέες ισορροπίες.
Οπότε η τρέχουσα σύγκρουση και πιθανή ανατροπή του καθεστώτος του Ιράν, αποσταθεροποιεί την παραπάνω συμμαχία των αντιδυτικών δυνάμεων. Έτσι για τις ΗΠΑ η επίθεση στην Τεχεράνη είναι ένα έμμεσο χτύπημα εναντίον των δύο μεγάλων αντιπάλων του, Ρωσίας και Κίνας, καθώς μπορεί να τους στερήσει και ένα φονταμενταλιστή σύμμαχο με σημαντικές προσβάσεις στην Μέση Ανατολή, αλλά και να αποδεσμεύσει τις χώρες του Κόλπου από την πίεση του, εντάσσοντας τις ακόμη πιο σφιχτά στην αμερικανική σφαίρα επιρροής. Το αντίστροφο; Αν το Ιράν αντέξει στην επίθεση ΗΠΑ-Ισραήλ, τότε ενισχύεται η τριμερής σχέση με Κίνα και Ρωσία, προβάλλοντας ως στιβαρός εναλλακτικός πόλος ισχύος διεθνώς.
