Μπορώ να είμαι περήφανος για το ότι το καφεπωλείο μου πουλάει, ακόμη, ικανές ποσότητες φραπέ. Έχω την υποψία πως μερικοί πίνουν απλά και μόνο γιατί ετοιμάζεται γρήγορα, και δεν έχουν χρόνο να τρέξουν στις υπηρεσίες τους. Σίγουρα όμως μερικοί, απλά συνεχίζουν να είναι πιστοί στην παράδοση του φραπέ, που γαλούχισε γενιές Ελλήνων. Άλλωστε, όταν δεν υπήρχαν τα άπειρα καφέ, που ξεφυτρώνουν παντού, ήταν πολύ δύσκολο να βρεις να πάρεις καφέ “πακέτο”. Ο φραπές ήταν η καλύτερη λύση. Βέβαια, η “χώρα του φραπόγαλου” που έλεγε και Μέγας Δάσκαλος Καββαθάς, εξελίχθηκε στην χώρα “φρέντο εσπρέσσο με δυο ζαχαρίνες”. Εντάξει, το λες και εξέλιξη.

Τα ιταλικά σιγά-σιγά βγαίνουν προβληματικά, με αλουμίνιο και ξυλόλιο

Μιλώντας για εξέλιξη, και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει 3, ο αγαπημένος σας ΚαΨιΜιτζής επιβεβαιώθηκε. Τι σας έλεγα πως θα γίνει με τις ιταλικές Μπεργκαμίνι; Δειλά-δειλά, θα αρχίσουν οι “απόψεις”, οι “αναλύσεις”, τα “άρθρα”, πως είναι ακριβές, οι Ιταλοί πουλάνε γιατί είναι σάπιες, θέλουν εκσυγχρονισμό, δεν μας κάνει το Σι Εμ Ες, και πάει λέγοντας. Λίαν συντόμως θα υπάρξουν και πληροφορίες για αλουμίνιο αλλά και ξυλόλιο. Επίσης, θα θυμηθούμε πως οι Ιταλοί μας επιτέθηκαν στον Β Παγκόσμιο, ενώ έχουμε κόντρα στις παραλίες, τουρισμό και ελαιόλαδο. Το βασικό πρόβλημα είναι, όπως έχω καταλάβει, κατά των ιταλικών πλοίων, έχουν συνασπιστεί δυο “Απόψεις“. Η πρώτη, η “εμπορική“, είναι αυτή που δεν θέλει ανταγωνιστές για συγκεκριμένη χώρα μέσα στο ΠΝ. Η άλλη, που δεν έχει κάνει ακόμη την εμφάνισή της άμεσα, αλλά υπάρχει, είναι αυτοί που θέλουν το Μικρό ΠΝ. Αυτοί οι δυο συνεργάστηκαν άψογα στη φρεγατιάδα, και πέτυχαν (λέγεται ότι κάποιοι έβγαλαν -καλά- φράγκα, κάποιοι κράτησαν το ΠΝ μικρό, κάποιοι κατάφεραν και τα δυο). Για να μην ανησυχείτε, δεν παίζει το ενδεχόμενο να εγκαταληφθεί το πρόγραμμα για τις 2 συν 2 Μπεργκαμίνι από το ΠΝ (από αλλού δεν ξέρω). Αλλά θα δείτε πολλά επεισόδια για την ακαταλληλότητα των ιταλικών πλοίων. Και ταυτόχρονα, θα δείτε, οσονούπω, νέες επιθέσεις στον Α/ΓΕΝ.

Οι Πάτριοτ(ς)

Μιλώντας για φρεγατιάδα, θυμήθηκα και κάποιες απορίες για τους Πάτριοτ στη Σαουδική Αραβία. Οι πύραυλοι παραμένουν εκεί, και τα πληρώματα που βρίσκονται σε εναλλαγές, εκπαιδεύονταν σε πραγματικές. συνθήκες μάχης. Επίσης, τη συντήρηση εκεί την έχουν αναλάβει οι Σαουδάραβες, οι οποίοι δεν ξεχνάνε ποιος έστειλε, ότι μπορούσε, στη χώρα τους, σε μια κρίσιμη στιγμή. Αν ρωτάτε αν έχουν εκσυγχρονιστεί, θα πούμε ότι με την γενική έννοια, δεν υπάρχει κάποιος εκσυγχρονισμός σούπερ ουάου. Αλλά η πυροβολαρχία λειτουργεί 100%, δεν έχει προβλήματα, έχει πλήρη ροή ανταλλακτικών, έχει πάρει όλα τα τελευταία απντέιτς που πρέπει να έχει. Αυτό που πρέπει να συζητηθεί είναι γιατί στα πλαίσια του Παλατιού του Αχιλλέα, δεν έχουμε σχεδιάσει αναβάθμιση των ελληνικών Πάτριοτ. Δηλαδή πάμε στους Ισραηλινούς, και καλά κάνουμε, και αγοράζουμε ότι έχει το σούπερ μάρκετ. Γιατί όμως απαξιώνουμε αυτά που ήδη έχουμε; Αυτή είναι η σωστή ερώτηση, όχι αν οι ελληνικοί Πάτριοτ θα ρίχνουν τορπίλες φωτονίων.

