Η ιστορία περί «ουκρανικής επίθεσης με drones στην κατοικία του Βλαντίμιρ Πούτιν» καταρρέει επίσημα και θεσμικά, καθώς σύμφωνα με αποκαλύψεις των New York Times, ο διευθυντής της CIA, Τζον Ράτκλιφ, ενημέρωσε προσωπικά τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο ότι δεν υπήρξε καμία τέτοια ουκρανική απόπειρα και ότι το αφήγημα αυτό κατασκευάστηκε από τις ρωσικές αρχές. Η εκτίμηση των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών είναι σαφής: δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Ουκρανία επιχείρησε να πλήξει την κατοικία του Ρώσου προέδρου και η σχετική «απειλή» δεν ήταν παρά μια πολιτική μυθοπλασία.
Η υπόθεση είχε παρουσιαστεί από τη Μόσχα ως σοβαρή κλιμάκωση, με ισχυρισμούς περί μαζικής επίθεσης drones σε περιοχή όπου φέρεται να βρίσκεται προεδρική κατοικία. Ωστόσο, όπως επιβεβαιώνεται πλέον από την κορυφή του αμερικανικού μηχανισμού πληροφοριών, το σενάριο αυτό δεν στηρίχθηκε ποτέ σε πραγματικά δεδομένα. Αντιθέτως, η ρωσική πλευρά φαίνεται να επιδίωξε τη δημιουργία ενός τεχνητού επεισοδίου, με σκοπό να επηρεάσει πολιτικές εξελίξεις εκτός Ρωσίας και ειδικά τις επαφές μεταξύ Ουάσιγκτον και Κιέβου.
Σύμφωνα με την αμερικανική εκτίμηση, η «επίθεση» παρουσιάστηκε σκόπιμα ως απόπειρα άμεσης απειλής κατά του Πούτιν, ώστε να δημιουργηθεί κλίμα έντασης, να ενισχυθεί η εικόνα του Ρώσου προέδρου ως διαρκώς στοχοποιημένου ηγέτη και να καλλιεργηθούν αμφιβολίες για την ουκρανική στρατηγική και αξιοπιστία στη Δύση. Δεν είναι τυχαίο ότι το αφήγημα εμφανίστηκε σε χρονική συγκυρία κρίσιμων πολιτικών επαφών, όπου η Μόσχα είχε κάθε λόγο να σπείρει σύγχυση και καχυποψία.
Η αποκάλυψη των ΝΥΤ για την παρέμβαση του Ράτκλιφ έχει ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς δεν πρόκειται για διαρροή ή εκτίμηση χαμηλού επιπέδου, αλλά για ενημέρωση του Προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών από τον επικεφαλής της CIA. Με απλά λόγια, η Ουάσιγκτον γνωρίζει ότι το περιστατικό δεν συνέβη ποτέ όπως παρουσιάστηκε και αντιμετωπίζει πλέον τη ρωσική αφήγηση ως οργανωμένη επιχείρηση παραπληροφόρησης.
Το επεισόδιο αυτό εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο ρωσικής τακτικής, όπου φανταστικές απειλές, κατασκευασμένα περιστατικά και κατηγορίες χρησιμοποιούνται για εσωτερική κατανάλωση και εξωτερική χειραγώγηση. Όσο όμως ο πόλεμος παρατείνεται και οι πραγματικές στρατιωτικές και πολιτικές αδυναμίες της Ρωσίας γίνονται πιο εμφανείς, τόσο πιο συχνά το Κρεμλίνο καταφεύγει σε αφηγήματα που καταρρέουν μόλις έρθουν σε επαφή με σοβαρές υπηρεσίες πληροφοριών.
Η διάψευση της «επίθεσης στην κατοικία Πούτιν» είναι ακόμη ένα παράδειγμα του πώς η Ρωσία προσπαθεί να διαμορφώσει την πραγματικότητα μέσω προπαγάνδας, και του πώς αυτή η προσπάθεια αποτυγχάνει όταν συγκρούεται με στοιχεία, αξιολογήσεις και θεσμική πληροφόρηση. Σε έναν πόλεμο όπου η πληροφορία είναι όπλο, η συγκεκριμένη αποκάλυψη αποτελεί σαφή ήττα για το Κρεμλίνο.
