Διάφορα ΜΚΔ κάνουν πάλι λόγο για ιρανικά Su-35SE και επικείμενη παραλαβή τους. Κάποια μάλιστα από αυτά υποστηρίζουν ότι μια παρτίδα έως και 16 αεροσκαφών ίσως φτάσουν στην βάση της IRIAF στο Hamadan ακόμη και μέσα στον Μάρτιο, εάν βέβαια δεν υπάρξει αμερικανική επέμβαση, ενώ μια δεύτερη παρτίδα θα δημιουργήσει άλλη Μοίρα στην βάση Bushehr.
Ο συνεργάτης μας Babak Taghvaee, βαθύς γνώστης των θεμάτων που σχετίζονται με το Ιράν είχε γράψει σε πρόσφατο άρθρο της «Πτήση» Οκτωβρίου 2025.
Su-35SE σε F-14A, μια μετάπτωση που δεν έγινε
Στο πλαίσιο μιας μακροχρόνιας πρωτοβουλίας εκσυγχρονισμού, η IRIAF είχε συνάψει μια «διακριτική» συμφωνία (η οποία, αν και σχολιάστηκε πολλές φορές από τον Διεθνή Τύπο, δεν αναφέρθηκε ποτέ επίσημα) για την απόκτηση μιας παρτίδας τουλάχιστον 25 μαχητικών πολλαπλού ρόλου Sukhoi Su-35SE, που προορίζονταν αρχικά για την αιγυπτιακή αεροπορία. Αυτά τα «Flanker–E», τα οποία μετά την κατασκευή τους αποθηκεύτηκαν στη Ρωσική Ομοσπονδία, αφότου το Κάιρο ακύρωσε την παραγγελία του, προορίζονταν να αντικαταστήσουν πλήρως τον στόλο των F-14A και κάποιων εκ των F-4E Phantom II σε υπηρεσία με την IRIAF. Τα σχέδια μετάβασης είχαν προχωρήσει στο σημείο που μέχρι τον Δεκέμβριο του 2024 οι πρώτοι πιλότοι Tomcat της IRIAF είχαν ολοκληρώσει στη Ρωσία την εκπαίδευση μετάπτωσης τύπου στα Su-35SE.
Σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο προμήθειας, οι παραδόσεις είχαν προγραμματιστεί να ξεκινήσουν τον Ιανουάριο του 2025, με τα πρώτα αεροσκάφη να διατίθενται στην 81η TFS. Μια δεύτερη Μοίρα Su-35SE επρόκειτο να ακολουθήσει μόλις ολοκληρώνονταν αυτές οι αρχικές παραδόσεις και οι προσαρμογές των υποδομών. Ωστόσο, η μεταφορά ακυρώθηκε απότομα στις αρχές του 2025 υπό συνθήκες που παραμένουν άγνωστες. Αν και οι οικονομικές λεπτομέρειες της συμφωνίας -συμπεριλαμβανομένων τυχόν χρηματικών προκαταβολών από το Ιράν- δεν αποκαλύφθηκαν ποτέ, είναι γνωστό ότι οι πιλότοι που είχαν συμπληρώσει τη μετεκπαίδευση στα «Flanker-E» μετατέθηκαν στη συνέχεια, για να πετάξουν εκπαιδευτικά προηγμένου σταδίου Yakovlev Yak-130 που υπηρετούν στην IRIAF.
Οι φήμες που κυκλοφόρησαν στους κόλπους της Ιρανικής Αεροπορίας ήταν ότι ο ανώτατος ηγέτης Αλί Χαμενεΐ είχε παρέμβει προσωπικά για να σταματήσει η προμήθεια. Η ρωσική άρνηση να επιτρέψει τη συντήρηση των μαχητικών εγχώρια, περιορίζοντας δραστικά την προετοιμασία για τα ιρανικά πληρώματα εδάφους, αναφέρθηκε ως παράγοντας για αυτή την παρέμβαση. Οι ίδιες αναφορές από την άλλη λένε ότι Ιρανοί αξιωματούχοι είχαν οραματιστεί τη δημιουργία δυνατότητας συντήρησης αποθήκης σε εργοστασιακό επίπεδο για τον στόλο των Su-35SE στο αεροδρόμιο Shahinshahr δίπλα στο Ισφαχάν, όπου η IAMI (Iran Aircraft Manufacturing Industries Company) θα παρήγαγε επίσης επιλεγμένα αναλώσιμα και μη δομικά εξαρτήματα.
Καθώς το πρόγραμμα απόκτησης του Sukhoi καθυστερούσε, μια υψηλού επιπέδου αντιπροσωπεία της αλγερινής αεροπορίας επισκέφτηκε την Τεχεράνη στις αρχές του 2025. Μέσα σε λίγες εβδομάδες ελήφθησαν αποφάσεις για τη μεταφορά 14 από τα αποθηκευμένα αεροσκάφη Su-35SE -που αρχικά προορίζονταν για το Ιράν- στην Αλγερία, με τις παραδόσεις να ακολουθούν σύντομα. Η κατάρρευση του σχεδίου προμήθειας άφησε την 81η TFS χωρίς άλλη επιλογή από το να συνεχίσει να επιχειρεί με έναν δραστικά μειωμένο στόλο F-14A.
Κατά τη διάρκεια της Επιχείρησης Rising Lion τον Ιούνιο του 2025 η 81η TFS διατηρούσε περιορισμένη ικανότητα συναγερμού ταχείας αντίδρασης (QRA) με τρία Tomcat. Δύο από αυτά ήταν οπλισμένα με ένα τυπικό φορτίο δύο AIM-9J και δύο AIM-7E, πλέον πυρομαχικών των πυροβόλων M61A1 Vulcan των 20 mm. Το τρίτο Tomcat ήταν εξοπλισμένο αποκλειστικά με δύο Sidewinder, υποδηλώνοντας ένα μη λειτουργικό σύστημα ραντάρ AN/AWG-9.