Τα ΠΟΥΛΣ και τα αμερικανικά

Μιλώντας για το Ισραήλ, Όπως όλα δείχνουν, ο Ελληνικός Στρατός, εκτός από ΠΟΥΛΣ, θα προχωρήσει σε εκσυγχρονισμό και των αμερικανικών ΕΜ-ΕΛ-ΑΡ-ΕΣ, ενώ θα αγοράσει και μικρό αριθμό ΧΑΪΜΑΡΣ. Οι Αμερικανοί κατέβασαν πάρα πολύ την τιμή τους, λίγο πάνω από τα 500 εκ. ευρώ, ενώ θα επαναγοράσουν (και θα μοσχοπουλήσουν) τα μεταχειρισμένα δικά μας, που δεν θα εκσυγχρονιστούν. Την είδηση για την εξασφάλιση ποσού κοντά στο 1,2 δις, πρώτος έγραψε ο Νέδος στην Καθημερινή. Έτσι, λήγει όπως φαίνεται το θέμα των ρουκετοβόλων, με μια λύση Ανδρέα Παπανδρέου, δηλαδή 40 Μιράζ και 40 Εφ-16. Μόνο που τώρα έχουμε 36 ΠΟΥΛΣ και 36 αμερικανικά (15 εκσυγχρονισμένα, 15 Χάιμαρς, 6 ως έχουν). Είναι περίεργη αυτή η ελληνική στάση, αλλά αν δεν κάναμε κάτι για τα αμερικανικά, θα είμασταν ο πρώτος στρατός που δεν εκσυγχρόνισε τα ΜΛΡΣ. Επίσης, αν δεν εφευρίσκαμε αυτή τη λύση, θα φέρναμε για πρώτη φορά σε σοβαρή αντιπαράθεση ΗΠΑ με Ισραήλ. Μέχρι τώρα, σε Δανία, Γερμανία και Βέλγιο, και όπου αλλού είχε πουληθεί το ΠΟΥΛΣ, οι ΗΠΑ είχαν κάνει πίσω. Στην Ελλάδα μπλόκαρε η κατάσταση, με τις ΗΠΑ να προσπαθούν για το συμβόλαιο σχεδόν 12 χρόνια! Έτσι, για πρώτη φορά είχαμε ανταγωνισμό. Ο τελευταίος οφέλησε τον ΕΣ, και τελικά οι τιμές ήταν τόσο καλές, που αγοράζονται (στο μέλλον, μην βιάζεστε, φέεεεετα) και οι δυο λύσεις. Βέβαια, με τις ανάγκες που έχει το Πυροβολικό, αναρωτιέμαι τι θα γίνει με τον εκσυγχρονισμό των Μ109. Επίσης, κάποια στιγμή το Πυροβολικό θα πρέπει να πάει στα πυροβόλα σε φορτημά, σε στυλ Σεζάρ. Το τελευταίο είναι ακριβό, αλλά το Ισραήλ έχει προτάσεις στο θέμα πυροβόλα, στο 1/3 της τιμής. Τζάστ σέινγκ που λένε και στην Κύμη.

