Σύμφωνα με πολλές εκτιμήσεις Γαλλία βρίσκεται στα πρόθυρα αποχώρησή της από το πρόγραμμα Eurodrone, το φιλόδοξο αλλά προβληματικό ευρωπαϊκό εγχείρημα ύψους 7,1 δισ. ευρώ για την ανάπτυξη ενός συστήματος μη επανδρωμένου αεροσκάφους MALE (Medium Altitude Long Endurance).
Το πρόγραμμα, το οποίο υλοποιείται υπό το πλαίσιο του οργανισμού OCCAR και στο οποίο συμμετέχουν η Γερμανία ως επικεφαλής, η Ιταλία, η Ισπανία και η Γαλλία, είχε σχεδιαστεί ως μια ευρωπαϊκή εναλλακτική λύση απέναντι σε αμερικανικά συστήματα όπως το MQ‑9 Reaper. Η ανάπτυξη έχει ανατεθεί σε έναν βιομηχανικό συνασπισμό που περιλαμβάνει την Airbus Defence and Space, τη Leonardo και τη Dassault Aviation, με στόχο τη δημιουργία ενός δικινητήριου UAV ικανού για αποστολές επιτήρησης, αναγνώρισης και, δυνητικά, κρούσης.
Ωστόσο, οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών δείχνουν ότι η Γαλλία έχει πλέον ενημερώσει τους εταίρους της για την πρόθεσή της να αποχωρήσει, επικαλούμενη υπερβολικό κόστος, σημαντικές καθυστερήσεις και αμφιβολίες για τη χρησιμότητα του συστήματος στο σύγχρονο επιχειρησιακό περιβάλλον.
Το πρόγραμμα έχει ήδη καθυστερήσει κατά τέσσερα έως πέντε χρόνια, με την πρώτη πτήση να μετατίθεται πλέον για τα μέσα του 2027 και την επιχειρησιακή ένταξη να τοποθετείται πλέον -με τις ευνοϊκότερες προοπτικές- γύρω στο 2030–2031. Παράλληλα, Γάλλοι αξιωματούχοι έχουν χαρακτηρίσει το Eurodrone ως «το χθεσινό drone που… ίσως αποκτήσουμε αύριο», υποδηλώνοντας ότι η σχεδίαση θεωρείται ξεπερασμένη για τις απαιτήσεις υψηλής έντασης που διαμορφώνονται μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία.
Ένα από τα βασικά σημεία κριτικής αφορά το βάρος και τις επιδόσεις του συστήματος, το οποίο θα είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό του MQ‑9 Reaper, με συνέπεια αυξημένο κόστος χρήση.
Σε μια περίοδο όπου η Γαλλία αντιμετωπίζει δημοσιονομικές πιέσεις και αναζητά πιο αποδοτικές λύσεις, η συνέχιση της συμμετοχής στο πρόγραμμα θεωρείται ολοένα και λιγότερο βιώσιμη. Οι σχετικές διαπραγματεύσεις με τους εταίρους βρίσκονται σε εξέλιξη, με στόχο να περιοριστούν οι επιπτώσεις μιας ενδεχόμενης αποχώρησης, ενώ ορισμένες αναφορές από τα τέλη του 2025 υποστήριζαν ήδη ότι η απόφαση ήταν ουσιαστικά ειλημμένη.
Οι υπόλοιπες χώρες —Γερμανία, Ιταλία και Ισπανία— εμφανίζονται διατεθειμένες να συνεχίσουν το πρόγραμμα, αν και αυτό θα συνεπάγεται αναπόφευκτα ανακατανομή του βιομηχανικού έργου, αύξηση του κόστους ανά μονάδα και πιθανή αναθεώρηση του συνολικού σχεδιασμού. Από την πλευρά της, η Γαλλία δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να προμηθευτεί Eurodrone στο μέλλον, εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, αλλά προσανατολίζεται πλέον στην ενίσχυση εθνικών πρωτοβουλιών, όπως τα δικά της προγράμματα MALE που ανατέθηκαν το 2025 σε εταιρείες όπως η Aura Aero και η Daher, καθώς και στη συνέχιση της επένδυσης στο FCAS. Η πιθανή αποχώρηση της Γαλλίας αναδεικνύει για ακόμη μία φορά τις χρόνιες δυσκολίες των ευρωπαϊκών αμυντικών συνεργασιών: καθυστερήσεις, υπερβάσεις κόστους, διαφορετικές εθνικές προτεραιότητες και επιδίωξη στρατηγικής αυτονομίας από μεμονωμένα κράτη
