Η Πακιστανική Αεροπορία βρίσκεται σε διαπραγματεύσεις με την Turkish Aerospace Industries (TAI) για αναβάθμιση των μαχητικών της F-16 με τουρκικά συστήματα, όπλα και λογισμικό. Ο λόγος είναι πως το Πακιστάν συνεχίζει να αντιμετωπίσει προβλήματα υποστήριξης από τις ΗΠΑ, παρόλο που πολύ πρόσφατα ενεκρίθη από την Ουάσιγκτον “πακέτο” εξυπηρέτησης για τα F-16 του Ισλαμαμπάντ.
Το συγκεκριμένο, αξίας 686 εκατ. δολαρίων, περιλαμβάνει 92 συστήματα Link 16, αναβαθμίσεις του συστήματος IFF (αναγνώριση φίλου ή εχθρού), συσκευές ασφαλών τηλεπικοινωνιών, ανταλλακτικά υπηρεσίες κ.ο.κ. Το Πακιστάν όμως αναζητά και δομική αναβάθμιση και ενσωμάτωση σύγχρονων όπλων ώστε να διατηρήσει τα μαχητικά του αξιόμαχα για αρκετά χρόνια.
Σήμερα εκτιμάται πως κάπου 75-80 F-16 παραμένουν λειτουργικά, τα περισσότερα παλαιά, τύπου Α/Β Block 15, κάποια μεταχειρισμένα παρόμοιου επιπέδου από την Ιορδανία και 18 νέα Block 52 (παράδοσης του 2010). Τα F-16 του Πακιστάν έχουν δει και σημαντική δράση, κυρίως πάνω από το Αφγανιστάν με πλήγματα κατά των Ταλιμπάν αλλά και παλαιότερα, την εποχή της σοβιετικής εισβολής, ενώ βέβαια είναι σε συνεχείς περιπολίες στα σύνορα με την Ινδία και με εμπλοκές με μαχητικά του Νέου Δελχί.
Πρόθεση του Πακιστάν, εφόσον καταλήξουν οι συνομιλίες είναι να αναβαθμίσει κάπου 45 F-16, μέσα στην επόμενη πενταετία, διατηρώντας έτσι τα “δυτικά” αυτά μαχητικά εντός δράσης, αν και ήδη η Αεροπορία της χώρας προμηθεύεται και τα εγχώρια JF-17, με κινεζική τεχνογνωσία.
Εδώ η ΤΑΙ, έχοντας και σημαντική εμπειρία καθώς στο παρελθόν είχε συναρμολογήσει τα τουρκικά F-16 και συνεχίζει να τα υποστηρίζει, θα μπορούσε να προσφέρει ένα πρόγραμμα επέκτασης ωφέλιμης ζωής (SLEP), με δομικές ενισχύσεις και ανακατασκευή απαρτιών ώστε ο χρόνος λειτουργίας των μαχητικών να φθάσει κάπου στις 12.000 ώρες από τις 8.000. Σε αυτό θα συνδυαστούν και στοιχεία της αναβάθμισης επιπέδου “Ozgur”, δηλαδή το πρόγραμμα που ήδη εφαρμόζεται σε τουρκικά F-16 Block 30, που στην τελική του φάση θα περιέχει και το ραντάρ MURAD της Aselsan.
Επίσης, όπως αναφέρουν τουρκικά ΜΜΕ, η ΤΑΙ μπορεί να προσφέρει και το δικό της σύστημα ελέγχου όπλων, UBAS, το οποίο μέσω τάμπλετ στο κόκπιτ, επιτρέπει την διαχείριση όπλων που δεν έχουν ενσωματωθεί στο λογισμικό του αεροσκάφους και στον υπολογιστή αποστολής.
Όσο για το τουρκικό οπλοστάσιο για τα F-16, αυτό είναι μεγάλο, και περιλαμβάνει τα βλήματα αέρος-αέρος Bozdogan και Gogdokan (μικρού και μέσου βεληνεκούς), κιτ καθοδήγησης βομβών HFG της Aselsan και Teber της Roketsan, κιτ καθοδήγησης και επέκτασης εμβελείας με ενσωμάτωση πτερυγίων πλεύσης KGK, αντίστοιχα βόμβες ολίσθησης Tolun, ρουκέτες Cirit, ατρακτίδια στόχευσης ASELPOD, πύραυλους cruise SOM, βαλλιστικούς πυραύλους UAV-230 της Roketsan κ.ο.κ.
Βέβαια μια τέτοια συμφωνία αν γίνει, θα φέρει ακόμη πιο κοντά τους αεροδιαστημικούς κλάδους των δύο χώρων, όπου ήδη υπάρχει συνεργασία. Το Πακιστάν άλλωστε είναι από τις χώρες που έχει εκφράσει ενδιαφέρον να μετέχει στο πρόγραμμα του τουρκικού μαχητικού Kaan, ενώ η Τουρκία αποτελεί σήμερα σημαντικό πωλητή όπλων για το Ισλαμαμπάντ, με μη επανδρωμένα, κορβέτες, πυροβόλα κ.α. με δεδομένη και τη στενότατη διμερή πολιτική σχέση.