Τα Μ113 καλά κρατούν

Μιλώντας πάλι για το Ισραήλ, δεν ξέρω τι θα γίνει με τα Μ113. Αν και τα ραντάρ μου (φοβερά, η ΘΑΛΕΣ τα αντέγραψε και έφτιαξε το ΣΗΦΑΗΡ των Μπελαρά) έχουν πιάσει αρκετά για τα ΠΟΥΛΣ και το Θόλο, άκρα του τάφου σιωπή έχουμε τις τελευταίες μέρες για τα Μ113 και την μετατροπή τους σε ΤΟΜΑ. Με λίγα λόγια, δεν ξέρω αν είναι ή όχι στην ατζέντα του Κατζ. Το πρόβλημα, ψυχανεμίζομαι, πως είναι το ότι η ελληνική πλευρά θέλει να είναι λίντερ στο πρόγραμμα ελληνική εταιρεία. Αυτό δεν αλλάζει κάτι στο πρόγραμμα ουσιαστικά, καθώς τα περισσότερα κομμάτια θα έρθουν από το εξωτερικό, πύργος, κινητήρας, νέες αναρτήσεις. Αλλά ο Λίντερ είναι αυτός που διαχειρίζεται τα λεφτά. Βέβαια, δεν μπορώ να καταλάβω πως θα γίνει αυτό, αφού το πρόγραμμα θα αναλάβει η ΣΙΜΠΑΤ. Θα μπορέσει η ΣΙΜΠΑΤ να το αναθέσει πίσω σε ελληνική εταιρεία, και η τελευταία να πάρει κάποια ισραηλινή (λέγε με Ράφαελ, όπως η καφετιέρα μου); Και αν το κάνει αυτό η ΣΙΜΠΑΤ, γιατί δεν το κάνει η ΓΔΑΕΕ; Διότι, αν το δώσει η ΓΔΑΕΕ είναι παράνομο, σαν απευθείας ανάθεση. Αν το δώσει η ΣΙΜΠΑΤ, είναι διακρατική συμφωνία (εμείς το δώσαμε στο Ισραήλ, και το Ισραήλ επέλεξε για μας ελληνική εταιρεία). Αυτό που δεν καταλαβαίνω, σαν φτωχός κόφι-μέικερ που είμαι, είναι αν θέλουμε ελληνική εταιρεία, γιατί δεν πήγαμε σε λύση Μπράντλεϊ ή Λύνξ; όποια εταιρεία μπορεί να αναστήσει (εκσυγχρονίσει) τον πεθαμένο (Μ113), μπορεί είτε να φτιάξει Λύνξ, είτε να επαναφέρει λειτουργικά τα Μπράντλεϊ. Βέβαια, τότε δεν θα είχαμε κάτι για την Ράφαελ, θα μου πει κάποιος. Σωστό κι αυτό. Πάντως, αν δεν συζητηθεί αυτές τις μέρες από τον Κατζ, τότε μπορεί και να την γλυτώσαμε από τα Μ113. Κάντε τον Σταυρό σας, ή προσευχηθείτε όπου πιστεύετε. Νέα θα έχω λίαν συντόμως.

Τα ΕΑΣ και το Λαύριο

Μιλώντας για νέα, δεν ξέχασα αυτό που σας είπα χτες, για περισσότερα σχετικά με το Λαύριο. Πράγματι είχα, αλλά δεν θα προλάβω να σας τα πω όλα σήμερα. Έτσι, αυτό που ξέρω είναι πως τα ΕΑΣ, είχαν ξεκινήσει μελέτες για το πως να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα, και οι μελέτες αυτές έγιναν. Με βάση αυτές τις μελέτες, προκηρύχθηκε Ανοιχτός Διεθνής Διαγωνισμός, προκειμένου να έρθει ανάδοχος, και να καθαρίσει, με όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας, όλη την περιοχή. Ο διαγωνισμός είχε ύψος 44 εκ. ευρώ, και εκεί πάνω θα υπήρχαν και εκπτώσεις. Ενώ λοιπόν είχε “ανέβει” και έτρεχε ο διαγωνισμός, τα ΕΑΣ τον… κατέβασαν! Και μετά, προχώρησαν σε απευθείας ανταγωνιστικό διάλογο, με προσκλήσεις, για 18 εκ. ευρώ, αλλά και ένα μικρό κλάσμα της απαιτούμενης εργασίας. Αν συνεχιστεί αυτό, τότε για να καθαρίσει όλο το μέρος, αναλογικά θα χρειαστούν 100 με 150 εκ. ευρώ (αντί των 44 εκ που ήταν ο διαγωνισμός). Εδώ σταματάω για σήμερα, έχω καθαριότητες και στο ΚαΨιΜί. Λεπτομέρειες θα σας γράψω περισσότερες αύριο. Σας αφήνω να χωνέψετε αυτό που σας σέρβιρα λίγο παραπάνω. Δηλαδή, έχουμε μια επικίνδυνη κατάσταση, γίνεται διαγωνισμός 44 εκ. ευρώ να βρεθεί λύση, ακυρώνεται ο διαγωνισμός, πάμε σε απευθείας διαπραγμάτευση, και το κόστος θα πάει στα 100 με 150 εκ. ευρώ. Μην με ρωτήσετε τι κάνουν στο ΥΠΕΘΑ, είχαν Αποφλωροποίηση, Γκρέμισμα Μνημείου, Στήσιμο Νέου, Λίφτινγκ Κτιρίου, Ακυρώσεις κάθε εξοπλιστικού που πετάει-πλέει-περπατάει, Νομοσχέδιο, και τώρα Ατζέντα 2030. Δεν υπάρχει χρόνος για 220 ψωροτόνους ΤΝΤ. Τι μπορεί να πάει στραβά;