Με την κατάληψη και του Κάμενικ, της τελευταίας κορυφής του όρους Γράμμος που βρισκόταν στα χέρια των ανταρτών, η επιχείρηση «Πυρσός 3» λήγει επίσημα. Η τελευταία μεγάλη σύγκρουση του ελληνικού Εμφυλίου έχει τελειώσει και οι δυνάμεις του «Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδος» (ΔΣΕ) υποχωρούν οριστικά στο αλβανικό έδαφος.
Η αμείλικτη αυτή σύγκρουση κρατούσε τουλάχιστον από το τέλος του 1944. Οι ρίζες της όμως, εντοπίζονταν πολύ νωρίτερα καθώς η μεγάλη πλειoνότητα της αγροκτηνοτροφικής και της εργατικής τάξης (η Ελλάδα ποτέ δεν κατάφερε να εξελιχθεί σε βιομηχανικό έθνος) υποεκπροσωπούνταν στα πολιτικά πράγματα. Με την πολιτική σκηνή να διαμορφώνεται από το 1850 και για 100 περίπου χρόνια από εκπροσώπους πλουσίων οικογενειών που πολιτεύονταν χωρίς σχέδιο που να περιλαμβάνει την ενσωμάτωση των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.
Με την άνθιση των σοσιαλιστικών κινημάτων στην Ευρώπη, φορείς των ιδεών αυτών μεταλαμπάδευσαν τις ιδέες τους στην ελληνική πραγματικότητα, που όμως διέφερε πολύ από την αντίστοιχη βιομηχανική Γερμανία και Γαλλία ή από τη μάλλον μεσαιωνικά οργανωμένη ακόμα αγροκτηνοτροφική Ρωσία. Η ίδρυση κομμουνιστικού κόμματος στην Ελλάδα δεν βελτίωσε τα πράγματα αφού αρχή των κομμουνιστικών κομμάτων ήταν να βλέπουν τα πράγματα ως θεωρητικό παίγνιο, όπου δεν υπήρχαν εξαιρέσεις ή ιδιαίτερες περιπτώσεις.
Η συνέχεια στο Military History
